تا حالا شده به عکس یا ویدیوی یک دوست سابق نگاه کنید یا خاطراتتون رو مرور کنید و به خاطر عمق دردی که فکر کردن به سقوط اون‌ فرد داره و به خاطر عشق بی‌وصفی که به ورژن گذشته‌ی اون آدم دارید قلبتون از هزارجا بشکنه؟

آدمی‌زاد حیوان عجیبیه. چرا دیدن غم‌و رنج دیگران باید باعث شه فک کنی تنها نیستی و دلگرمی‌ت باشه یا حتی خوشحال‌اِت کنه؟

یه وقتایی می‌خوای بنویسی اما فک می‌کنی نمی‌تونی. می‌نویسی که نمی‌تونی بنویسی؛ ولی داری می‌نویسی! و احتمال این‌که خوب نوشته باشی هم وجود داره. آدم گاهی سرگیجه می‌گیره دوستان.

آدم دلش می‌خواد کله‌ش‌و با تمام قدرت و به صورت متمادی بکوبه به دیوار مغزش از کله‌ش بزنه بیرون.

بنویسیمت خانومی.

چند تا گیف از کیم وکسلر تهیه کردم، مناسب استفاده در روزهای سخت و ملال‌آور: