یک روز، به جای نامه، موسیقی‌ای برایت خواهم نوشت تا به‌جای خواندن‌ آن، با پیانو بنوازی‌اش. مطمئنم که حرف‌هایم را از روی نت‌های‌موسیقی، بهتر خواهی فهمید.

Yeah i'm gonna Regret It.

فراموش شده‌ام.
به‌ یادت بیاورم.

جدیدا دچار این بیماری شده‌ام که نمیتوانم فیلم، سریال، انیمه و انیمیشن ببینم. هیچ‌مدلی، هیچ ژانری، هیچ چیزی.
می‌آید و می‌رود اما، کاش می‌رفت کلا؛ چون من غیر از فیلم دیدن، سرگرمی دیگری نمی‌توانم داشته باشم. خوشحالی کوچکی‌ست که داشتم و گاهی دارم.

It is Dark Again,
It's Night Now
where I wage a war
against myself

It ends only when
I take the pill

As a bullet
lodged in my mouth,
and I was the one
to pull the trigger

I am the architect of
my own destruction

I’ve survived
a dozen of wars,
and came back alive

Wounded
but alive

امروز سعی کردم به بیماری‌ام غلبه کنم و به سختی فیلم Rosemary's Baby را شروع به دیدن کردم؛
سخت بود اوایل اما، آسان‌تر در اواسط و زیبا در پایان.

دیگر حتی خواب هم تاثیری روی دردهایی که دارم، ندارد.

-صادق هدایت

از شاهکارهای تکرارناشدنی تاریخ موسیقی ایران.
اشک و خون می‌توان گریست با این آهنگ‌.
ببین داری چیکار می‌کنی با دل ما آقای چاوشی!