با آغاز سال تحصیلی جدید، بار دیگر سوءمدیریت آشکار مسئولان جمهوری اسلامی، زندگی و آرامش دانشجویان دانشگاه صنعتی امیرکبیر را نشانه گرفته است. به گزارش کانال AUT News اداره امور خوابگاههای این دانشگاه در تصمیمی شتابزده و غیرمسئولانه، عملیات سمپاشی خوابگاهها را درست سه روز مانده به شروع ترم تحصیلی اعلام کرده است؛ اقدامی که میبایست ماهها پیش انجام میشد اما با بیتدبیری به روزهای پایانی تابستان موکول شده است.
این تصمیم نسنجیده موجب شده تا صدها دانشجوی شهرستانی که از مدتها قبل بلیت سفر خود به تهران را تهیه کردهاند، اکنون در آستانه بازگشت به دانشگاه با بحرانی جدی روبهرو شوند. در حالی که تمامی پروازها، قطارها و اتوبوسها به مقصد تهران تکمیل ظرفیت شده، این دانشجویان بدون هیچ سرپناهی ناچارند روزهای ابتدایی ترم را در بلاتکلیفی و سرگردانی سپری کنند.
این وضعیت نه تنها مصداقی روشن از بیبرنامگی و ناکارآمدی مدیریت دانشگاهی است، بلکه چهره واقعی نظام آموزشی جمهوری اسلامی را عیان میسازد؛ نظامی که حتی ابتداییترین نیازهای دانشجویان خود را نادیده گرفته و آنها را در بدترین شرایط به حال خود رها میکند.
دانشگاه بهعنوان خانه دوم دانشجویان، امروز به مکانی بدل شده که به جای حمایت و آرامش، اضطراب و آوارگی را بر آنان تحمیل میکند. چنین برخوردی بار دیگر نشان میدهد که رژیم جمهوری اسلامی هیچ ارادهای برای تأمین رفاه، امنیت و شأن دانشجو ندارد و عملاً آنان را قربانی بیکفایتی مدیران و بیتوجهی ساختار حاکم میسازد.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🤬70
#سارا_گوهری دانشجوی کارشناسی جامعهشناسی دانشگاه تهران، که از ۱۵ تیرماه در بازداشت بهسر میبرد با قید وثیقه آزاد شد.
براساس گزارش ضابطان قضایی به سارا گوهری «تبلیغ علیه نظام» و «عکسبرداری از اماکن ممنوعه» تفهیم اتهام شده است و وثیقه تعیینشده برای آزادی او مبلغ ۵۰۰ میلیون تومان بوده است.
گوهری پس از بازداشت، مدتی را در بازداشتگاه اداره اطلاعات مشهد بهصورت انفرادی گذرانده و سپس به زندان تربتجام منتقل شده بود. پرونده وی همچنان در دادسرای تایباد در دست رسیدگی است.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
😢31
جمعی از شوراهای صنفی دانشجویان دانشگاههای کشور در نامهای خطاب به وزیر علوم، تحقیقات و فناوری نگرانی شدید خود را نسبت به افزایش نرخ خوابگاهها و غذای دانشجویی و همچنین میزان پایین دستمزد همیاران دانشجویی اعلام کردند و خواستار اتخاذ تدابیر فوری و اصلاحیههای مشخصی در سیاستگذاریهای مرتبط شدند.
در این نامه که به امضای شوراهای صنفی چندین دانشگاه رسیده، نویسندگان با اشاره به رشد قابل توجه هزینههای زندگی دانشجویی در سالهای اخیر تأکید کردهاند که افزایشهای اخیر نرخ خوابگاه و سبد غذایی بدون در نظر گرفتن توان مالی دانشجویان و فراتر از میزان تورم سالانه، فشار اقتصادی و پیامدهای منفی بر رفاه، سلامت جسمی و روانی و کیفیت تحصیل دانشجویان داشته است. نویسندگان نامه خواستهاند هرگونه افزایش نرخ خوابگاه و تغذیه در سال تحصیلی جدید متوقف شود یا صرفاً با رعایت سقف تورم سالانه و در چارچوب ضوابط شفاف اعمال گردد.
