‍ ♨️ خلق جسم دورف‌ها توسط آئوله خدای صنعت⚒️ (پارت اول)

🔹 آورده اند که آئوله، دورف ها را در اوان دوران تاریکی سرزمین میانه پدید آورد؛ زیرا آئوله چنان مشتاق آمدن فرزندان و داشتن آموزندگانی بود که بتواند به ایشان معرفت و صنعت خویش بیاموزد که نمی خواست به انتظار تحقق طرح‌های ایلوواتار بماند. و آئوله دورف ها را چنان ساخت که اکنون هستند، زیرا کالبد فرزندان آینده در ذهن او مبهم بود، و نیز به سبب آنکه قدرت ملکور هنوز بر زمین مستولی بود، و از این روی میخواست که نیرومند و نستوه باشند. اما از بیم ملامت دیگر والار، آنان را پنهانی ساخت؛ و او نخست آبای هفتگانه دورف ها را در تالاری زیر کوه های سرزمین میانه پدید آورد.

🔸 آنگاه ایلوواتار از کرده او آگاه شد، و در همان ساعت که کار آئوله کامل گشته و او خشنود بود، و اندک اندک دورف ها را زبانی می آموخت که خود برای دورف ها طرح افکنده بود، ایلوواتار با او سخن گفت؛ و آئوله با شنیدن صدای ایلوواتار خاموش ماند. و صدا با او گفت: «تو از چه روی چنین کردی؟
از چه دست در کاری بردی که خود میدانستی در فراسوی قدرت و اختیار توست؟ زیرا هستی‌ات تنها موهبتی است که از من داری و نه بیش از این؛ و از این روی آفریده های دست و ذهن تو تنها از آن هستی زندگی می گیرد، و آنگاه به جنبش درمی آید که تو در اندیشه جنباندن آنهایی، و اگر به چیزی و جایی دیگر بیاندیشی، هرز میماند. مراد تو همین است؟»

🔹 آنگاه آئوله پاسخ داد: «مراد من اینگونه خداوندگاری نبود. تنها، موجوداتی غیر از خویش میخواستم، برای دوست داشتن و آموختن، چنان که آنان نیز بتوانند زیبایی آنا را دریابند، که تو سبب ساز بودن آنی. زیرا گمان داشتم که در آردا جا از برای بودن بسیاری چیزها فراخ است، چیزهایی که شاید از آن به وجد آیند، اما هنوز بیشتر خالی و خاموش است. و من از ناشکیبایی گرفتار بلاهت گشتم. باری ساختن چیزها را تو خود از هنگام صنع در دلم نهاده‌ای؛ و کودک خردسال در بازی به هنگام تقلید کردار پدر، این کار را نه از روی استهزا، بلکه از آن روی میکند که پسر پدر خویش است. اما اکنون چه کنم که تو تا ابد بر من خشم نگیری؟ همچون کودکی به پدر، من این چیزها را به تو تقدیم میدارم، چیزهایی که ساخته دست آفریده توست. هر چه اراده توست با آنها بکن. اما بهتر نیست که من ساخته گستاخی خود را نابود کنم؟»

(خوندن پارت دوم)

🔨 | #Dwarves
📖 | #Lore — Silmarillion
👤 | #Dialogue — #Aule & #Iluvatar
🗺 | Middle Earth

‍ ♨️ خلق جسم دورف‌ها توسط آئوله خدای صنعت⚒️ (پارت دوم)

🔹 آنگاه آئوله پتکی بزرگ برداشت تا دورف ها را درهم کوبد؛ و گریست. اما ایلوواتار بر آئوله و شور و شوقش، به سبب فروتنی او رحمت آورد؛ و دورف ها، خود را از پتک فراهم گرفته و بیمناک بودند، و کرنش کنان بخشش می طلبیدند. و صدای ایلوواتار به آئوله گفت: «هدیه تو را همان گاه که ساختی شان پذیرفتم. نمیبینی که این موجودات اکنون برای خود جان دارند، و با صدای خود سخن می گویند؟ اگر چنین نبود از ضربه تو، و نیز از هیچ فرمان اراده ات بر خود نمی‌لرزیدند.»
آنگاه آئوله پتک خویش را بر زمین انداخت و شادمان بود و ایلوواتار را سپاس گزارد و گفت: «ارو کار مرا متبرک و نقیصه هاش را برطرف گرداناد!»

