همیشه، بعد از کار، چند دقیقهای میرفت و رو به دریا مینشست. سیگاری دود میکرد و یکبار که کسی ازش پرسید اینجا چهکار میکنی گفت به دنیاروزگار فکر میکنم. از دکّه دو نخ مونتانا گرفت، یکیش را درجا آتش زد و توی مشتِ بازش پناهِ باد گرفت که یکوقت آشنایی نبیند و به گوش مادرش برساند. موتور را کج روی تکپایه گذاشت و از پلههای سیمانی پایین رفت و نشست رو به غرومبغرومب موجها.
پک زد. دود را توی دهانش چرخاند و بیرون داد. شب مهتاب بود. چند تکه ابرِ تُنُک دوروبر ماه. به رستورانی فکر میکرد که قرار بود روزی لب دریا بزند. با پنجرههای سرتاسری. شفاف. فقط غذاهای دریایی. پُرِ فلفل. چند تا میز و صندلی هم بیرون با سایبان بزرگ رنگرنگی. رو به غروب. به گارسونها میسپرد ماندهی غذاها را بریزند روی سنگها و توی آب که پاتوق مرغهای دریایی بشود آنجا. دستهدسته مرغهای سفیدِ دریایی بیایند بنشینند روی موجها. گارسونها غذا به هوا بپاشند و مرغها هجوم بیاورند و تکههای پوست مرغ را توی هوا به منقار بقاپند. مشتریها بروند بایستند پشت به غروب و دریا عکس بیندازند و توی آسمان پشت سرشان پر از مرغ دریایی باشد... که صدای زلال زنی از سمت شمال آمد. اول فکر کرد اشتباه شنیده، یا از رویایش ریخته توی سرش. خوب که گوش داد دوباره شنید. سوز شروه داشت ولی شروه نبود. یا اگر هم بود شروهی آشنایی نبود؛ کلمات، رقصان و نرم، روی بال بادِ شرجی میآمد و به صورتش میخورد «شد خزان...»
دود را توی دهان حبس کرد و بیصدا فوت کرد به هوا. دراز کشید و سر گذاشت روی سیمانهای خیسِ خنک.
«بازم آتش به جان زد...»
نیمخیز شد و به سمت صدا برگشت. چیزی ندید جز کپهی گرگورها و سوی چند چراغ دور. سر بالا کرد و به ماهِ درشتِ سفید نگاه کرد که در نازکیِ ابرها قایم و پیدا میشد.
«عمر من ای گل...»
صدای موج و صوت زن آرامش کرد. چشم بست و خوابید. نخوابید. دستوپاش سست شد و چشمهاش با کیف خاصی بر هم رفت «... جز بدعهدی و بیوفایی»
چشم که باز کرد همهجا تاریک بود. چشمش را فشار داد و دوباره باز کرد. چشم از آسمان تاریک گرفت و به دریا دوخت. دریا تاریک بود. نشست و گردن کشید و ردیف خانههای آنسوی خیابان ساحلی را دید. برق رفته بود. فقط نور پرسرعت ماشینها تاریکی را میشکافت و میدراند و میگذشت. نفهمید ساعت چند است. بلند شد و نخ سیگار مانده را پرت کرد توی دریا. قبل از رفتن بو کرد یکوقت لباسهاش بوی سیگار نگرفته باشد. از پوست و پیراهنش فقط بوی ماهی شنید.
[آوازِ ماهیِ بینام - رضا جمالی حاجیانی]
پک زد. دود را توی دهانش چرخاند و بیرون داد. شب مهتاب بود. چند تکه ابرِ تُنُک دوروبر ماه. به رستورانی فکر میکرد که قرار بود روزی لب دریا بزند. با پنجرههای سرتاسری. شفاف. فقط غذاهای دریایی. پُرِ فلفل. چند تا میز و صندلی هم بیرون با سایبان بزرگ رنگرنگی. رو به غروب. به گارسونها میسپرد ماندهی غذاها را بریزند روی سنگها و توی آب که پاتوق مرغهای دریایی بشود آنجا. دستهدسته مرغهای سفیدِ دریایی بیایند بنشینند روی موجها. گارسونها غذا به هوا بپاشند و مرغها هجوم بیاورند و تکههای پوست مرغ را توی هوا به منقار بقاپند. مشتریها بروند بایستند پشت به غروب و دریا عکس بیندازند و توی آسمان پشت سرشان پر از مرغ دریایی باشد... که صدای زلال زنی از سمت شمال آمد. اول فکر کرد اشتباه شنیده، یا از رویایش ریخته توی سرش. خوب که گوش داد دوباره شنید. سوز شروه داشت ولی شروه نبود. یا اگر هم بود شروهی آشنایی نبود؛ کلمات، رقصان و نرم، روی بال بادِ شرجی میآمد و به صورتش میخورد «شد خزان...»
دود را توی دهان حبس کرد و بیصدا فوت کرد به هوا. دراز کشید و سر گذاشت روی سیمانهای خیسِ خنک.
«بازم آتش به جان زد...»
نیمخیز شد و به سمت صدا برگشت. چیزی ندید جز کپهی گرگورها و سوی چند چراغ دور. سر بالا کرد و به ماهِ درشتِ سفید نگاه کرد که در نازکیِ ابرها قایم و پیدا میشد.
«عمر من ای گل...»
صدای موج و صوت زن آرامش کرد. چشم بست و خوابید. نخوابید. دستوپاش سست شد و چشمهاش با کیف خاصی بر هم رفت «... جز بدعهدی و بیوفایی»
چشم که باز کرد همهجا تاریک بود. چشمش را فشار داد و دوباره باز کرد. چشم از آسمان تاریک گرفت و به دریا دوخت. دریا تاریک بود. نشست و گردن کشید و ردیف خانههای آنسوی خیابان ساحلی را دید. برق رفته بود. فقط نور پرسرعت ماشینها تاریکی را میشکافت و میدراند و میگذشت. نفهمید ساعت چند است. بلند شد و نخ سیگار مانده را پرت کرد توی دریا. قبل از رفتن بو کرد یکوقت لباسهاش بوی سیگار نگرفته باشد. از پوست و پیراهنش فقط بوی ماهی شنید.
[آوازِ ماهیِ بینام - رضا جمالی حاجیانی]
I Missed You
David Tolk
از طرف من بفرست برای اونی که دلت براش تنگ شده ولی نمیتونی دلتنگیتو براش به زبون بیاری.
@Emood
@Emood
La Joya
Aukai
Unpopular opinion:
این آهنگ >>>>>>>> Babel - Gustavo Santaolalla
این آهنگ >>>>>>>> Babel - Gustavo Santaolalla
DECIMATION
Health
برای رانندگی در شب.
decimation (/dɛsɪˈmeɪʃ(ə)n/):
the killing or destruction of a large proportion of a group or species.
decimation (/dɛsɪˈmeɪʃ(ə)n/):
the killing or destruction of a large proportion of a group or species.
دریاروندگان جزیرهی آبیتر.pdf
149.7 KB
یک داستان کوتاه ۹ صفحهای
از عباس معروفی؛
اسم داستان هست: «دریاروندگان جزیرهی آبیتر»
از عباس معروفی؛
اسم داستان هست: «دریاروندگان جزیرهی آبیتر»
The Feelings
Bojack Horseman (S05E06)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Ricky Nelson and Dean Martin in Rio Bravo (1959) • Howard Hawks.