۱۰ کیلومتر پایینتر از خونمون، باغ انار
خوزستان؛ لالی...

••••••••••••••••••••••••••••••••••••

بابا

ولی نوستالژی همیشه نوستالژی گذشته نیست. بعضی چیزها از قبل نوستالژی ایجاد می‌کنند: فضاهایی که به محض یافتن‌شان می‌دانیم از دست خواهند رفت، جاهایی که می‌دانیم در آن‌ها خوشحال‌تر از هر زمانی در آینده خواهیم بود. در این مواقع روح به دور خودش می‌چرخد، انگار بخواهد تماشای زمان حال خودش از آینده را بازنمایی کند. شبیه چشمی که از جایی در آینده به خودش نگاه می‌کند، حال دور دستش را می‌بیند و مشتاقش است.


• اگر به خودم برگردم - والریا لوئیزلی

نوشته‌های کدوم چنل‌نویس[ها] رو دوست دارید و همیشه دنبال می‌کنید؟

https://t.me/BiChatBot?start=sc-137243-MzCUKzb

جایی که اهریمن اشک‌ می‌ریزد.