This week in Middle-Earth 🔙

📅 14 February
✍ آینه گالادریل؛
✍ گندالف به زندگی بازگشته، در خلسه دراز می‌کشد؛
📆 سال 3019 دوران سوم.

📅 16 February
✍ یاران حلقه با لورین وداع می‌کنند؛
✍ گالوم در کرانه‌های غربی [آندوین] مخفی شده است و خروج یاران را مشاهده می‌کند؛
📆 سال 3019 دوران سوم.

📅 17 February
✍ گواهیر گاندالف را به لورین می‌رساند؛
✍ یاران حلقه به‌سوی رودخانهٔ بزرگ هستند؛
📆 سال 3019 دوران سوم.

📅 18 February
✍ یاران حلقه در رودخانه بزرگ [آندوین] سفر می‌کنند؛
📆 سال 3019 دوران سوم.

📅 19 February
✍ گندالف [که به شدت ضعیف شده بود] در لوتلورین بهبود می‌یابد؛
✍ یاران حلقه به سمت پایین رودخانه می‌روند؛
📆 سال 3019 دوران سوم.

📅 20 February
✍ روزهای روی رودخانه به کندی سپری می‌شود؛
📆 سال 3019 دوران سوم.
✍ شایر پاک‌سازی می‌شود؛
📆 سال 3020 دوران سوم.

📆 | #Anniversary
⏳ | #ThisWeekinMiddleEarth
🗺 | Middle Earth

‍ در والینور به مدت دو سال کسی ملکور را ندید، و شایعه‌ای از او نشنفت، تا اینکه به ناگه او فئانور را جویا شد. مخفیانه به فورمنوس آمد، با منظری چو یک مسافر که در پی مسکن موقت است؛ و پیش روی دروازه فئانور با او سخن گفت. با استدلال‌چینی زیرکانه تظاهر به رفاقت کرد، او را به فکر پیشینش که درمورد گریز از تور و دام والار بود به ترغیب می‌انداخت.

او گفت: 'حقیقت جمله چیزانی که در جملات آوردم را بنگر، و چگونگی ناعادلانه تبعید شدنت را، اما اگر قلب فئانور هنوز رام نشده است، همانا که در تونا چنین بود، پس من او را یاری می‌دهم و از این سرزمین ناچیز او را به دوردست‌ها می‌رسانم. زیرا مگر من نیز والا نیستم؟ آری، و فراتر از آنانم که اینجا در غرور می‌نشینند. من همواره برای نولدور یک یار و یاور بوده‌ام، منزلت آنان را دانسته‌ام: ماهرترین و دلاورترین تمامی مردمان آردا هستند.'

اکنون دل فئانور هنوز تلخ‌کام بود بر اثر تحقیر شدنش پیش‌پای ماندوس، و برای لحظه‌ای مکث کرد و با سکوت به ملکور نگاه انداخت، دراندیشید آیا به راستین شاید چنان به او اعتماد کند که حداقل درحدی باشد که گریزش را یارا شود. اما زکاوت ملکور بسی از هدفش تجاوز گرفت، و از آن‌جا که مردد بودن فئانور را دید، و می‌دانست که سیلماریل‌ها قلبش را در بند نگه داشته‌اند، سرانجام او گفت: 'اینجا مکان مستحکم‌ایست که به نحو احسن حفاظت شده‌، ولی خیال مکن که سیلماریل‌ها در هیچ‌گونه خزانه‌ای در قلمروی والار امن خواهند ماند!'

سپس آتش‌های قلب فئانور شعله‌ور گشتند، و چشمانش مشتعل شدند؛ و بینشش سوزناک از میان تمامی سیمای زیبای ملکور تا اعماق تاریکی ذهنش را کاوید، آنجا شهوتش برای سیلماریل‌ها را دریافت. سپس نفرت بر ترس فئانور غالب گشت، و ننگ‌آمیزانه بر ملکور سخن وارد آورد، گفت:

🔥 'از جلوی دروازه من گورتو گم کن، ای گدای آواره! ای کلاغ-بندی‌خانه‌ی ماندوس!' و او درِ خانه‌‌اش را به روی تواناترین تمامی ساکنین ائا بست، انگار که یک گدا بیش نبوده است. 🔥