test me
my waters have remained constant
rippling, reaching 
as far as the eye can see
into the horizon; the water surrounds me
my knowledge is useless
when drowning in these waters;
i can only flail desperately
as my movements create ripples
out into the open sea
all these efforts
all in vain
all in my vein
blood rushing out
like the sea, light then heavy
then strong
like the sea, with a strong smell of salt
this time, the waters are red
and they reek of iron

test my waters
they’ve been stained crimson
with my lifeline

تو فیلم‌نامه‌ای که دارم برای یک فیلم در ژانر عاشقانه می‌نویسم، یک جا دختر به پسر می‌گه «بابا تو دیوونه‌ای» و پسر در جواب می‌گه «آره من دیوونه‌م، دیوونه‌ی تو».

T O R M E N T

There's something in your eyes

در خاطرات نيل آرمسترانگ نوشته بود:
من آدم حساسی نيستم.
وقتی خانه‌ی والدينم را ترک كردم گريه نكردم،
وقتی در ناسا كار پيدا كردم گريه نكردم،
و حتی وقتی روی ماه پا گذاشتم گريه نكردم.
اما وقتی از روی ماه به زمين نگاه كردم، بغضم گرفت.
با ترديد با پرچمی كه بنا بود روی ماه نصب كنم بازی می‌کردم. از آن فاصله رنگ و نژاد و مليتی نبود.
ما بوديم و یک خانه‌ی گِرد آبی.
با خود گفتم انسان‌ها برای چه می‌جنگند؟
دستم را به سمت زمین گرفتم و تمام دارایی‌ام و کره زمین با آن عظمت پشت دستم پنهان شد و من اشک ریختم...
@Emood 🍃