کلمه‌ی اندوه بی‌گمان برای بیانِ شکنجه‌های تحمل‌ناپذیری که هردم جانم را می‌فشرد نارساست. این شکنجه‌های روحی ناگهان به ما روی می‌آورند. بروز آنها بستگی به چگونگی زمان دارد؛ نخست همه‌چیز به روی ما می‌خندد و ما به روی همه‌چیز می‌خندیم، ولی لحظه‌ای بعد ناگهان بخارِ دودآسایی از تهِ جانمان برمی‌خیزد و میانِ خواهش‌هایمان و زندگی حایل می‌شود، صفحه‌ی کبودی می‌سازد که ما را از جهانِ خارج جدا می‌کند، چنان‌که دیگر گرما و عشق و رنگ و موسیقی آن، مانند نوری که بشکند تنها به‌صورت مجرد و به‌هم‌آمیخته‌ای به ما می‌رسد. می‌فهمیم، ولی متأثر نمی‌شویم و کوشش نومیدانه‌ی ما برای درهم‌شکستن صفحه‌ی حایلِ روح، ما را به انواع جنایات، کشتن یا خودکشی می‌کشاند...


• ایزابل - آندره ژید
• ترجمه‌ی اسماعیل سعادت

Hiroshi Yoshida • Winter in Taguchi.

‏در تمام طول عمرش مجرد بودن را برگزید اما در موضوع ترسیم "خانواده" روی دستش در سینما نیامده است. البته که عشق اسطوره‌ای‌ش به ستسوکو هارا بر همه عیان بود.
او در روز تولدش از دنیا رفت و پس از آن هارا هم از بازیگری کناره گرفت.
امروز زادروز/سالمرگ اوزوست.

آخرین عکس هارا و اوزو کنار هم.

• توییتر کوبریک

اگر دوست داشتید یک آهنگی که باهاش خاطره دارید رو به همراه متن خاطره‌تون، با کلیک روی «این لینک ناشناس» برام بفرستید تا بذارم اینجا.

پارسال یکماه خونه مامانبزرگم پیشش بودم و اون روزا خیلی بهم خوش میگذشت چون خیلی دوسش داشتم ، تو همون روزاهم همیشه این اهنگو پلی میکردم .
من امسال مامانبزرگمو از دست دادم و این اهنگو خیلی دوس دارم چون منو یاد مامانبزرگم میندازه .💔

پارسال خیلی سال سخت و طاقت‌فرسایی بود، احساس ناکافی بودن می‌کردم؛ تنهایی و دورافتادگی از همه چیز و همه کَس دیوونه‌م کرده بود. اون روزا خیلی به این آهنگ گوش می‌کردم و باهاش اشک می‌ریختم، کلمه به کلمه‌ش رو با پوست و خونم درک می‌کنم. هنوز هم هیچ آهنگی نمی‌تونه به اندازه‌ی این یکی برام قابل‌درک باشه.

یاد زمانایی که توی سن بلوغ بودم و هیچ کس درکم نمیکرد. همش با خانواده در حال دعوا بودم و تنها چیزی نیاز داشتم و نداشتمش، تنهایی بود. این آهنگو زمستون یکی از همون سالا پیدا کردم، وقتی که یه دعوای اساسی و فیزیکی بین من و خانواده شد و من توی جاده این آهنگو هزاران بار گوش دادم...
(الان هم با خانواده خیلی عالی نیستم جهت اطلاع ولی خب، میگذره 😅)

اون سال این آهنگ رو برام فرستاد و گفت "هروقت گوشش میدم حس میکنم عاقبت من و توام شبیه لیریک همین آهنگ میشه اگه سرنوشت مارو از هم جدا کرد این آهنگ تا پایان عمرم تورو به یادم میاره"

یه رفیق ده ساله داشتم این آهنگ من و اون بود
هروقت دلمون میگرفت نیاز به یه آهنگ داشتیم اینو پلی میکردیم
الان یک سال شده که نه نمی‌دونم زندس یا مرده
اما هنوز به یادش گوش میدم🤍