Yeah i'm gonna Regret It.

فراموش شده‌ام.
به‌ یادت بیاورم.

جدیدا دچار این بیماری شده‌ام که نمیتوانم فیلم، سریال، انیمه و انیمیشن ببینم. هیچ‌مدلی، هیچ ژانری، هیچ چیزی.
می‌آید و می‌رود اما، کاش می‌رفت کلا؛ چون من غیر از فیلم دیدن، سرگرمی دیگری نمی‌توانم داشته باشم. خوشحالی کوچکی‌ست که داشتم و گاهی دارم.

It is Dark Again,
It's Night Now
where I wage a war
against myself

It ends only when
I take the pill

As a bullet
lodged in my mouth,
and I was the one
to pull the trigger

I am the architect of
my own destruction

I’ve survived
a dozen of wars,
and came back alive

Wounded
but alive

امروز سعی کردم به بیماری‌ام غلبه کنم و به سختی فیلم Rosemary's Baby را شروع به دیدن کردم؛
سخت بود اوایل اما، آسان‌تر در اواسط و زیبا در پایان.

دیگر حتی خواب هم تاثیری روی دردهایی که دارم، ندارد.

-صادق هدایت

از شاهکارهای تکرارناشدنی تاریخ موسیقی ایران.
اشک و خون می‌توان گریست با این آهنگ‌.
ببین داری چیکار می‌کنی با دل ما آقای چاوشی!

Boring

درد ما نفهمیدن است. تنهاییمان تقصیر نفهمیدن است. کمی اگر میفهمیدیم و میفهمیدندمان، اینگونه شاید نمی‌شد.
نفهمی ما عامل آزار ماست؛ عامل تنهایی و مرگ ما.