🔸 اما ایلوواتار به سخن در آمد و گفت: «همچنان که اندیشه‌های آینور را در آغاز جهان هستی بخشیدم، اینک آرزوی تو را زیر بال خویش گرفته و جایگاهی به آن داده‌ام؛ اما به هیچ روی در پی حک و اصلاح ساخته دست تو نیستم، و آنان همان گونه خواهند بود که تو ساختی شان.
اما من برنمی‌تابم که اینان پیش از نخست زادگان طرح من پای بر عرصه بگذارند، و نیز ناشکیبایی تو پاداش را نمی‌سزد. اکنون ایشان در تاریکی زیر سنگ خواهند آرمید و تا به گاه چشم گشودن نخست زادگان بر روی زمین، از نهانگاه بدر نخواهند شد؛ و تا آن هنگام تو و آنان صبر پیشه کنید، اگرچه طولانی بنماید. اما هرگاه که زمانش فرا برسد، ایشان را بیدار خواهم کرد، و آنان برای تو به سان فرزندان خواهند بود؛ و گاه و بیگاه، کشمکشی در میان فرزندان تو و من درخواهد گرفت، میان فرزندخواندگان من و فرزندان برگزیده من.»

🔹 آنگاه آئوله آبای هفتگانه دورف را برداشت و آنان را در نقاطی بسیار دور از هم گذاشت؛ و به والینور بازگشت، و همچنان که سالیان طولانی به درازا می کشید، به انتظار باقی ماند.
از آنجا که دورف ها میبایست در روزگار قدرت ملکور پای بر عرصه می گذاشتند، آئوله ایشان را چنان ساخت که تاب پایداری داشته باشند. از این روی چون سنگ سخت اند، سرسخت، در دوستی و دشمنی استوار، و رنج بیگاری و گرسنگی و زخم‌های تن را بیش از دیگر مردم ناطق تاب می آورند؛ و عمر ایشان دراز است، بیش از عمر آدمیان، اما نه تا ابد. در روزگاران کهن الف‌های سرزمین میانه بر این باور بودند که دورف‌ها پس از مرگ به همان خاک سنگی باز می گردند که از آن ساخته شده‌اند؛ اما این باور خود ایشان نیست. زیرا خود می گویند آئوله صانع، که در زبان ایشان ماهال نام دارد، حامی شان است، و آنان را در تالارهایی جداگانه در ماندوس گرد می آورد؛ و نیز او به پدران کهن ایشان گفته است که ایلوواتار متبرک شان خواهد کرد و سرانجام جایی در میان فرزندان به ایشان عنایت خواهد فرمود.

🔸 آنگاه پیشه دورف ها خدمت به آئوله و یاری کردن او در بازساختن آردا پس از نبرد بازپسین خواهد بود. نیز می گویند که آباء هفتگانه دورف از نو به زندگی در میان خویشاوندان، باز می گردند و همان نامهای کهن را بر خود می نهند؛ و از میان ایشان دورین در روزگار پسین شهره تر بود، پدر آن تیره ای که با الفها بیش از دیگران دوستی داشت، و مسکن ایشان در خزد-دوم بود.

(خوندن پارت اول)

🔨 | #Dwarves
📖 | #Lore — Silmarillion
👤 | #Dialogue — #Aule & #Iluvatar
🗺 | Middle Earth

تیزر جدید با محوریت قسمت 8❤️‍🔥

🔰 | #LOTRROP
🗺 | Middle Earth

💯 موسیقی متن قسمت هفتم از فصل ۱ که "The Eye" نام داشت منتشر شد❤️‍🔥

🎧 شنیدن آلبوم در آمازون موزیک

فهرست ترک ها:

1. Crimson Aftermath (3:03)
2. The Grove (3:44)
3. Fire and Rock (6:31)
4. Only Grey (4:51)
5. The Apple (4:12)
6. Memories of Dancing (3:48)
7. The Vein (7:50)
8. The Extinguished Torch (4:32)
9. Infirmary (6:33)
10. A Leaf Burns (9:53)

پ.ن: از پیش مشخص شده بود بعد از هر اپیزود یک آلبوم موسیقی جداگانه منتشر می‌شود.

