«امیدوارم مردم از دیدن آن ناامید نشوند زیرا ما خیلی روی شخصیت‌های کار کردیم…فصل 2، فصلی دارک‌تر و سخت‌تر از آنچه که در فصل گذشته دیدیم خواهد بود، اما هنوز هم به تالکین وفادار است.»

سائورون آن را در کوهستان آتش به‌تنهایی در وجود آورد، بدون کمک هیچ‌کسی. او از طلای خالص برای ساخت قدرتمندترین اختراعش استفاده کرد، زیرا که طلا شدیداً مبتلا به عنصر-مورگوث و فاسدی اوست، پس در نتیجه معقول‌ترین کاندید برای کار و بار جادوی سیاه می‌باشد. زادگاه حلقه نیز از آثار پرتراوش عنصر-مورگوث بود، زیرا که او کسی بود که کوهستان آتش را پدید آورده بود.

نقشه‌ی سائورون در دوران دوم، ساخت حلقه‌های قدرت بود. او به‌همراه کله‌بریمبور، الف صانع دوران دوم در اره‌گیون، 16 حلقه ساخت، و خود کله‌بریمبور نیز 3 حلقه ساخت که بعدها آنها را به الف‌ها داد. سائورون در سال 1600 دوران دوم به موردور رفت و در میان آتش کوه هلاکت حلقه یگانه را ساخت.

سائورون شاگرد برتر مورگوث بود، و از او بسیاری چیزها آموخت. همان‌طور که مورگوث بخش بزرگی از قدرت‌های فرشته‌سان و روحانی‌اش را در بافت کیهان بسط داد، سائورون نیز نیرو و اراده ملائکه‌وارش را در حلقه فرو ریخت.

حلقه کسی را غیب نمی‌کرد، بلکه آن‌ها را به دنیای نادیدنی انتقال می‌داد و به این دلیل بود که پوشیدن حلقه موجب پنهان گشتن از دید مردمان عادی می‌شد. دنیای نادیدنی، جایی بود که امثال نازگول، که ساکنین آن بُعد هستند می‌توانستند به‌وضوح پوشنده‌ی حلقه را دریابند. این انتقال به دنیای نادیدنی توانایی بنیادی حلقه نیست.

اگر افرادی که همزمان هم در دنیای فیزیکی هم در دنیای نامرئی زندگی می‌کنند، حلقه را در دست کنند، «غیب» نمی‌شوند و سائورون نیز چنین بود.

حلقه دارای استعدادهای بسیاری بود، از جمله: داشتن اراده‌ای مستقل (اراده‌ای معطوف به سائورون)، تغییر دادن اندازه خود برای جایگیری در انگشت صاحبش یا برای رهایی یافتن از ارباب کذبش (ارباب حلقه حقیقی فقط سائورون بود)، وسوسه کردن و به توهم انداختن دیگران، فاسد کردن قلب، وابسته کردن عمر حلقه‌های دیگر به بقای خود، به تأخیر انداخت پیری و مرگ، جابه‌جا کردن به دنیای نادیدنی، مستجاب کردن قدرت‌های جدید و افزایش دادن قدرت‌ها بسته به بزرگی و اقتدار کاربرش، سلطه‌آوری و غیره.

دورِ حلقه با خط اِلفی تنگوار به زبان سیاه موردور نفرینی نوشته شده است که سائورون در ساعت ساختن این مصنوع به گفتار آورد. ترجمه این عبارات چنین‌گونه می‌باشد:
«حلقه‌ایست از برای فرمانروایی بر همه‌ی آن‌ها، حلقه‌ایست از برای یافتن‌شان، حلقه‌ایست از برای گردهم آوردن تمامی‌شان و در تاریکی به‌هم پیوستن‌شان.»

قصد و نیت سائورون دقیقاً درون درنوشت حلقه توصیف شده است؛ حکم‌رانی و یکی کردن مردم تحت حکومت دیکتاتوری‌اش. در اصل هدف سائورون از ساخت حلقه، مشاهده کردن و کنترل کردن ذهن مالکین حلقه‌های کهتر بود.

تنها کسانی که اراده‌ای مغلوب‌گر دارند می‌توانند از حلقه برای کنترل ذهن دیگران بهره برداری کنند. سائورون به کمک این نیروی تاریک افسار یک تمدن بی‌کم و کاست را به‌دست گرفت، افسار ملت نومه‌نور را. اما او بدون نیروی افزاینده حلقه هم به خودی خود یک حیله‌گر و شیاد تمام عیار است. هیچ انسانی نمی‌توانست از نیروی راستین حلقه کامل بهره ببرد. ایسیلدور حتی نتوانست عزم یک گله اورک را مهار کند! از جاودانگان کمتر کسی همانند گالادریل و الروند، و مخصوصاً گندالف، قابلیت استفاده پربازده از حلقه را داشت. و فقط خود سائورون بود که می‌توانست از آن ابزار کمال سود را ببرد.

فقط و فقط یک روش برای به عدم رساندن حلقه موجود بود؛ فرو انداختنش در قعر شکاف هلاکت، جایی که خلق شده بود. هیچ شعله‌ای دیگر، نه حتی آتش آنکالاگون، تواناترین اژدهایان، قادر به نابود کردنش نبود. اما اگر خارج از چیزهایی که در دسترس بودند دست دراز کنیم، گزینه‌ای دیگری هم چاره‌گشاست. و آن سپردن حلقه به صانعی مبتکرتر از سائورون می‌بود. به کسی که می‌توانست تکنولوژی‌ای شگرف‌تر از سازه‌های سائورون ایجاد کند. به کسی همچو فئانور توانمندترین فرزندان جهانیان. البته به فرض اینکه وسوسه حلقه به او چیره نشود، که چیزی غیر محتمل است.