این آهنگ مفهوم اعتماد و امنیته برای من، وجود مثبت اون رو تو زندگیم به یادم میاره، آرامشی که همراه خودش آورده و درس‌هایی که ازش گرفتم.

چهار سال واسه کارشناسی گرگان درس خوندم...
هر بار که تو مسیر بودم اینو گوش میدادم
وقتی که همه جا واسم غربت بود
اونجا بود که فهمیدم همه اسمونم غروبه
این اهنگ منو میبره به اون چهار سال که متفاوت ترین سال های عمرم بود.

بهار سه سال یا دو سال پیش بود بیستو نه اسفند داشتیم سخت کار میکردیم تا همه چیه خونه ای که بهش تازه اسباب کشی کرده بودیمو تا قبل سال تحویل تمیز کنیم.
مسلما اون همه کار تموم نشده بود و باز هم من بعد سال تحویل اگه اشتباه نکنم ساعت هشت یا هفت صبح بود با تمام وجودم داشتم این اهنگ که تازه پیدا کرده بودمش رو گوش میدادمو زمزمش میکردم به تمیز کردن میزها و پایه های مبل ها مشغول بودم.
هرموقه گوشش میدم تمام حال و هوای عید لحظه سال تحویل اتفاقاتی که افتاده بود در تمام اون چندین هفته ای که قفلیم بود برام مرور میشه.
نمیدونم که دلم میخواد برگردم عقب یا نه، فقط میدونم خیلی به اون حسی که داشتم نیاز دارم الان.

این آهنگیه که تو بدترین شرایط روحیم بهش گوش میدادم
روزایی که خستگی از تک‌تک سلول های بدنم مشهود بود.
و این آهنگ برام مثل لالایی بود که باهاش کمی آروم بگیرم:)
الان حالم خیلی بهتره نسبت به اون روزا ولی همچنان این آهنگ مثل آرامبخش میمونه برام.

اولین باری که اینو گوش دادم زیر آسمون نشسته بودم و دردامو ورق میزدم.
به ستاره ها خیره شده بودم و دنبال یه کورسوی نور امید بودم تا بشه تنها روشنی شب های تارم. با وجود ستاره ها هیچ روشنایی توی زندگیم پیدا نمیکردم.
انگاری که من حجم انباشته شده‌ای از رنج‌ها باشم و تار و پودم از تنهایی.
خیلی وقته از اون شب میگذره اما من هنوزم به ستاره های آسمون خیره میشم و هرشب بیشتر از این غم لذت میبرم.
من هنوزم نتونستم روشنایی پیدا کنم چون از رنج کشیدن لذت میبرم. احساس میکنم واقعیم و زیبا. چون رنج آدما رو زیباتر می‌کنه.

یه شب حالم خیلی بد بود، تا دو کلمه باهام حرف زد فهمید که حال خوبی ندارم و برام این اهنگ رو فرستاد تا گوش کنم و بهتر شم، گفت پلی‌ش کن مطمئنم خوشت میاد و با هم پلی کردیم و اون شب زیبا شد...
حتی الان که نیست گوش دادن این اهنگ حالمو بهتر می‌کنه.

این موزیک رو وقتی گوش میدم یاد همه خاطرات گذشته ام میفتم ، اون زمانی که پدرم خودش میتونست راه بره ، قبل از این که پاهاش رو توی کار از دست بده و سالم بود به غیر اون منو یاد تاریخ پر از غم سرزمینم میندازه که مردم شریفش با بیشتر زحمت به کم ترین ها رسیدن.

وقتی بچه بودم بابام برام اینو میخوند و اولین موزیکیه که یادم میاد. دو روز دیگه میشه دوازدهمین سالی که بابام از پیشمون رفته و من هنوز به یاد خاطرات قشنگ کنار پدرم اینو گوش میدم...

