سلام بر اهل چنل🫡

ری اکشناکمه🔪

همه دارن میگن تلگرام خلوته و...
از من نیستتتت شلوغ ترم شدههه😂😔
چرا همتون یا مثل خودم بدبخت و در انتظار نتیجه این یا دانشگاهی؟😂👩‍🦯

بزنین روی چراغ سمت چپ بالا تاجواب کامل رو بخونین.

کی گفته سخت‌ترین کار دنیا کار توی معدنه؟
سخت‌تر از کار توو معدن خونواده‌ی یه کارگرِ معدن بودنه

اتفاقا منم بهش فکر کردم واقعا مثل اوایل دیگه خیلی مهم نیست ممبر بالا
نمیگم دلم زیاد شدن نمیخوادا ولی همینم که هست خداروشکر راضی ایم اگر قرار باشه کسی موندگارباشه خودش عضو میشه مام این وسط گاهی یه تلاشی میکنیم ببینن چنین چنلی هست حالا اومدن که خیلیوم خوب نیومدن دیگه اهمیتی نداره🫴🏻
همینطوریشم کلی مسئله واسه درگیری ذهنی داریم...

👤افراد سمعی👂🏻

این افراد بیشتر به کیفیت های شنیداری توجه دارند و از آنچه شنیده اند بیشتر صحبت می کنند. کلام و طنین و آهنگ را به خاطر می سپارند. هیجان آرامتری دارند.آهسته صحبت می کنند و سعی می کنند که بیانشان شیوا و رسا باشد و به گفتار خودتوجه خاصی نشان می دهند.
سمعی هابه گفتار ما توجه خاصی دارند؛همچنین به تحسین ها ، تقدیر ها ، تشکر ها ، به آنچه پشت سرشان گفته شده،به کنایه ها ، به طعنه ها ، به گفتار مؤدبانه و محترمانه،به اظهار علاقه گفتاری،به جمله دوستت دارم،به گفتار نغز،به کلام شیرین،به لحن و طنین،به موسیقی و خوش آهنگی صدا.
  با سمعی ها کمی آرامتر از بصری ها صحبت کنید اما مراقب باشید که خیلی هم آرام نشوید. خلاصه نکنید اما شرح و تفسیر فراوان هم ندهید. فصاحت و بلاغت را در سخن از یاد نبرید.تشویقتان بیشترکلامی باشد.یک"آفرین" برای یک سمعی هزار مرتبه بیشتر ازیک شاخه گل می ارزد.به گفتار آنها بیشتر از بقیه گوش می دهید چون آن ها خوش سخن هستند.
برای سمعی ها احترام کلامی مهمتر از احترام رفتاری است.تند صحبت کردن با آن ها بی ادبی تلقی می شود؛علاوه بر آنکه آن را نشانه اضطراب و نبود آرامش می دانند.

#شخصیت_شناسی
#روانشناسی

کسایی که بعد خوندن ری اکشن میزنن ممبرخوب ماهستن✨

واییی از 5مهر هر روز ساعت 17قصه های مجید میذارهههه شبکه آی فیلممم😃

‌
ولی واقعا فکرشو بکن قدیما چیا میساختن...
قصه های مجید
بازم مدرسم دیر شد
مدرسه ی موشها
مجید دلبندم
زیزی گولو
خاله شادونه بود عمو پورنگ عموفیتیله ایا
کلی فیلم و سریال قشنگ
ولی الان چی چیا میذاره تلوزیون؟
حالم بهم میخوره واقعا از کجا به کجا رسید

یه وقتایی کوهم دلش ابری میشه...

میدونین
بار ها و بارها توی شرایطش بودم
یا اطرافیانم شرایط سخت داشتن
خواستم کمکشون کنم
صحبت کردم باهاشون
درحد فهم هرچند کمی که از مدل این دنیا داشتم براشون گفتم ولی به خودم میرسه گم میشم
بین افکارم...

موافقم با امیدوار بودن
با تکیه به خدا
اینکه وقتی موندی چیکار کنی بسپری بهش
ولی این وسط یه حس لعنتی هست نمیذاره آروم بگیرم
نمیدونم افکار شیطانیه چیه
همش میخواد ناامیدت کنه
همش میگی میدونم خدا هست و میدونم درست میشه و فلان و...

اما یهو به خودت میای میبینی باز دوباره داری له میشی با فکر و خیال
داری عذاب میکشی
میخوای زار بزنی بمیری

‌
فقط باز هم باید قدر الان رو بدونیم چون در ظاهر فکر میکنیم میریم به سمت کم شدن غم و غصه ولی در واقعیت میریم به سمت غم و غصه های دردمند تر

اینکه رسم این دنیاس
اصلا همین غم و غصه ها نبود ما چطوری میخواستیم رشد کنیم؟
یا خودمونو قوی کنیم؟