🚨 | #News
🎧 | #Music
🔰 | #LOTRROP
🗺 | Middle Earth

‍ 💯 تنش های روانی گالادریل!

🔹 ثیئو:" آنها مرده اند، نه؟ آروندیر، دوستانم، مادرم."

گالادریل: "چیزی را که نمی توان دانست، ذهن را توخالی می کند. آن را با حدس و گمان پر نکن."

🔸 گالادریل این را به خوبی می داند زیرا این دقیقاً همان کاری است که او در مورد سرنوشت کلبورن انجام می داد. او می‌داند که این همه عدم قطعیت و حدس و گمان زدن چقدر می‌تواند آزاردهنده و پوچی اور باشد. این همان دلیلی است که افراد گمشده در دنیای واقعی پس از مدتی باید مرده فرض شوند زیرا خانواده آنها به نوعی حس سرانجام مصیبت نیاز دارند. بعد از یک مرحله مشخص، تمام چیزی که آنها می خواهند فقط یک خبر است، هر خبری، حتی خبری که مرگ را تأیید می کند، زیرا که می تواند بلخره به آنها حس خاتمه و سرانجام مصیبت دهد. گالادریل (ناخودآگاه) از این موضوع آگاه است، اما تاکنون از آن پنهان شده و فرار کرده است، زیرا نمی‌خواهد با آن درد روبرو شود و آن را پردازش کند. این ممکن است اولین بار در قرن ها باشد که او به خود اجازه می دهد تا در مورد آن فکر کند.

🔹 مورفید کلارک می گوید : "گالادریل جوریه که انگار توانایی کنار اومدن با گمشدن کلبورن را ندارد. پس او افکار متضادش را قطعه قطعه کرده و منزوی و پنهان کرده است."

📌 این یک نوع گسستگی و فروپاشی روحی روانی است، که گالادریل قرن هاست از آن رنج می برد و بلخره اولین قدم به سوی بهبود را در قسمت هفتم برداشت.

🧝🏻‍♀ | #Galadriel
✍ | #Analysis
🔰 | #LOTRROP
🗺 | Middle Earth

💢 دنده عقب گرفتن گالادریل از عقایدش!

🔻 ‍ ثیئو: چندتا اورک کشتی؟

گالادریل: بسیاری.

ثیئو: خوبه

گالادریل: من چنین الفاظی را به کار نمی برم... دل را سیاه می کند که کارهای سیاه را «خوب» بنامیم. جایی برای رشد شر در درون ما می دهد. هر جنگی هم در بیرون و هم در درون انجام می شود. هر سربازی باید از آن آگاه باشد.

🔶 جالب است که این یک چرخش 180 درجه ای است از چیزی است که او به آدار در مورد کشتن تک تک اورک ها گفته بود. او این حرف‌ها را زمانی می‌گفت که برای سرنخ گیر اوردن درباره سائرون عاجز بود و آدار بهترین و تنها سرنخ او در آن لحظه بود. اما پس از فوران کوه و دیدن عواقب آن، سرانجام منطق او بر انگیزه های او غالب شد و متوجه شد که همیشه هم نتیجه نهایی خوب راه و روش بد و معیوب را توجیه نمیکند: در تعقیب سائرون، او بسیاری از مردم را مورد سواستفاده، دستکاری و فریب قرار داد و در نهایت منجر به مرگ بسیاری از نومه نوری ها شد که به او اعتماد داشتند، و سرانجام همه اینها هیچ نتیجه ای نداشت. توجیه اعمال تاریک به عنوان یک چیز "خوب" می تواند منجر به شر و اهریمن واقعی شود، که آدار به درستی او را درباره اش مورد خطاب قرار داد. او هنوز هم ممکن است فکر کند که کشتن اورک ها ممکن است گاهی اوقات ضروری باشد، اما او دیگر آن را "خوب" نمی خواند. این تمایز مهم است.