از جمله خواستههای اصلی شورای صنفی که در متن نامه مطرح شدهاند، میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
• پرداخت فوری و منظم وامها و معوقات دانشجویی و جلوگیری از به تعویق افتادن پرداختها تا رفع تبعات رفاهی دانشجویان؛
• افزایش عادلانه و متناسب دستمزد همیاران دانشجویی متناسب با شرایط اقتصادی و هزینههای جاری؛
• به رسمیت شناختن نقش شوراهای صنفی بهعنوان نهاد مشورتی در فرایند تصمیمگیری تعیین نرخها تا سیاستها با درک واقعی از شرایط دانشجویان تدوین شوند؛
• ابلاغ رسمی هر ساله تغییرات مربوط به خوابگاه و تغذیه توسط وزارت علوم بهصورت دستورالعملی شفاف و قابل اجرا.
شوراهای صنفی دانشجویان در بخش پایانی نامه هشدار دادهاند که وعدههای توخالی دیگر مقبول نیست؛ اگر وزارتخانه و دستگاههای تصمیمگیر با مدیریتی مبتنی بر عدالت و شفافیت وارد عمل نشوند، رفاه دانشجویان بهبود نخواهد یافت و نگرانیهای معیشتی و بیثباتی در خوابگاه و تغذیه ادامه خواهد داشت.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍39
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
یک دانشجو در گزارشی که ساعاتی پیش (۲۴ شهریور ۱۴۰۴) برای #خبرنامه_امیرکبیر ارسال کرده است؛ از مشاهده تعداد زیادی کرم در بخشهای مختلف کباب سروشده در ناهار امروز سلف دانشگاه علومپزشکی همدان خبر داد. این گزارش، کرمزدگی گسترده در غذای سلف را نشانهای از «قصور جدی در نظارت بهداشتی و استفاده از گوشت نامرغوب» توصیف کرده است.
با وجود اعتصابها و اعتراضات گسترده دانشجویان در هفتههای اخیر نسبت به افت شدید کیفیت غذا و افزایش بیرویه قیمت آن، رژیم جمهوری اسلامی و نهادهای وابستهاش از جمله وزارت علوم و سازمان امور دانشجویان عملاً نشان دادهاند که هیچ ارزشی برای جان و سلامت دانشجویان قائل نیستند و سلفهای دانشگاهی به صحنهای از بیتوجهی، فساد و بیمسئولیتی تبدیل شده است.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🤬85
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🤣91
بر اساس گزارشهای رسیده از دانشجویان دانشگاههای آزاد اسلامی به #خبرنامه_امیرکبیر، برخوردهای سرکوبگرانه حراست دانشگاه آزاد تهران دستکم در دو واحد تهران شمال و تهران مرکز، در روزهای اخیر شدت گرفته است. در دانشگاه آزاد تهران شمال، به گفته دانشجویان با تغییر رئیس حراست دانشگاه، محدودیتهای پوششی بسیار توهینآمیزی اعمال شده که یادآور وضعیت دهه ۶۰ است. در این واحد دانشگاهی طی دو روز گذشته، مأموران حراست از ورود تعدادی از دختران دانشجو به دانشگاه به دلیل نوع پوشش جلوگیری کردهاند. یکی از دانشجویان در این باره میگوید: «زورشان به خیابان نمیرسد، جای دیگری قدرتنمایی میکنند.»
همزمان، گزارشی از دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز به دست خبرنامه امیرکبیر رسیده که حاکی از اعمال محدودیتهای مشابه و برخورد نامناسب با دانشجویان به دلیل پوشش است. حراست این واحد دانشگاهی اخیراً اعلام کرده که مانتوی دختران دانشجو «باید تا زیر زانو باشد» وگرنه از ورود آنان به دانشگاه جلوگیری خواهد شد.
دانشجویان معتقدند چنین محدودیتهایی صرفاً بازتولید سیاستهای سرکوبگرانه و کنترلگرانه حکومت جمهوری اسلامی بر دانشگاههاست.
در سومین سالگرد قتل مهسا امینی، بازگشت استانداردهای پوششی دهه ۶۰، جلوه دیگری از تلاش رژیم نامشروع جمهوریاسلامی برای قدرتنمایی و اعمال فشار بر جامعه دانشجویی است.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🤬66
#مطهره_گونهای، فعال دانشجویی، در توییتی از تماس تهدیدآمیز نیروهای اطلاعات سپاه خبر داد. او اعلام کرد که مأموران امنیتی با شمارهی خصوصی با وی تماس گرفته و تنها به دلیل پاسداشت یاد مهسا امینی او را متهم به «فراخواندن مردم به خیابان» و حتی «همکاری با اسرائیل» کردهاند. به گفتهی او، تهدید شده است که در صورت ادامهی فعالیتهایش با برخورد قضایی روبهرو خواهد شد.
