نوک قطب‌نما زیر گل‌برگای سفید برف گم شده
شبی که خورشید غروب نمی‌کنه
من تنهایی تا صبح بیدارم
با دلتنگی یه ردپا تو برف حک کردم
که راهتو گم نکنی
برات راهو روشن میکنم

نمی‌بینی؟
اون‌ور کهکشان
نمی‌بینی؟
نفسم که پشت شیشه پنجره بخار کرده
اومده تا بیاد دنبالت

من همین‌جام
یه وجب اون‌ورتر از گوشه‌ی نقشه‌ای که تصور میکردی
هنوز همین‌جام
همونجایی که تو خواب دیدی
با همون لبخند داری میای پیشم

هر چقدر صدات بزنم، جوابم فقط سکوته
آخرای زمستون سرد
جلوی اشکایی که شب تا صبح می‌ریزن
من فقط زل زدم بهشون
می‌پرسی تنهایی اونجا وایستادی چیکار می‌کنی؟
دارم تکه‌های قلب یخ‌زده‌مو دوباره بهم می‌چسبونم

نمی‌بینی؟
اون‌ور خط افق
نمی‌بینی؟
دستایی که هنوز گرمای تو رو دارن
اومدن تا بغلت کنن

من همین‌جام
یه وجب اون‌ورتر از گوشه‌ی نقشه‌ای که تصور میکردی
هنوز همین‌جام
همونجایی که تو خواب دیدی
انگار همین الان می‌تونم دستت رو بگیرم

کاش یه دل سیر بخوابم و بیدار شم
می‌خوام بیفتم تو بغلت که همیشه آرزوشو داشتم
با هم زیر برفای سفید آروم آواز بخونیم

تو هم همین‌جا میمونی
بیخیال همه‌چیز میشی
تو همین لحظه‌ای که زمان وایستاده
همین‌جا… همین‌جا

- تو راه برگشتش به خونه یه سر اومد اسپیس

- صبح رفته بود برای پوستش، بعد یه سری کارای دیگه و آخر سر هم کلاس ووکال

- گفتش هنوز شام نخورده و گشنشه و دلش پیتزا میخواد بعد با همون جمله‌ها زد زیر آواز😆

- گفتش شاید چون امروز یکم خسته کننده بوده باشه اومد که به اریا انرژی بده

- بعدشم که رسید خدافظی کرد و رفت