از خواب بیدار شدم و دیدم هنوز دارم از گذشته‌ فرار میکنم
یه تاج شکسته رو شونه‌م سنگینی میکنه
امشب مثل یه روح توی این خیابونا پرسه میزنم
هنوز نفس میکشم ولی مغزم پر از ترسه

میدونم که نمیتونم جلوی بارون رو بگیرم
نمیتونم کوه‌هایی که سد راهم شدن رو جابجا کنم
ولی خب من دیگه شعله‌ها رو قورت دادم
توی تمام اقیانوس‌ها شنا میکنم
اصلا برام مهم نیست چقدر درد داشته باشه
فقط اسممو صدا بزن
اسممو اسممو
اسممو صدا بزن
فقط اسممو صدا بزن
اسممو صدا بزن

تو اون نوری رو توی وجودم دیدی که سعی میکردم قایمش کنم
هر کاری که از دستم بربیاد انجام میدم
هیچ‌کس نمیدونه اونا اصلا درک نمیکنن

میدونم نزدیک بود محو بشم
داشتم باور میکردم همونیم که همه ازش می‌ترسیدن
اما بغضمو قورت دادم
و حالا کاری میکنم که همه‌ اسممو صدا بزنن
*تکرار کورس

هیچکس یه جزیره نیست
اینو توی سکوت فهمیدم
وقتی بقیه نمیخواستن، تو اسممو صدا زدی
اونقدر که اسمم مثل یه حکم شد
اگه تا حد خاکستر شدن هم بسوزم
قوی‌تر از هر خشونتی دوباره بلند میشم