گونهای همچنین پیشتر افشا کرده بود که در جریان اصابت موشک به دادسرای اوین، مأموران امنیتی عمداً جان زندانیان را به خطر انداختند و آنان را در معرض مرگ زیر آوار قرار دادند. او توضیح داده بود که پس از انفجار، زندانیان ابتدا به قرنطینه زندان قرچک منتقل شدند و سپس به یک «خانه امن» وابسته به وزارت اطلاعات در مکان نامعلوم برده شدند؛ محلی که هیچ ثبت قانونی از ورود افراد وجود ندارد و بازجویان با تهدید و شکنجه، فشار سنگینی بر زندانیان وارد میکنند.
او در واکنش به این تهدیدها در شبکه اجتماعی ایکس نوشته است: «از سوی اطلاعات سپاه امشب با پرایوت نامبر با بنده تماس گرفتند و مرا صرفا به دلیل پاسداشت یاد مهسا متهم به فراخواندن مردم به خیابان و همکاری با اسرائیل کردند! تهدیدم کردند که برخورد قضایی خواهند کرد.»
این افشاگریها بار دیگر نشان میدهد که پس از گذشت سه سال، حتی یاد جاویدنام مهسا امینی همچنان لرزه بر اندام رژیم جمهوری اسلامی انداخته و سایهی سنگین سرکوب بر سر فعالان دانشجویی ادامه دارد.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🤬45
به گزارش خبرنامه خواجهنصیر، تازهترین تحولات در دانشگاه خواجه نصیر، پرده از سیاستهای پولی محور هیئترئیسهٔ اصلاحطلب آن برداشته است. پس از اعلام افزایش ۴۷ درصدی نرخ غذای دانشجویی توسط صندوق رفاه و تعیین قیمت جدید وعدههای غذایی در سامانه رفاهی، دانشجویان شبانه خواجهنصیر با واقعیتی شوکهکننده مواجه شدند و قیمتهای وعدههای غذایی، ۵ برابر نرخ غذایی دانشجویی مصوب امسال اعلامشده است؛ این درحالی است که تا سال گذشته نرخ غذای دانشجویان شبانه و روزانه یکسان بوده است.
ریاست دانشگاه خواجه نصیر و هیئترئیسهٔ وابسته به آن، امسال برخلاف رویههای سابق، با افزایش شدید تعداد دانشجویان شبانه ورودی ۱۴۰۴ و کاهش تعداد دانشجویان روزانه، عملاً درآمدزایی را بر رفاه و حقوق دانشجویان مقدم دانستهاند. دانشجویان شبانهٔ سالهای پیش نیز تحت فشار قرار گرفته و مجبور به پرداخت هزینهای تقریباً پنج برابر نرخ رسمی هستند.
بر اساس ارقام موجود، قیمت واقعی غذای دانشجویان شبانه بین ۵۵ تا ۹۵ هزار تومان تعیین شده، حال آنکه قیمت رسمی اعلامشده تنها بین ۱۱ تا ۲۲ هزار تومان بوده است. این شکاف فاحش نشاندهندهٔ مدیریت پولی محور هیئترئیسه و فشار بر جیب دانشجویان کمبرخوردار است.
این پروژهٔ یکساله، با هدف جبران کسری بودجه دریافتی از وزارت علوم اجرا میشود و نتیجهٔ آن اجبار دانشجویان به اشتغال پارهوقت یا تماموقت، کاهش زمان مطالعه، دوری از فضای علمی و افت تحصیلی است. وزارت علوم و مدیریت دانشگاه تاکنون هیچ اقدام مؤثری برای مقابله با این ناعدالتی نکرده و شیوهٔ آموزشی اساتید نیز، به دلیل فشارهای زمانی بر دانشجویان، تحتتأثیر قرار گرفته است.
