هِلمِ پتک‌مشت نهمین و آخرین شاه از سلسلهٔ نخست شاهان روهان و [شاید] اسطوره‌ای‌ترین شمایل تاریخ روهان می‌باشد. او مردی تندخو و نیرومند بود که به همین سبب لقب پتک‌مشت را گرفته بود. هلم پس از مرگ پدرش گرام در سال ۲۷۴۱ بر تخت سلطنت جلوس کرده و در طول محاصرهٔ شاخ‌آواز، در سال ۲۷۵۹ کشته شد. مردم روهان نام گودی شاخ‌آواز را به‌نام او، «گودیِ هلم» نهادند و همواره با نام او امید می‌گرفتند.

در سال ۱۸۹۲، چنین روزی، جان رونالد روئل تالکین به‌دنیا آمد. تالکین تقریباً در تمام عمر خود رشته‌افسانه‌اش را بسط داد و در طول حیات‌اش ۵ کتاب از این رشته‌افسانه به‌چاپ رساند. او درنهایت در دوم سپتامبر ۱۹۷۳ چشم از جهان فروبست.

ویدیوی یوتیوبی کانال Nerd of the Rings که به سرگذشت شخصیت‌های زن در میان آدمیان که به نبرد برخاستند می‌پردازد.
اگر این پرسش برای‌تان وجود دارد که آیا در دنیای تالکین شخصیت‌های زن قدرتمند و جنگاور نقش مهمی داشته‌اند یا خیر، این ویدیو را از دست ندهید!

🎞   تفکیک بخش‌های مختلف این ویدیو
1:00 سرگذشت هالث
3:20 سرگذشت املدیر
5:09 ایستادگی زنانِ ائوتئاد دربرابر ارابه‌سواران
7:37 رهبری مردم روهان توسط ائووین
9:25 حضور ائووین در نبرد دشت‌های پله‌نور
12:23 زنان دلیر دیگر از روهیریم

شش دهه پس آنکه اولمو، والای دریاها، تورگون را به بنا نهادن گوندولین سوق داد، شهر پنهان گوندولین در درهٔ توملادن، در مکانی مخفی در کوهستان اخوریات تأسیس شد. این شهر که برای نولدور ساکن بلریاند، یادبودی از تیریون - شهر بزرگ الف‌ها در والینور - محسوب می‌شد، در طول سال‌ها به پیشرفت‌های چشمگیری در عرصه‌های گوناگون دست‌یافت. در طول نبردهای بلریاند، شهرِ شاه تورگون پناهگاه و ملجأ الف‌ها بود و سلحشوران گوندوتلیم در نبردها رشادت‌های متهورانه‌ای از خود نشان دادند. شهر گوندولین در نهایت، پس از نزدیک به چهارصد سال، با حملهٔ سپاه تا دندان مسلح و بزرگ آنگباند، توسط مورگوث، خصم سیاه به‌تاراج رفت و آن میراث زیبا از شهرهای شکوهمند والینور ویران گشت.

ائووین گفت: «دور شو، ای پلیدی ناپاک، فرمانروای لاشخورها! مرده را به حال خود ب
گذار!»

صدایی سرد پاسخ داد: «میان نزگول و طعمه‌اش قرار مگیر! وگرنه تو را همانند دیگران نخواهد کشت. تو را با خود به منزلگاه‌های مویه در ورای همهٔ تاریکی‌ها خواهد برد، جایی که جسم تو را خواهند بلعید و جان تو را عریان در برابر چشم بی‌پلک خواهند نهاد.»
زنگ شمشیری که از غلاف بیرون می‌آمد به گوش رسید. «هر چه می‌خواهی بکن؛ اما اگر بتوانم مانع کار تو خواهم شد.»

«مانع از کار من شوی؟ ای ابله. هیچ مرد زنده‌ای نمی‌تواند مانع کار من شود!»

آنگاه در آن ساعت مری عجیب‌ترین صدا را از میان تمام صداها شنید. انگار که درن‌هلم می‌خندید و صدای واضح او مثل صدای زنگ فولاد بود. «اما من مرد نیستم! تو زنی را در برابر خود می‌بینی. من ائووین‌ام، دختر ائوموند. تو میان من و فرمانروایم که از خویشان من است ایستاده‌ای. اگر بی‌مرگ نیستی، برو! خواه زنده باشی و خواه نامرده‌ای پلید. اگر دست به او بزنی با ضربت شمشير من طرفی.»
– ارباب حلقه‌ها: بازگشت شاه، نبرد دشت‌های پله‌نور