دقیقه‌ی ۳:۲۱ این آهنگ رو در سکانسی مهم از فیلم سینما‌یی‌‌ام استفاده خواهم کرد.

Misty

یک نفر که زورش خیلی بیشتر است، بردارد قصه‌ی این روزهایمان را بنویسد. کلمه به کلمه، با اسم‌های مستعار و سخت. درباره‌ی مردمی که سنگ به شکم‌هایشان بسته بودند و عوض خون، توی رگ‌هایشان زهر جاری بود.

Some Greek Shit

به چه نیاز دارم؟ به خودم. خودم را خیلی لازم دارم. احتیاج دارم که تصویر خودم را ببینم که پشت میز گرد چوبی یا پشت بوم نقاشی نشسته‌ام می‌نویسم و نقاشی می‌کنم. این تصویر را می‌خواهم. این تصویر اصیل من است. و من این چنین خودم را باز می‌یابم. موضوع این نیست که من نویسنده‌ یا نقاشم یا چه هستم یا آرزو دارم چه باشم. موضوع گذشته و آینده‌ام نیست. موضوع حال و احوال من است که چه طور زنده می‌مانم و چه طور می‌توانم خودم را پیش ببرم. موضوع این است که من لبه‌ی ترس و افسردگی و گیجی راه می‌روم و ممکن است هر دم سقوط کنم. موضوع این است که من باید زندگی را چهارچنگولی بچسبم. موضوع این است که بیرون جنگ و خونریزی است و من باید با درونم به صلح برسم و خودم و آدم‌ها را دوست داشته باشم و این سخت‌ترین کار جهان است گاهی‌.