از سوی دیگر دانشجویان دانشگاه خواجهنصیر نیز با انتشار بیانیهای خطاب به هیأترئیسه هشدار دادند که در صورت عدم اصلاح فوری قیمتهای غذای دانشجویان شبانه که آن را «دزدی آشکار از جیب دانشجویان و خانوادههایشان» توصیف کردند اقدامات اعتراضی گستردهتری در پیش خواهد بود و مسئولیت پیامدهای آن متوجه مدیریت دانشگاه خواهد بود.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🤬63
در هفتههای اخیر چهار مورد خودکشی و اقدام به خودکشی در دانشگاههای شهید بهشتی، تهران و محقق اردبیلی گزارش شده است؛ رخدادهایی تکاندهنده که تنها در مدت چند روز ثبت شدهاند و نشاندهنده بحرانی عمیق در میان دانشجویان است. گزارشها حاکی از آن است که مراکز مشاوره دانشگاهها نهتنها نقش حمایتی ایفا نمیکنند، بلکه خود به یکی از عوامل تشدید بحران روانی دانشجویان بدل شدهاند.
دانشجویان دانشگاههای مختلف از جمله شهید بهشتی، تبریز، تهران، شیراز، الزهرا و کردستان روایت کردهاند که مراکز مشاوره بهجای ارائه خدمات روانی، به محلی برای درز اطلاعات شخصی و انتقال آن به حراست و کمیته انضباطی دانشگاه تبدیل شدهاند. بسیاری از مراجعان تأکید کردهاند که پس از مراجعه به این مراکز، اطلاعات خصوصیشان در اختیار نهادهای امنیتی قرار گرفته و از آن برای تهدید، اخراج از خوابگاه یا تشکیل پرونده انضباطی استفاده شده است.
چند تن از دانشجویان دانشگاه بهشتی گفتهاند کسانی که در خوابگاه اقدام به خودکشی کردهاند، پس از درمان با تأیید مراکز مشاوره از خوابگاه اخراج شدند. در دانشگاه تهران، انتقادات دانشجویی علیه این مراکز به دلیل «جمعآوری اطلاعات و تحمیل عقاید ایدئولوژیک» شدت گرفته است. از سوی دیگر دانشجویان دانشگاه شیراز از تحقیر و بیتوجهی مشاوران سخن گفتهاند و در دانشگاه کردستان نیز اطلاعات خصوصی دانشجویان مستقیماً توسط حراست و نهادهای امنیتی خارج از دانشگاه مورد استفاده قرار گرفته است.
گزارشها همچنین نشان میدهد که برخی مشاوران با بیتوجهی، توهین و تحقیر، دانشجویان را به انصراف از تحصیل یا «وفق دادن خود با شرایط» تشویق کردهاند. دانشجویانی که اقدام به خودکشی کرده و نجات یافتهاند نیز با تأیید همین مراکز از خوابگاه اخراج شدهاند.
افشاگریهای متعدد دانشجویان از دانشگاههای سراسر کشور بیانگر آن است که مراکز مشاوره دانشگاهی، بهجای مأمنی برای درمان و حمایت، به ابزار کنترل، سرکوب و فشار روانی علیه دانشجویان معترض و آسیبدیده تبدیل شدهاند.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🤬64
براساس گزارش رسیده به #خبرنامه_امیرکبیر، مسئولان دانشگاه الزهرا در تصمیمی جنجالی و غیرمنطقی اعلام کردهاند که از تاریخ ۲۴ شهریورماه، ورود دانشجویان به خوابگاه پس از ساعت ۲۲:۰۰ شب به طور کامل ممنوع است. بر اساس اطلاعیه رسمی دانشگاه، درب ورودی خوابگاه نیز رأس ساعت ۲۲ قفل شده و هیچ دانشجویی اجازه ورود نخواهد داشت.
این اقدام که با واکنش گسترده دانشجویان روبهرو شده، موجب بروز مشکلات جدی برای دختران خوابگاهی گردیده است. شب گذشته یکی از دانشجویان به دلیل ممانعت از ورود و استرس شدید در جلوی درب ورودی خوابگاه دچار تشنج شده است و حال نامساعدی داشته است. در این میان، مسئولان خوابگاه بدون توجه به شرایط اضطراری یا دلایل موجه تأخیر، دانشجویان را از ورود منع کرده و حتی به آنها گفتهاند «در کوچه بخوابید».
دانشگاه الزهرا که در نقطهای دور از دسترسی آسان به سیستم حملونقل عمومی قرار دارد، با چنین تصمیمی عملاً امنیت و سلامت دانشجویان دختر را به خطر انداخته است.
دانشجویان معترض خطاب به مسئولان تأکید کردهاند که این سیاستهای غیرعقلانی نهتنها امنیت را تأمین نمیکند بلکه جان دانشجویان را به مخاطره انداخته و نشانگر بیتوجهی کامل هیئت رئیسه دانشگاه به حقوق اولیه دانشجویان است.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🤬130
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
در نشست خبری امروز، حسین سیمایی صراف، وزیر علوم جمهوری اسلامی، بار دیگر با اظهاراتی متناقض و توهینآمیز به شعور عمومی، تلاش کرد نقش وزارتخانهاش در سرکوب و محرومیت دانشجویان را انکار کند.
