حالا چه فایده‌ای داره این پنجره؟

با شناخت این ۴تا قسمت،میفهمی:
کجاها لازمه بیشتر خودتو بشناسی
چیارو باید با بقیه در میون بذاری
کجاها باید بازخورد بگیری
و چطور با خودت و آدمای اطرافت واقعی‌تر و سالم‌تر رفتار کنی

تامام

ببین، آدما همیشه نمیان صرفا با حرف بهت بگن دیگه واسشون مثل قبل نیستی؛
اونا رفتارشونو تغییر میدن
دیگه اولویت نمیذارنت
کم کم واسشون کمرنگ میشی تا یه روزی کلا از یادشون بری
و...خلاصه که راه های زیادی هست برای نشون دادنش
همه اینام خیلی وقتا یهویی شروع میشن و نمیفهمی اصلا چیشد که این شد
پس سعی نکن خودتو گول بزنی بگی هنوز به زبون نیاورده؛خودتو انقدر اذیت نکن...
#دلنوشته

هه🦦

سلام خواستم قبل انجام تصمیمم جهت احترام به حضور شماها و تقریبا بشه مانعی برای خودم که بهش پایبند بشم بهتون بگمش؛
فعلا فعالیتی اینجا ندارم و نمیدونم چقدر طول بکشه  بتونم پاش بمونم فقط میدونم که لازمه...
لطفا خیلی دعام کنین
یاعلی

سیلام🦦

دوست دارم بدونم فعالیت نکردن چی داشت که لفت دادین🗿
به کدامین سازتان کار کنیم

به نظرم گاهی لازمه آدم بره جلوی آینه
از خودش بپرسه من کی ام؟!
در جواب،کارای خوب و بدشو تعریف کنه...

مامان صدیقه/بچه مهندس

#دیالوگ

دقت کردین تا توی یه بحرانی
تا توی سختیش هستی
تا توی جو اذیت شدنه هستی
هیچ جوره نمیتونی قبول کنی الان فلان اتفاق امتحانیه برای رشدت.
بعد که ازش میای بیرون(وقتی درسشو گرفتی)
بااینکه پدرت درومد تا بهش برسی
ولی با خودت میگی جز این راه انقدر عمیق درک نمیکردم فلان چیز رو
#نکته

بعد مثلا هی میگی سری بعد دیگه توی ذهنمه اگر بهم فشار اومد بدونم ارزش اون درسی که ازش میگیرم داره

اما چی میشه؟
دوباره که افتادی توی چالش جدید زندگی میبینی باع
بازم زدی زیر میز
بازم داری همونقدر اذیت میشی که قبلا شدی
حتی گاهی بیشتر
گاهیم از خدا شاکی میشیم که مگه چیکار کردم که اینا حقم باشه

حالا چرا اینطوریم میشیم؟
بذارید قبلش یه چیزیو بگم

میخوام یه چیزی به اسم'سلف(Self)' توی آدما رو واستون در حد فهم و برداشت خودم باز کنم که به معنی خودِ انسان هست؛یعنی همون چیزی که ما وقتی میگیم"من"بهش اشاره داریم.

براساس چیزی که خوندم توی روانشناسی سلف به برداشت یا درکی گفته میشه که هر آدمی از خودش داره؛مثلا اینکه کیه،چی دوست داره،چه توانایی‌هایی داره،چه ارزشی برای خودش قائله و چه جایگاهی توی دنیا حس میکنه.
چنتا نکته ی مهم که راجب سلف هست اینه که:
-فقط یه چیز ثابت نیست؛ممکنه با تجربه‌های زندگی،تغییر کنه.
-میتونه مثبت یا منفی باشه. مثلا اگه کسی خودش رو دوست داشته باشه و به خودش اعتماد داشته باشه،سلفش سالم‌تره.

حالا خیلی جزئی نمیشم توش یه چیز کلی گفتم ذهنتون آماده باشه چی میخوام بگم چون باید بیشتر راجبش مطالعه کنم تا مسلط براتون بگم.
اما اینو گفتم تا بگم که وقتی ما با تلاش بر اینکه خودمون رو بشناسیم،روی عملی که انجام میدیم دقت و تمرکز بیشتری داشته باشیم،وقتی متوجه ضعفی درون خودمون شدیم به جای سرزنش های مداوم و اینکه ناامید شیم از بهتر شدن بیایم اصلاحش کنیم و...باعث میشیم این سلف درونمون سالم تر بشه
یا به اصطلاح میشه گفت سلف پرتری داشته باشیم

حالا چرا مهمه این سلف؟
چون سازنده ی شخصیت من نوعیه

بیاین آدم رو یه قابلمه تصور کنیم که میخوایم توش غذا بپزیم
هرچی من از مواد سالم تری برای پر کردنش استفاده کنم
خروجی بهتری به من میده

سلف یه همچین مدلیه
شما هرچی ورودی بهتری توی خودت بریزی
هرچی بیشتر واسش وقت بذاری
هرچی بیشتر سعی کنی به اون کمال و خوب بودن برسونیش
درنهایت خروجی بهتری هم میگیری

و اما
چه ربطی به این داشت؟

وقتی تو سلف پر و سالم تری داشته باشی
سریع تحت هر اتفاقی بهم نمیریزی
انقدری پخته و پر هستی که با هرحرفی که راجبت گفته میشه اعصابت خراب نمیشه

آدمایی که سلفشون سالم تره
وقتی توی یه جایی مثلا با کسی دعواشون میشه
انقدری رشد دادن خودشونو که به جای استفاده از منِ کودک درونشون سعی میکنن با من والد وارد ماجرا بشن و کمترین آسیب هارو ایجاد کنن
با گفتن فحش از طرف فرد مقابل یهو به کلیت خودشون شک نمیکنن
یهو زیر همه چی نمیزنن

(دیدین میگن طرف بیدی نیست با این بادا بلرزه؟
سلف سالم با آدم همچین کاری میکنه)