Oh This is Nice!

your tears fall free
and mingle with mine
creating a stream of sorrow,
flooding the world around us

i sink beneath the waters
and our tears fill my lungs
all i can breathe is the sadness
brought forth by my own hand

but grief is not forever
and one day these tears will evaporate,
leaving condensation on my window
and eventually become a cool spring rain

فرانتس کافکا تو یکی از مصاحبه‌هاش می‌گه:

صبر کلید همه‌ موقعیت‌هاست. باید با اشیاء در هم آمیخت، خود را تسلیم‌شان کرد و در عین حال آرام و صبور ماند. شکستن یا خماندن در کار نیست. آنچه مطرح است فقط غالب آمدن است. ولی ابتدا باید بر خود غلبه کرد. چاره دیگری نیست. گریز از این راه یعنی در هم شکستن. باید همه‌چیز را شکیبا در خود پذیرفت و رشد کرد. دیوارهای "من" بزدل را تنها با محبت می‌توان در هم کوبید. باید در برگهای زرد و خشکی که ما را فراگرفته‌اند، جوانه‌های سرسبز بهار را دید. باید صبر کرد و در انتظار ماند.
صبر تنها حقیقت استواری است که آرزوها را تحقق می‌بخشد.

No one Stays!

Here.

I scream
But a world of deaf can not hear 
A wail so loud piercing the night
Excruciating pain tearing at my heart 
But a world of deaf can not hear
I bleed
But a world of blinds can not see
Crimson red, staining the bedsheets
Blood spattered across the streets
But a world of blinds can not see
I suffer
I’m battered and withered
But they choose not to see
They choose not to hear
My bleeding agony and silent screams
My bruised body and burning tears
I’m hurting
But a heartless world can not feel.

نزدیک بیست دقیقه به یک نقطه خیره بودم و داشتم در غم خود غرق می‌شدم که یک‌هو متوجه شدم خیلی به یک نقطه خیره شدم. طبیعی نیست.