Forwarded from The Feelings
یک نفر که زورش خیلی بیشتر است، بردارد قصهی این روزهایمان را بنویسد. کلمه به کلمه، با اسمهای مستعار و سخت. دربارهی مردمی که سنگ به شکمهایشان بسته بودند و عوض خون، توی رگهایشان زهر جاری بود.
حق تقدم همیشه با سمع است،
ریتمهای ریاضی بر آستانهی روحت دخول مییابند، دیدهای چگونه بر پا، دست، زبان و گوش مینشینند؟
خارش رقص نوت بر قلبت با نواختن دستان نوازنده را حس کردهای که چگونه به وحدت میرسند؟
بطن به بطن همراه جان ذکر گویان میروند،
در رگهایت حل میشوند و به خورد تکتک سلولهای وجودت میرسند، قانون منطق است، هر چیزی که وزن داشته باشد وجود هم دارد،
مثل شبنمی که شبانگاه در دل تاریکی دل به نوازش گلی میسپرد برای لحظهای،
برای حضوری،
برای مهربانی و از روی عشق،
چون هر تبلور و درخشندگی اثباتیست بر بودن،
و چه بودنها که با جسم آدم آمیخته نمیشود،
تا سمع اَدا کند حق اول بودن را؛ در آگاهی که در آن هم اول است؛ که نشان دهد هر تکه از هر تصوّر، آینهای برای توست تا بشنوی برای دیدن؛ دیدن آنچه از دریچه قلب ناگهان با احساسی بر کل وجودت پیروز میشود، تا زمان این چسبندهی تاریک، برای لحظهای حضورش بر تو روشن شود و تو، ناخواسته میل فرمانروایی بر آن بگیری؛
تا هر چه زنجیر است بشکنی و در رهاترین حالت خود آزادانه درد، رنج، شادی و بی حسی را زندگی کنی؛
یک نوت موسیقی چقدر وزن دارد!
اسراف همیشه گناه است،
چگونه انسانی باید حاضر شود یک نوت را آنگونه که حقش نیست بنوازد؟ حماقت نیست؟
چرا انسان باید موسیقی که خالقش حقش را ادا نکرده تا خلقتش کامل شود را گوش دهد؟ حماقت نیست؟
چقدر یک نوت ارزش دارد!
واقعا که یک نوت چقدر وزن دارد!
ریتمهای ریاضی بر آستانهی روحت دخول مییابند، دیدهای چگونه بر پا، دست، زبان و گوش مینشینند؟
خارش رقص نوت بر قلبت با نواختن دستان نوازنده را حس کردهای که چگونه به وحدت میرسند؟
بطن به بطن همراه جان ذکر گویان میروند،
در رگهایت حل میشوند و به خورد تکتک سلولهای وجودت میرسند، قانون منطق است، هر چیزی که وزن داشته باشد وجود هم دارد،
مثل شبنمی که شبانگاه در دل تاریکی دل به نوازش گلی میسپرد برای لحظهای،
برای حضوری،
برای مهربانی و از روی عشق،
چون هر تبلور و درخشندگی اثباتیست بر بودن،
و چه بودنها که با جسم آدم آمیخته نمیشود،
تا سمع اَدا کند حق اول بودن را؛ در آگاهی که در آن هم اول است؛ که نشان دهد هر تکه از هر تصوّر، آینهای برای توست تا بشنوی برای دیدن؛ دیدن آنچه از دریچه قلب ناگهان با احساسی بر کل وجودت پیروز میشود، تا زمان این چسبندهی تاریک، برای لحظهای حضورش بر تو روشن شود و تو، ناخواسته میل فرمانروایی بر آن بگیری؛
تا هر چه زنجیر است بشکنی و در رهاترین حالت خود آزادانه درد، رنج، شادی و بی حسی را زندگی کنی؛
یک نوت موسیقی چقدر وزن دارد!
اسراف همیشه گناه است،
چگونه انسانی باید حاضر شود یک نوت را آنگونه که حقش نیست بنوازد؟ حماقت نیست؟
چرا انسان باید موسیقی که خالقش حقش را ادا نکرده تا خلقتش کامل شود را گوش دهد؟ حماقت نیست؟
چقدر یک نوت ارزش دارد!
واقعا که یک نوت چقدر وزن دارد!
Stay
Ghostly Kisses
You left without no goodbye in the night
Lost in a long-forgotten dream
You masquerade all you feel inside
Wherever you go somehow you find ways
To slowly keep on stealing
Concealing love that's left behind.
Lost in a long-forgotten dream
You masquerade all you feel inside
Wherever you go somehow you find ways
To slowly keep on stealing
Concealing love that's left behind.