ترس از دست دادن مادرم و حس غم خفه کننده اش عین ده ها وزنه بود که روی سینه ام گذاشتن و حس می کردم دارم له میشم. این واقعیت که هیچ کاری از دستت بر نمیاد و فقط باید منتظر بمونی!
توی حیاط می نشستم و این آهنگ پخش می شد و تا تاریک شدن هوا نقاشی می کشیدم و گریه می کردم.

یه مدتی میشه این آهنگو پیدا کردم و یه شب خیلی casually داشتم بهش گوش میدادم و وایب میگرفتم که یهو زدم زیر گریه.. حقیقتا خیلی وقت بود گریه نکرده بودم، و فهمیدم چقدر یه سری چیزایی که هنوز اذیتم میکنه رو دارم ایگنور میکنم، و دفن میکنم به امید اینکه زیر خاک بمونه. تصمیم گرفتم از فرداش نسبت به خودم و احساساتم مهربون تر باشم و ارزش بیشتری براشون قائل شم؛ اون فردا هنوز نرسیده.

نمیگم خشمم با رفتن مامانم با این موزیک فروکش کرد، ولی اون لحظه انگار آبی بود رو آتش، فقط یادمه فریکم شده بود و هم عصبی میشدم باهاش و هم اشکم بند نمیومد.

+ خیلی خوشحالم دیدمت
- گریه می‌کنما
+ بیا گریه کنیم :)) و دلم واقعا برات تنگ میشه
- دوست دارم، من بیشتر :(((
+ دیدی یه چیزایی رو تا نبینی نمیفهمی جاشون خالیه، همچین حسیو داشتم.
- آره دقیقا
+ یه جای خالی ایجاد شد که قبلا اینجوری نبود و همزمان غمگین میشم عمیقا و قلبا ولی همزمانم یه حس شادی درونی ای هم داره.
- و انگار رسمش اینه که اونایی که خوبن یا از لحاظ فکری به همدیگه نزدیکن، دور از هم باشن. اینترنت قط شد، پیامم ممکنه دیر بهت برسه. خیلی دوست دارم و جای خالیت تو قلبم میمونه همیشه و همش دلتنگت میشم.

تنها چیزی که از اون روز یادمه اینه که تنها به سمت مترو میرفتم و تمام مدت اشک تو چشمام جمع شده بود؛ بدنم از شدت فرو بردن بغض درد می‌کرد و من فقط میخواستم فرار کنم.

میگفت من براش شبیه این اهنگم...
درست شبی که عاشقش شدم.

میدونست من اهنگای فرانسوی دوست دارم
اینو برام فرستاد،
شبی که عکسش با یکی دیگه رو دیدم این اهنگ پلی بود
و هیچوقت حسی که اون شب تجربه کردم رو یادم نمیره
تمام وجودم یخ کرده بود
انگاری تو فضا بودم
نصف شب بود و فقط کنار پنجره وایساده بودم به نور چراغ‌های تو خیابون نگاه میکردم
بعد از چند دقیقه فقط با صدای بلند میخندیدم و اشک‌ از چشمام سرازیر میشدن
حتی یادم نمیاد بعدش چیکار کردم
ولی هنوزم عاشقشم.

یه شب اینو فرستاد بهم و وقتی گوش دادم دیدم چقدر این موزیک خودشه، همون وایب و همون حس و حال
همون جا اسم موزیک رو عوض کردم و سیوش کردم تو پلی لیستم
تنها موزیکیه که وقتی دلم براش تنگ میشه گوشش میدم
اگه این پیام رو میبینی میخوام بگم که مراقب خودت و قشنگیات باش

حقیقتا بزرگترین تغییرات زندگیم.. درست زمانی که همه چیز رو متوجه شدم،..
دومین دلیل این آهنگ هم؛
داستانی رو کامل میکردم که زندگی یکی از شخصیت های اصلیش ، به طور اتفاقی معنی این آهنگ بود.

بعد از lights are on ، دومین آهنگیه که میفرستم
این آهنگ مربوط به اونه..از قبل جذب این آهنگ شده بودم و یهو زمانی که باهم بودیم ولی خوب صحبت نمیکردیم این رو داخل چنلش گذاشت
درست وقتی که داشتم گوشش میدادم، و بعدش مجددا برام توی تبریک تولدم فرستادش..دوتامونم با این آهنگ روزامون رو سپری میکردیم..
-چیز دیگه ایم‌ که هست، بععضی از این آهنگایی که دوستان میفرستن ، قسمتی از پلی لیست من هستن که عمرا فکر نمیکردم کسی انقدر باهاش عمیق خاطره داشته باشه..گاهی حس میکنم اینجا‌پلی لیست خودمه..-

هیچوقت نشد ببینمش نمیدونم چرا.
می‌‌دونم که اینجاست و می‌خونه و احتمالا خودش‌و مخاطب این پیام ندونه :)))
حالا که داری میری و دستم کوتاه‌تر میشه ازت و دلتنگ تر میشم برات. مراقب قلبت باش :)💙

برای آخرین بار برگشته بودیم پیش هم که این رو به یادش می‌خوندم... حالا نه معشوقی هست، نه جانِ به بهار آغشته‌ای و نه دست‌هایی برای تُک زدن
نه مویی هست که خدایان بر سینه‌ام بریزند و نه معشوقی که یک روزم باشه

این آهنگ مفهوم اعتماد و امنیته برای من، وجود مثبت اون رو تو زندگیم به یادم میاره، آرامشی که همراه خودش آورده و درس‌هایی که ازش گرفتم.