سیمایی صراف در این نشست مدعی شد که «برخی از دانشجویان محکومیت کیفری پیدا کردهاند» اما این موضوع به گفتهی او «لزوما مربوط به حوادث سال ۱۴۰۱ نیست» و حتی اظهار داشت که «بیش از سه یا چهار نفر» در این بررسیها شناسایی نشدهاند. او در ادامه با تمجید از «عفو رهبری» گفت که تلاشهایی برای رفع مشکلات «چند نفر» صورت گرفته است.
وزیر علوم با بیاعتنایی آشکار به وضعیت دهها دانشجوی محروم از تحصیل، اضافه کرد: «فرایند عفو تنها با درخواست شخص آغاز میشود» و مدعی شد که بدون تمایل فرد، هیچ اقدامی ممکن نیست. او نقش خود را صرفاً «واسطهگری» و «کمک برای طی شدن مسیر عفو» عنوان کرد.
در بخش دیگری از سخنانش، برای تطهیر سرکوبهای سیستماتیک، تأکید کرد که واژهی «اخراج» صحیح نیست و بسیاری از دانشجویان پیشتر در دولت قبل از تحصیل بازمانده بودند. او اعتراف کرد که بیش از ۳۰۰ دانشجو به مدت یک یا چند ترم از تحصیل محروم شدند و برخی به دلیل پایان سنوات از دانشگاه اخراج شدند.
صراف در پایان ادعا کرد که تمام پروندهها مورد بررسی قرار گرفته و اکنون «هیچ دانشجوی بلاتکلیفی» وجود ندارد؛ ادعایی که به روشنی با واقعیتهای آشکار از سرکوب و فشار بر دانشجویان در تضاد است.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🤬53
در پی اظهارات امروز حسین سیمایی صراف، وزیر علوم جمهوری اسلامی، که مدعی شده بود تعداد دانشجویان محروم از تحصیل «بیش از سه یا چهار نفر» نبوده و محرومیتهای اخیر ارتباط مستقیمی با حوادث سال ۱۴۰۱ ندارد، واکنشهای متعددی از سوی فعالان دانشجویی در شبکههای اجتماعی در پی داشت.
زهرا رحیمی، فعال دانشجویی دانشگاه یزد، در صفحه شخصی خود در شبکه اجتماعی اکس با اشاره به تناقضگوییهای وزیر نوشت: «وزیر علوم در حال توضیح درباره مدت زمان تعلیقها بود و هنگامی که به ۳ ترم رسید، سخنان خود را ناتمام گذاشت. این در حالی است که من تنها در یکی از جلسات کمیته انضباطی دانشگاه یزد، به ۴ ترم محرومیت از تحصیل محکوم شدم.» او همچنین از ابقای عباس کلانتری، رئیس دانشگاه یزد، در دولت پزشکیان به دلیل اجرای سیاستهای شدید انضباطی و سرکوبهای گسترده انتقاد کرد.
این فعال دانشجویی در توییتی دیگر به ساختار سرکوب در وزارت علوم اشاره کرد و نوشت: «برخی تلاش میکنند سرکوبهای چند سال اخیر را محدود به سطح دانشگاه جلوه دهند و نقش وزارتخانه را کمرنگ نشان دهند تا بدینوسیله ماهیت سیستماتیک این روند را انکار کنند. بهعنوان نمونه، در یکی از پروندههای انضباطی دانشگاه، دانشجویی به محرومیت از تحصیل محکوم شد؛ در حالیکه مطابق آییننامههای انضباطی، حداکثر مجازات در آن مورد میتوانست صرفاً محرومیت از خدمات رفاهی باشد. با وجود اعتراض ما به شورای مرکزی و وزارت علوم، همان حکم اولیه بدون تغییر تأیید شد.»
