نویسنده‌ای که سعی می‌کند تا آسان‌تر بنویسد کاسبکاری است که جنسش را با شرایط سهل‌تر به مشتری عرضه می‌کند. متقابلاً آن‌که هم سعی می‌کند تا سخت‌تر بنویسد ادای گندم‌نمای جوفروش را درمی‌آورد و «جواهر» بدل می‌فروشد. به‌هرحال هر دو متقلب‌اند.

کلام لباسی بر تن فکر نیست تا با پولک و منجوق و نوارهای رنگ‌وارنگ هرجور که خواستند بزکش کنند. کلام راستین، مثل مادری که آبستن فرزند خودش است، باردار مفهوم و معنای خاص خود است. با توجه به چنین یکتایی و پیوندی، کوشش من این بوده است که هر فکری در کلام مخصوص خودش روی کاغذ بیاید، یعنی متحقق شود و هستی پذیرد. و اگر چنین می‌شد دیگر راستش در غم خواننده نبودم. همه‌ی وسواس من برای خواننده تا پیش از به دست گرفتن قلم است. وقتی شروع کردم، دیگر نگران خواننده و نویسنده نیستم. نگران تولد سالم فکر هستم. اگر چنین زادوولدی کار را بر خواننده دشوار می‌کند چه باک. باشد که خواننده‌ی جوینده جمله یا صفحه‌ای را یک دوبار بیش‌تر بخواند. امید است چنین انتظاری از خواننده توقع بی‌جا نباشد.


• کتاب امروز، ۱۳۵۱ - شاهرخ مسکوب

The Painter Maurice Hagemans by Periclis Pantazis (1877)

This song is for the demons
That haunted you in those loveless lonely nights
And for the shadows that stained your soul
For the echoes of your loss
This song is for your forgiveness
For the sadness I knifed in your heart
For the road that lies ahead
With fear and hope, loss and salvation.