شنونده‌ی آهنگ سولاخ باشید، از گروه «ضد ماده».

۱۴ مرداد ۱۴۰۰ • ساعت ۶:۳۹ صبح:

بدن‌درد عجیبی دارم که خواب رو بر من حرام کرده؛ احساس می‌کنم پاهام داره کشیده می‌شه، درد عجیبی مثل آبِ در چشمه‌ی روان، از بالا تا پایین پام جریان داره. چشمام می‌سوزه و باز و بسته بودنشون تاثیر چندانی در بهبودشون نداره. بهتره به ادامه‌ی آلبوم The Judas Table گوش بدم و سعی کنم بخوابم. افکار سیالِ تو سرم، گوشمالی دردناکی رو داره نثارم می‌کنه. قبلنا راه فراری براش داشتم؛ حالا اما نه. دل راغب سفره، زندگی اما نه. کمی به سفر فکر می‌کنم و سعی می‌کنم زیادی به مرگ فکر نکنم. اما کارآمد نیست؛ پس به مرگ فکر می‌کنم و سعی می‌کنم بخوابم. به مرگ فکر می‌کنم تا درد پاهام یادم بره.

‏کاش حضرت سلیمان بودم هر موقع مگسی تو اتاقم گیر میکرد، بهش میگفتم آقا پنجره رو باز کردم برات، بیا از اینجا برو بیرون.

• پامکین

من با خوندن نوشته‌های دیروز و پریروزم حالم بد می‌شه، حالا خدا به داد زمانی برسه که نوشته‌های افتضاحِ قدیمی‌ترم رو می‌خونم.
هیهات.

The Artist's Wife • L. A Ring (1897).

BARNEY. Go to bed, Stanley...
STANLEY. You said that he was close to the worst, but not there yet. Is this it? Is this the worst?
PEARL. Much closer.
STANLEY. You mean it could be worse?
BARNEY. There's nothing so bad that it can't grow worse. There's no limit to how bad things can be! This is precisely what I am trying to teach you about life...


• A Rosen by Any Other Name
• Israel Horovitz

کاش زنم هرشب اینطوری برام آهنگ بخونه.

Light only shines from those who share.