مال روزایی بود که بزرگترین غم دنیا رو داشتم تجربه میکردم و کسی از حالم خبر نداشت و دردام پنهان بودن زیر لبخندام
(چه دقیقه‌هایی که با حسرت بین آدمای خوشبخت گذشت کی میتونه حالتو درک کنه کی میدونه که چقدر سخت گذشت )
دلم میخواست جمع کنم و برم اما راهی نداشتم
اینو آهنگو میذاشتم و اشکام جاری میشد
گذشت اون روزا
شرایط بهتر شد
حالا هر موقع این آهنگ رو می‌شنوم یه حس دوگانه‌ای دارم
هم درد اون روزامو حس می‌کنم هم حس قدرت برای عبور از اون روزها

این یه قسمت از آلبوم شب، سکوت، کویره.
من از بچگی باهاش خاطره دارم. وقتی ماشین بابا فقط کاست می‌خورد و من هشت‌ ساله بودم؛ کاست این آلبوم رو ظهرهایی که می‌رفتیم دنبال مامان می‌گذاشت تو ماشین. اون‌موقع حوصله‌ام سر می‌رفت و به بابا می‌گفتم خاموشش کنه اما حالا چندین ساله عاشق موسیقی سنتی شدم و غروب‌های زیادی با همون کاست، از دلتنگی اشک ریختم.

کسی که دوسش داشتم یه زمانی این اهنگ برام فرستاد اون زمان گوش ندادم و الان اون ادم نیست که بگم چقدر دلم میخوادش حرفهاتون رو به موقع بزنین حرف بزنین چون خیلی زود همه چیز تموم میشه (شاید اینجارو داشته باشه)

اولین باری که این آهنگو شنیدم
بعد ازظهر یه روز ابری بود
حالم گرفته بود، این آهنگ و پشت سر هم چند روز پلی میکردم
انگار حالمو بدتر میکرد اما نمیتونستم قطش کنم
یه جور خودآزاری آروم بود
آرومم میکرد اما خوب نه...

این آهنگ یه زمانی که خیلی صمیمی بودیم براش فرستادم از اون ادماهای بود که به زندگی ادم رنگ میدن انقدر خوشش اومد بود که هر وقت گوش میدم یادش میوفتم الان مثل دوتا غریبه ایم

من عاشق نقاب زدنم. نقاب آدم دانا، نقاب آدم باشخصیت، نقاب آدم بجا، از همه پر استفاده ترینش نقاب آدم خوشحال. تکتکشون رو همیشه همراهم دارم و روح سرد و کثیفم رو پشتشون قایم میکنم. چون من میترسم از اینکه منو ضعیف ببینن. من میترسم از اینکه منو ناراحت ببینن. من همیشه تضاهر به قوی بودن و مشکلی نداشتن کردم و به لطف این نقابایی که تو کوله پشتیم میذارم و همیشه با خودم همه جا میبرمشون کسی نمیتونه از درونم باخبر باشه. حتی همیشه تو آیینه با خودم صحبت میکنم که خودمو گول بزنم و نفهمم درونم چی میگذره. کی میدونه کسی زیاد راجع به خودش حرف نمیزنه شایدم همه آدما این کارو میکنن و وقتی که شب میشه سرشونو میذارن رو بالشت و با این موزیک گریه میکنن تا از خستگی خوابشون ببره و فردای دروغین قشنگشون رو بازم شروع کنن.

یه شب خیلی اتفاقی حس کردم از قبل میشناسمش نه دیده بودمش نه صداشو شنیده بودم ولی حس اینکه قبلا توی زندگیم بوده رو توی قلبم داشتم و چند شب بعد توی کانال تلگرامش این اهنگو فرستاد و شنیدمش و موج خاطرات گذشته منو وادار به اشک ریختن کرد.. شاید منو درک نکنی ولی هنوز بعد 2 سال و گوش دادن به این اهنگ تو رو مرور میکنم

موسیقی و خاطرات.

•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

برای وقت‌هایی که تنهایی.