The Assassin of Jesse James by the Coward Robert Ford 2007

“اون همیشه چیزایی بالاتر از اون چیزایی که می‌تونه درست می‌کنه. وقتی اون تو خونه‌ست اتاق‌ها گرم به نظر می‌رسن. بارون قوی تر می‌باره. ساعت‌ها می‌ایستن و صداها قوی‌تر به گوش می‌رسن.”

«قتل جسی جیمز توسط رابرت فورد بزدل» فیلمیه در قالب وسترن اما نه شبیه وسترن‌های جان فورد، یه وسترن شاعرانه و نو آور در تصویر و صدا و دیالوگه. برش‌های تصویری که تو فیلم می‌بینیم همه گویای شخصیت درونی جسی جیمز هستن: گندم زار، صحنه‌ی کوهستان، برف، حرکت تند ابرها با برجستگی زیاد، بارون، بازی نور خورشید تو اتاق نیمه تاریک، آب یخ زده زیر پای جسی جیمز، محو شدگی کناره‌های تصویر و… همه و همه مثل چهار فصل سال، فصل‌هایی از روح و جسم جسی جیمز، این اسطوره و قهرمان و یاغی کشور امریکا رو به بیننده نشان می‌دن. البته نباید از موزیک فیلم و صدای خنده‌هایی که یکدفعه به یه سکوت آزار دهنده تبدیل می‌شن و همینطور موسیقی‌ای که شلیک گلوله ایجاد می‌کنه غافل موند. این فیلم یک کلاس آموزشیه درباره‌ی نورپردازی، ترکیب تصویری و صدا، حرکت، دیالوگ و حتی حالت چهره‌ها تو موقعیت‌های مختلف که شاید برای اولین بار تو یک فیلم، به این شکل موفق عمل کرده. در واقع هر تصویر یک تابلوی نقاشیه جلوی چشم بیننده.

جسی جیمز یک اسطوره نزدیک به زندگی تک تک ملت آمریکاست. برخلاف اسطوره‌های ما (رستم و سهراب و آرش کمانگیر … ) که حتی در باور نیمه‌ی واقعی اون‌ها هم شک داریم، چه برسه به نیمه ی خیالی‌شون. این قهرمان برخاسته از دل مردمی‌‍ـه که وجود خارجی دارن، مثل خود جسی جیمز!

فیلم اقتباسیه از یک رمان نوشته‌ی ران ‌هانسن. «آندرو دومنیک»، کارگردان فیلم، با نشون دادن روابط جسی جیمز با همسر، فرزند‌ها و گروهش به خوبی تونسته زندگی این قهرمان رو به تصویر بکشه.
موسیقی متن فیلم بی نظیره.
8/10

🍃 #Movies