خانم رحیمی تأکید کرده است که وزارت علوم در تایید احکام غیرقانونی نقش مستقیم داشته و نمیتوان سرکوبهای اعمالشده علیه دانشجویان را صرفاً به تصمیمات داخلی دانشگاهها نسبت داد.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
💔32
در حالی که تورم سرسامآور و هزینههای کمرشکن، زندگی دانشجویان را بیش از پیش دشوار کرده، صندوق رفاه دانشجویان جمهوری اسلامی با افتخار از «وامهای جدید» نیمسال پاییز ۴۰۳-۴۰۴ پرده برداشت؛ وامهایی که حالا بیش از آنکه «وام تحصیلی» باشند، به طنزی تلخ تبدیل شدهاند.
طبق اعلام امروز معاون سازمان امور دانشجویان، مبالغ وامها باوجود تورم افسارگسیخته هیچ افزایشی نسبت به سال گذشته نداشته است. اما واقعیت تلخ اینجاست: وامی که مهر پارسال حدود ۸۴ دلار ارزش داشت، امروز تنها معادل ۴۹ دلار است. به بیان ساده، وامی که قرار بود بخشی از بار هزینههای تحصیل برای یک ترم (۴ ماه) را سبک کند، امروز حتی کفاف خرید چند کتاب درسی یا یک وعده غذای ساده در رستوران دانشگاه را هم نمیدهد.
مسئولان وزارت علوم با لبخندی تصنعی از «تداوم حمایت مالی از نخبگان» سخن میگویند، اما دانشجویان بیش از هر زمان دیگری با این حقیقت روبهرو شدهاند که سیاستهای رفاهی و مالی رژیم جمهوری اسلامی چیزی جز وعدههای توخالی نیست.
وام تحصیلیای که روزی قرار بود پشتیبان آینده علمی کشور باشد، امروز به نماد سقوط ارزش پول ملی و بیاعتنایی حاکمیت به دانشجویان و نخبگان تبدیل شده است.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🤬46
گزارشها حاکی از آن است که در ادامه روند سرکوب دانشگاهها، اخراج اساتید برجسته همچنان در دستور کار وزارت علوم و وزارت اطلاعات قرار دارد. بر اساس اطلاعات اختصاصی رسیده به #خبرنامه_امیرکبیر، پس از گذشت چند سال از اخراج دکتر بهروز چمنآرا، یکی دیگر از اساتید نامدار دانشگاه کردستان، دکتر جمیل بهرامی نیز حکم اخراج (بازخرید اجباری) خود را از این دانشگاه دریافت کرده است.
دکتر بهرامی و دکتر چمنآرا از جمله استادان شناختهشده و دلسوز دانشگاه کردستان به شمار میروند که در فعالیتهای علمی، فرهنگی و اجتماعی نقش برجستهای ایفا کرده بودند. از امدادرسانی به مناطق زلزلهزده کرمانشاه گرفته تا همکاریهای علمی و تخصصی، نام این استادان با تلاش و فداکاری گره خورده است. با این وجود، سرنوشت هر دو به اخراج از دانشگاه ختم شد.
دانشگاه کردستان در سالهای اخیر صحنه اعتراضات گسترده دانشجویان بوده است. پاییز ۱۴۰۱ نیز این دانشگاه یکی از کانونهای اصلی تجمعات دانشجویی بود. در همان زمان، دهها دانشجو با احکام انضباطی و محرومیت مواجه شدند و اکنون نیز اخراج اساتید دلسوز ادامه همان سیاست سرکوب است که موتور آن در دولت وفاق پزشکیان همچنان روشن مانده است.
اخراج دکتر جمیل بهرامی (استادیار مهندسی عمران دانشگاه کردستان) نشان میدهد که سیاستهای جمهوری اسلامی علیه دانشگاه تنها محدود به دانشجویان نیست، بلکه استادان منتقد و دلسوز نیز هدف قرار گرفتهاند. این در حالی است که در دوره جدید دولت پزشکیان وعده اصلاحات و فضای بازتر داده میشد، اما واقعیت، تداوم همان فشارها و حتی شدت گرفتن آنهاست. اخراج اساتید دانشگاه بار دیگر تأییدی است بر اینکه جمهوری اسلامی دانشگاه را نه کانون علم و آزادی، بلکه عرصهای برای کنترل، حذف و سرکوب میخواهد.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🤬44
براساس توییت منتشرشده یک تدریسیار در شبکه اجتماعی «ایکس»، حقالتدریسی او پس از نزدیک به یک سال معطلی سرانجام به حسابش واریز شده است: یک میلیون و ۴۵۰ هزار تومان (۱۴ دلار)، آن هم در قبال ۱۶ جلسه تدریس رسمی (۴ ماه) برای دو واحد درسی. مبلغی که نه با شأن دانشگاه و نه با تلاش علمی و آموزشی هیچ تناسبی ندارد و بیشتر شبیه توهین به جایگاه تدریسیاران و علم در این کشور است.
