Everybody say with me:
دیوید! دیوید! او اس آ!

آ مشت!!👊🏻
مـُشـت!👊🏻

My dear کصخل friend
If you think he’s a millionaire and wouldn’t notice me defending him—or even notice that I exist, then there’s no fucking way he’d notice your dumbass hate either.🫶🏻

دونفر با دیوید مشکل داشتن لفت دادن💔

میزان ریزشی که من طی بیست و چهارساعت تجربه دارم میکنم واقعا بی‌سابقه‌س😂

عزیزان یه چیزی رو براتون مشخص کنم.
من مشکلی با ادیان ندارم. ولی از آدم‌های متعصب و افراطی توی هر دینی متنفرم.
So if you can’t take a joke,
just leave me alone.🫰🏻

ادوارد الان بهترین موقعیته که اون کنسل کالچر رو توضیح بدی ❤️

الان فعلا با همین روحیه نایس کمپین نه به ادوارد رو دوستای صمیمیم استارت زدن.💔😨

دارم کم کم حس جنسن رو درک میکنم بچه‌ها
ما سلبریتی‌ها هیچ‌وقت توسط جامعه درک و پذیرفته نشدیم.😔💔
#عشق
#برادری
#دوستی🌷

خوبه جنسن به اندازه تو معروف نیست

I'm fall in love with that :))
Thanks sweetie...

یه مدتیه یه سوال درباره‌ی Cancel Culture توی ذهنم مونده که هرچی بیشتر بهش فکر می‌کنم، بیشتر می‌بینم جواب ساده‌ای نداره. سوالم اینه که چرا وقتی حرف از کنسل کردن یه نفر می‌شه، انگار حتما باید یکی از دو تا جمله رو انتخاب کنیم؟ یا «چه خوب، بالاخره مردم دارن جلوی آدم‌های مشکل‌دار می‌ایستن» یا «چه بد، اینترنت شده دادگاه و مردم بدون دلیل دارن زندگی همدیگه رو نابود می‌کنن».

به نظرم هر دو جمله می‌تونن درست باشن، فقط نه توی یه موقعیت. چون واقعیت اینه که گاهی یه آدم واقعا رفتار آسیب‌زایی داره و اینکه مردم حمایت‌شون رو ازش پس بگیرن، درباره‌ش حرف بزنن، آثارش رو تحریم کنن یا حتی نخوان دیگه جایی توی یه فضای عمومی داشته باشه، کاملا قابل دفاعه.

و قرار نیست هر بار اسم Cancel Culture میاد، سریع از کسی دفاع کنیم فقط چون همه علیه‌شن.