به چه نیاز دارم؟ به خودم. خودم را خیلی لازم دارم. احتیاج دارم که تصویر خودم را ببینم که پشت میز گرد چوبی یا پشت بوم نقاشی نشسته‌ام می‌نویسم و نقاشی می‌کنم. این تصویر را می‌خواهم. این تصویر اصیل من است. و من این چنین خودم را باز می‌یابم. موضوع این نیست که من نویسنده‌ یا نقاشم یا چه هستم یا آرزو دارم چه باشم. موضوع گذشته و آینده‌ام نیست. موضوع حال و احوال من است که چه طور زنده می‌مانم و چه طور می‌توانم خودم را پیش ببرم. موضوع این است که من لبه‌ی ترس و افسردگی و گیجی راه می‌روم و ممکن است هر دم سقوط کنم. موضوع این است که من باید زندگی را چهارچنگولی بچسبم. موضوع این است که بیرون جنگ و خونریزی است و من باید با درونم به صلح برسم و خودم و آدم‌ها را دوست داشته باشم و این سخت‌ترین کار جهان است گاهی‌.

هر چقدر گشتم، نتونستم آهنگ بهتری برای حال‌ و هوای این روزهامون پیدا کنم.
با هم گوش بدیم و خون بگِرییم.

روشنی زیاد هم جالب نیست،
آدم همه چیزو می بینه و همه اونو می بینن.
توی تاریکی آدم می تونه خیال کنه، چیزی، جایی، کسی منتظرشه.

[داستایفسکی - شبهای روشن]

تو راه پله یه خانمه از طبقه سوم صدا زد: امشب که تنهایی شام بیا خونه ما، گفتم چشم
داشتم میرفتم بالا که همون خانم از پایین صدا زد: نرو اون صدا واقعی نبود.
حالا مشکل این نیست که باید کدومو باورکنم و از کجا میدونن من تنهام، مشکل اینه که یادم اومد ما اصلا طبقه بالا و پایین نداریم.

3:53

4:00

4:07

بزرگ‌ترین باگ‌ خلقت، در ساعت‌ها و روز‌های بعد از اتمام یک کتاب بلند، سریال، یا یک دورهمی شلوغ و چند روزه تعریف می‌شود. خل‍اء مطلق درجایی اطراف معده که صدالبته ربطی به معده ندارد، و نمی‌شود با غذا درمانی آن خل‍اء را پر کرد.