چهار سال واسه کارشناسی گرگان درس خوندم...
هر بار که تو مسیر بودم اینو گوش میدادم
وقتی که همه جا واسم غربت بود
اونجا بود که فهمیدم همه اسمونم غروبه
این اهنگ منو میبره به اون چهار سال که متفاوت ترین سال های عمرم بود.

بهار سه سال یا دو سال پیش بود بیستو نه اسفند داشتیم سخت کار میکردیم تا همه چیه خونه ای که بهش تازه اسباب کشی کرده بودیمو تا قبل سال تحویل تمیز کنیم.
مسلما اون همه کار تموم نشده بود و باز هم من بعد سال تحویل اگه اشتباه نکنم ساعت هشت یا هفت صبح بود با تمام وجودم داشتم این اهنگ که تازه پیدا کرده بودمش رو گوش میدادمو زمزمش میکردم به تمیز کردن میزها و پایه های مبل ها مشغول بودم.
هرموقه گوشش میدم تمام حال و هوای عید لحظه سال تحویل اتفاقاتی که افتاده بود در تمام اون چندین هفته ای که قفلیم بود برام مرور میشه.
نمیدونم که دلم میخواد برگردم عقب یا نه، فقط میدونم خیلی به اون حسی که داشتم نیاز دارم الان.

این آهنگیه که تو بدترین شرایط روحیم بهش گوش میدادم
روزایی که خستگی از تک‌تک سلول های بدنم مشهود بود.
و این آهنگ برام مثل لالایی بود که باهاش کمی آروم بگیرم:)
الان حالم خیلی بهتره نسبت به اون روزا ولی همچنان این آهنگ مثل آرامبخش میمونه برام.

اولین باری که اینو گوش دادم زیر آسمون نشسته بودم و دردامو ورق میزدم.
به ستاره ها خیره شده بودم و دنبال یه کورسوی نور امید بودم تا بشه تنها روشنی شب های تارم. با وجود ستاره ها هیچ روشنایی توی زندگیم پیدا نمیکردم.
انگاری که من حجم انباشته شده‌ای از رنج‌ها باشم و تار و پودم از تنهایی.
خیلی وقته از اون شب میگذره اما من هنوزم به ستاره های آسمون خیره میشم و هرشب بیشتر از این غم لذت میبرم.
من هنوزم نتونستم روشنایی پیدا کنم چون از رنج کشیدن لذت میبرم. احساس میکنم واقعیم و زیبا. چون رنج آدما رو زیباتر می‌کنه.

یه شب حالم خیلی بد بود، تا دو کلمه باهام حرف زد فهمید که حال خوبی ندارم و برام این اهنگ رو فرستاد تا گوش کنم و بهتر شم، گفت پلی‌ش کن مطمئنم خوشت میاد و با هم پلی کردیم و اون شب زیبا شد...
حتی الان که نیست گوش دادن این اهنگ حالمو بهتر می‌کنه.

این موزیک رو وقتی گوش میدم یاد همه خاطرات گذشته ام میفتم ، اون زمانی که پدرم خودش میتونست راه بره ، قبل از این که پاهاش رو توی کار از دست بده و سالم بود به غیر اون منو یاد تاریخ پر از غم سرزمینم میندازه که مردم شریفش با بیشتر زحمت به کم ترین ها رسیدن.

وقتی بچه بودم بابام برام اینو میخوند و اولین موزیکیه که یادم میاد. دو روز دیگه میشه دوازدهمین سالی که بابام از پیشمون رفته و من هنوز به یاد خاطرات قشنگ کنار پدرم اینو گوش میدم...

مال روزایی بود که بزرگترین غم دنیا رو داشتم تجربه میکردم و کسی از حالم خبر نداشت و دردام پنهان بودن زیر لبخندام
(چه دقیقه‌هایی که با حسرت بین آدمای خوشبخت گذشت کی میتونه حالتو درک کنه کی میدونه که چقدر سخت گذشت )
دلم میخواست جمع کنم و برم اما راهی نداشتم
اینو آهنگو میذاشتم و اشکام جاری میشد
گذشت اون روزا
شرایط بهتر شد
حالا هر موقع این آهنگ رو می‌شنوم یه حس دوگانه‌ای دارم
هم درد اون روزامو حس می‌کنم هم حس قدرت برای عبور از اون روزها