⭐ صورت فلکی اوریون در دنیای تالکین

«اکنون واردا نوری که از تلپریون نشر پیدا می‌کرد و در والینور ذخیره شده بود را برداشت و او ستاره‌های جدیدتر و درخشان‌تر ساخت. و بسیاری از ستاره‌های کهن را کنار هم جمع کرد و چو نشانه‌هایی بر آسمان‌های آردا نهاد. بزرگ‌ترین اینان مِنِل‌مٓکار بود، شمشیرزن آسمان. این، گفته شده است که، نشانه تورین تورامبار بود، آنکه به دنیا پا خواهد گذاشت، و پیش‌حکایتی بود از آخرین نبرد که در پایان روزگاران به وقوع خواهد پیوست.»

📖 | #Lore | #Quote — HoME10
✨ | #Varda
🧔🏻‍♂ | #Turin
🗺️ | Middle Earth

🔸 «ملیان یک مایا بود، از نژاد والار. در باغ‌های اولوفنتور [< لورین] می‌زیست، و از جمله مردمان زیبارویش هیچ‌کس از بانو خوش‌سیماتر، یا خردمندتر، یا هنرمندتر در ترانه‌های افسونگرایی نبود. گفته شده است که خدایان کارشان را رها می‌کردند، و پرندگان والینور سرور ورزی‌شان را، و ناقوس‌های والمار ساکت بودند و آبشارها از جریان بازمی‌ایستادند، آنگاه که به هنگام درآمیختگی روشنایی‌ها ملیان در لورین آواز سر می‌داد. بلبل‌ها همواره همراه او بودند و او به آنان نغمه‌اشان را آموخت... او از والینور عازم سفری طولانی به سوی کرانه‌های این‌سو شد، و آنجا سکوت آردا را پیش از سپیده‌دم با صدای خود و با صدای پرندگانش آکند.»

🔹 «بخت چنین پیش آورد که به هنگامی الوه [پادشاه الف‌های تله‌ری] به تنهایی به بیشه‌ی نان الموث که با نور ستارگان افروخته شده بود آمد، و آنجا به ناگه نغمه بلبل‌ها را شنفت. سپس طلسمی بر او افتاد، و او بی‌حرکت ایستاد؛ و در دوردست‌ها فراسوی صدای لوملیندی* او صدای ملیان را شنفت، و آن قلبش را مملوء از شگفتی و اشتیاق کرد...»
*[ سراینده‌گان گرگ‌ومیش = بلبل‌ها به گویش الفی ]

🔸 «او مطلقاً تمامی مردمانش و تمامی مراد روحش را فراموش کرد، و آنگاه که از پی پرندگان زیر سایه‌های درختان راهی شد او به اعماق نان الموث رسید و گم گشت. اما سرانجام به فضایی که به روی ستارگان باز بود آمد، و ملیان آنجا ایستاده بود؛ و از فرای تاریکی الوه با دستانی دراز شده او را نگریست، و روشنایی اَمان در چهره‌اش بود.

🔹 بانو سخنی نگفت؛ اما الوه که سرشار از عشق شده بود نزد او آمد و دستش را گرفت؛ و یک‌راست طلسمی بر او گسترده شد، چنان‌که چنین ایستادند، دست در دست، درحالی که سالیان دراز توسط ستارگان چرخان برفراز ایشان سنجیده شدند؛ و درختان نان الموث مرتفع و تیره‌رنگ شدند پیش از آنکه سخنی به یکدیگر گویند.»

🔻 «در س.ا [سالنامه امان] خلسه‌گی الوه بیش از دو قرن برحسب سنجش خورشیدی طول کشید»

📖 حلقه مورگوث