در روزهای اخیر مقامات جمهوری اسلامی با ژستهای پرطمطراق از «جایگاه علم و دانشگاه» سخن میگویند، اما واقعیت در پشت درهای بسته چیزی جز تحقیر سیستماتیک تدریسیاران، استادان و بیاعتبار کردن حرفه آموزش نیست. چنین پرداختی نه تنها هزینه رفتوآمد یک تدریسیار به دانشگاه را پوشش نمیدهد، بلکه یادآور این است که حکومت عمداً ارزش کار علمی را به سطح پایین تنزل داده است.
این رقم مضحک، نمادی آشکار از سیاستهای ضدعلمی رژیمی است که از یکسو میلیاردها دلار خرج ماشین سرکوب و گروهکهای تروریستی حماس، حزبالله، حوثی و حشدالشعبی میکند و از سوی دیگر، تدریسیاران دانشگاه را با رقمی کمتر از بهای یک وعده شام یک خانواده در تهران «پاداش» میدهد. دانشگاه در ایران امروز، به جای موتور پیشرفت، به ابزاری برای نمایش فقر و بیعدالتی بدل شده است؛ کاریکاتوری تلخ از آنچه باید خانه علم و عدالت باشد.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🤬56
فهرستی از حداقل ۲۷ استاد برجسته دانشگاه شریف که در سالهای اخیر مهاجرت کردهاند به دست #خبرنامه_امیرکبیر رسیده است. دانشگاهی که روزگاری مظهر شکوه علمی ایران بود، حالا در مسیر خالی شدن از بهترین استادانش گام برمیدارد؛ از استادان نخبه تا جوانان مستعدی که بعد از تحصیل به دلیل فشارهای اقتصادی، ضعف امکانات و فضای امنیتی به ترک وطن روی آوردهاند. آنچه پیشازاین تنها بهعنوان «فرار مغزها» مطرح میشد، حالا به امری عادی تبدیل شده است.
در دانشگاه شریف، اساتیدی که تحقیقاتشان بینالمللی است و از توان علمی بالایی برخوردارند، یکی پس از دیگری مرخصی میگیرند یا بهصورت دائم مهاجرت میکنند. اساتیدی که نه تنها بار تدریس را بر دوش داشتهاند، بلکه مسئولیتهای اجرایی و پژوهشیِ سنگینی را نیز عهدهدار بودهاند، حالا خانه و زندگی بهتر و امکانات مناسبتر را در دانشگاهها و مؤسسات خارجی ترجیح میدهند.
براساس اطلاعات رسیده به خبرنامهٔ امیرکبیر، فهرست قابل توجهی از استادان دانشگاه صنعتی شریف در سالهای اخیر از این دانشگاه جدا شده و به دانشگاههای معتبر خارجی پیوستهاند. در میان آنها میتوان به دکتر عبدالرضا سیمچی، دکتر حمیدرضا آرین، دکتر امیر صفدریان، دکتر علی قاضیزاده احسائی، دکتر مجتبی تفاق، دکتر امین خواصی، دکتر امین رضاییزاده، دکتر علی حکاکیفرد، دکتر عباس حیدرنوری، دکتر نیما اسدیان، دکتر علیمحمد نسیمی، دکتر مهتاب میرمحسنی، دکتر محمدعلی مداح، دکتر وحید حسینی، دکتر صابر صالح کلیبر، دکتر امید فتاحی ولیلائی، دکتر امین نوبختی، دکتر امین امینزاده گوهری، دکتر وحید تقیخانی، دکتر مهدی کیامهر، دکتر مازیار گودرزی، دکتر نعیمه ناصری طاهری، دکتر مهدی نجفی، دکتر امینقاسم صفریان، دکتر ناصر سلماسی، دکتر میرعباس جلالی و دکتر مسعود آریانپور که همگی به آمریکا، کانادا و اروپا مهاجرت کردهاند اشاره کرد. در مجموع، بنا بر این گزارش دستکم بیش از ۲۷ استاد برجسته و شناختهشده شریف در سالهای اخیر مهاجرت دائمی داشتهاند یا به مرخصیهای بلندمدت خارجی رفتهاند؛ روندی که به گفته کارشناسان علمی «بزرگترین ریزش تاریخی» کادر علمی این دانشگاه شریف به شمار میرود.
