💯 آخرین دیدار هورین و مورون!💔

🔹 و اما هورین به سنگ یادبود نگاه نکرد، چون می‌دانست که چه چیزی آنجا نوشته شده بود و در زیر سایهٔ سنگ یک زن نشسته بود و روی زانو‌هایش، خم شده بود. همان‌طور که هورین در سکوت آنجا ایستاده بود، او شلق ژنده‌اش را کنار زد و سرش را بلند کرد.
پیر و فرسوده بود، اما ناگهان به چشم‌های هورین نگاه کرد و او (هورین) وی را شناخت.
اگرچه(چشم‌هایش) نا‌آرام و پر از ترس بودند، اما هنوز آن نوری که سال‌ها پیش بدان اسم الدهون [ به‌معنی درخشش الفی] را نسبت داده بودند، در آن ها می‌درخشید، شکوه‌مندترین و زیباترین از زنان فانی کهن.

🔸 + "بلاخره آمدی، مدت زیادی صبر کرده‌ام"
- "مسیری تاریک بود، تا جایی که می‌توانستم آمدم."
+ "اما دیر کرد‌ه‌ای! آنها [فرزندانشان] از دست رفته‌اند."
- "می‌دانم، اما تو از دست نرفته‌ای."
اما مورون گفت: "تقریبا؛ فرسوده‌ام. با غروب خورشید خواهم رفت، حال که زمان کمی باقی مانده، اگر میدانی به من بگو! او [نیه‌نور] چگونه تورین را پیدا کرد؟"
اما هورین پاسخی نداد، و همان‌طور کنار سنگ نشستند، و حرفی نزدند.
هنگامی که خورشید غروب می‌کرد، مورون آهی کشید و دستانش را فشرد؛ و بی‌حرکت ماند. آنگاه هورین می‌دانست که او مرده است.
و بدین ترتیب،بانوی با شکوه دور-لومین، جان داد و روحش پرکشید.

💔 | #Hurin & #Morwen
📖 | #Lore – Silmarillion
🗺 | Middle Earth