امید مثل بلیط بخت آزمایی نیست که بشینی روی مبل و فقط دعا کنی؛ امید یعنی کار کنی وقتی هنوز هیچ تضمینی نیست. میگه خیلی وقت ها تغییر یواش و کج و کوله میاد، نه قهرمانانه و سریع، و برای همین هم زوده که وسط راه بگی “هیچ فایده ای نداره” چون اثر خیلی از کارها دیرتر خودش رو نشون میده. خلاصه اش اینه: امید یعنی ادامه دادن با چشم باز، نه با توهم، و این که بفهمی هنوز امکان هست، حتی وقتی همه چی تاریکه.

نیلوفر نمیدانست سهمش از دنیا مرداب است، اما بازهم گُل شد،
امید داشتن بخشی از زندگیست.

از حادثهٔ جهان زاینده مترس
وز هرچه رسد چو نیست پاینده مترس

این یک دم عمر را غنیمت می‌دان
از رفته میندیش وز آینده مترس

عشقِ ما کهن است…
ما از تبارِ کهن‌ترین عاشقانِ این خاکیم؛
زمین گواه است و آسمان می‌داند.

حرمتِ زن،
از دلِ همین سرزمین برخاسته؛
میترا می‌داند، و آناهید،
نگهبانِ روشنِ آب‌ها و زایش.

ما از آغاز، پیشگامانِ عشق بوده‌ایم؛
دلداده و دلداری‌دهنده، پاسدارانِ زن،
زمان، زمین و رازِ مقدسِ زندگی.

زیرا زن، چشمه‌ی مهر است؛
مادر، آغازِ همه‌ی خوبی‌ها؛
و در آغوشِ اوست که عشق،
بار دیگر متولد می‌شود.

آن‌‌ها برای خلقِ یک زندگی معنادار
و بهتر عمل‌گرایی و ساختن حالِ خوب را
با استفاده از ذهن خلاقشان به ارمغان آورده‌اند .