نفرت‌پراکنی در ناشناس رو درک می‌کنم.
کسایی که می‌آن و خشن برخورد می‌کنن، بدت رو می‌گن بدون داشتن (تقریبا) هیچ شناختی و حتی فحش‌ات می‌دن.
جواب اکثر آدم‌ها به اینجور افراد اینه که: «اگه از من، پیج، کانال و صفحه‌م خوشت نمیاد پس چرا پیگیری؟ دنبالم نکن، دکمه‌ی آنفالو و لیو و دکمه‌ی بلاک و سیکتیر اونجاست، بزنش»؛ منتها من اینطور فکر نمی‌کنم‌. دکمه‌ی بی‌خیالی مغزم رو می‌زنم و پوکرفیس به پیام‌هاشون نگاه می‌کنم‌. هیچ حسی رو در من ایجاد نمی‌کنن؛ عصبی نمی‌شم دیگه. راحت باشید عزیزانم، من کیسه‌بوکس خوبی‌ام. ازم استفاده کنید، فکر نمی‌کنم خالی بشید اما شاید حس خوبی بهتون می‌ده، به حس‌اتون احترام می‌ذارم، حتی اگر غلطه.

Feel The Wind.

به احتمال زیاد خوشتان خواهد آمد.