🔸 گالادریل همچنین متوجه می شود که مهمترین مبارزه او با خودش است و با شمشیر نمی توان آن را پیروز شد. به همین دلیل است که در دوران سوم او دیگر از شمشیر استفاده نمی کند، بلکه از آینه استفاده می کند: آینه گالادریل. این یک یادآوری برای او است که همیشه به درون خودش نگاه کند و با خودش و تمام خواسته ها، ترس ها، انگیزه ها و آسیب ها و تراماهایش روبرو شود.

🔷 گالادریل سرانجام به توصیه های الروند توجه کرد و شمشیر خود را به صورت مجازی و تحت اللفظی کنار گذاشت و آن را به ثیئو داد. و برای تئو، او یک شمشیر شیطانی را از دست داد و یک شمشیر الفی-نومه نوری به دست آورد.


🧝🏻‍♀ | #Galadriel
✍ | #Analysis
🔰 | #LOTRROP
🗺 | Middle Earth

♨️ تاثیر یک پسر نوجوان بر گالادریل!

ثیئو: ایا تا به حال شخص نزدیکی را از دست داده ای؟ بخاطر اونا؟ منظورم خویشاوند است.

گالادریل: ...همسرم. کلبورن نام او بود.

⭕️ احتمالا قرن ها بود که کسی از گالادریل چنین سوال هایی نپرسیده بود و با او چنین درددل نکرده بود (شاید که فکر میکردند این باعث شود درد و رنج گالادریل را بیشتر کند و او را به بیشتر تکانشی شدن و انتقام جویی شدیدتر ببرد). اما حالا یک بچه انسان خیلی رک و روراست اینکار را کرد.

💢 مورفید کلارک میگوید: این صراحت و معصومیت نادر و غیرمنتظره از کودکی که به سختی می شناخت، گالادریل را کاملا "خلع سلاح" کرد. و این کلید بعیدی بود که بالاخره قفل ذهن و قلب او را که خودش کلید آن را گم کرده بود باز کرد.

🧝🏻‍♀ | #Galadriel
✍ | #Analysis
🔰 | #LOTRROP
🗺 | Middle Earth

💯 باز اندیشی گالادریل در اعمال خود!

📌 ثیئو: من به دشمن قدرت دادم. بنابراین من مقصر و مسئول هستم.

گالادریل: برخی می گویند این طریقه و رسم چیزها است. اما من معتقدم که خردمندان به آنچه در قلب ماست نیز نگاه می کنند... بار و سنگینی این روز را بر دوش خود مگیر ثیئو. ممکن است برایت دشوار باشد که دوباره آن را زمین بگذاری.

🔺 این بر اهمیت آنچه در درون خود است، و اهمیت تفکیک آنچه که کسی می‌تواند سعی کند کنترل کند (قلبش) و آنچه که اغلب نمی‌تواند کنترل کند (پیامدهای بیرونی بزرگ و سرنوشت) تأکید می‌کند.

🔺 در اینجا گالادریل به وضوح خود را در ثیئو می بیند. او بارهای زیادی را حمل می کرد و نمی توانست آنها را زمین بگذارد و رهایشان کند. او سعی کرد خنجر فینرود و سوگند او را حمل کند، او تلاش کرد تا پویش برای یافتن سائرون را انجام دهد، اما این فقط روح او را سنگین کرد. او خیلی چیزها را به گردن سائرون انداخت، اما بخشی از او خودش را هم مقصر دانست. با هشدار دادن به ثیئو در مورد خطر این مسیر، او بلخره به ردپای خود نگاه می کند و به اصلاح مسیر فکر می کند.

🧝🏻‍♀ | #Galadriel
✍ | #Analysis
🔰 | #LOTRROP
🗺 | Middle Earth