یکی از مهمترین دلایل این موج خروج، جبران نشدن هزینههای زندگی است. دریافتی یک استاد جوان در این دانشگاه، حتی کفاف اجاره و مخارج روزمره را نمیدهد؛ حقوقی که پس از سالها سرمایهگذاری شخصی بر دانش و تحقیق، تحقیرآمیز به نظر میرسد. درحالیکه در برخی کشورها میتوان با همان تخصص و تجربه، ماهیانه چند هزار دلار درآمد داشت.
از سوی دیگر مشکل فقط مشکلات مالی نیست؛ فقدان امکانات آزمایشگاهی و پژوهشی قابل رقابت با دانش و تحقیقات جهانی، فشارهای پنهان و گاه آشکار از جانب حراست، نهادهای امنیتی و اطلاعاتی و فضای بسته دانشگاهی، انگیزه ماندن را برای آنهایی که توان حرکت دارند، گرفته است. استادان سابق دانشگاههایی چون شریف از این فضاها رنج بردهاند و بسیاری ترجیح دادهاند راهی دانشگاههای خارجی شوند.
اگر روند حاضر ادامه یابد، آن «کیفیت علمی» که دانشگاه شریف به واسطهاش شهرتی ملی و بینالمللی داشت، به خطر خواهد افتاد. پیامد این وضعیت برای دانشجویان، بنیادهای علمی کشور و آتیه پژوهش در ایران فاجعهبار خواهد بود.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
💔54
در تداوم #سرکوب_دانشگاه توسط وزارت علوم دولت اصلاحطلب وفاق ملی، گزارشها حاکی از آن است که علیرضا کاظمیمقدم، فعال دانشجویی و دبیر انجمن آزاداندیش دانشگاه علامه طباطبایی، به دلیل احکام انضباطی مرتبط با جنبش «زن، زندگی، آزادی» از ادامه تحصیل محروم شده است. او در صفحه شخصیاش در شبکه اجتماعی ایکس نوشت که هنگام مراجعه برای ثبتنام ترم جدید و تکمیل پایاننامه، به او اعلام شده که از دانشگاه اخراج شده است. به گفته او، دو ترم تعلیق قبلی جزو سنوات تحصیلی محسوب شده و وزارت علوم نیز همان حکم منع موقت از تحصیل را دوباره تأیید کرده است.
این دانشجوی کارشناسی ارشد رشته روابط بین الملل دانشگاه علامه طباطبایی پیشتر اعلام کرده بود که با تایید شورای مرکزی انضباطی وزارت علوم پزشکیان، تمامی اتهامات واردشده علیه این دانشجو از جمله «ایجاد بلوا و آشوب در محیط دانشگاه» به دو نیمسال محرومیت از تحصیل و تسهیلات رفاهی محکوم شده است.
این اقدام بار دیگر نشان میدهد که سرکوب دانشگاهها و حذف دانشجویان منتقد همچنان در دستور کار وزارت علوم و وزارت اطلاعات قرار دارد و وعدههای مقامات رژیم جمهوری اسلامی در خصوص لغو یا کاهش فشارهای امنیتی علیه دانشجویان، در عمل دروغ و بی اعتبار بوده است.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🤬42
گزارشها از دانشگاه علامه طباطبایی حاکی است که محمدحسین شعائی، دانشجوی کارشناسی علوم سیاسی این دانشگاه، در آستانه اخراج قرار گرفته است. او که پیشتر به دلیل شرکت در جنبش «زن، زندگی، آزادی» با حکم دو ترم محرومیت از تحصیل روبهرو شده بود، در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «ابتدای هفته به دنبال تماس دانشگاه برای پیگیری ۶ واحد باقیمانده مراجعه کردم. اما معاون آموزشی دانشگاه، خانم بورس، اعلام کرد به دلیل دو ترم تعلیقی گذشته، برای ترم آینده سنوات اختصاص نخواهد یافت.»
به گفته شعائی، این تصمیم در حالی گرفته شده که دانشگاه در ترم گذشته با علم به عدم امکان اتمام تحصیل به دلیل ارائه نشدن دروس باقیمانده، سنوات را تأیید کرده بود. او افزود: «مشابه همین اقدام را در مورد علی فراهانی انجام دادند و حکم اخراج نهایی این دانشجوی استعداد درخشان را صادر کردند تا امروز به جای دانشگاه در پادگان باشد.»
شعائی همچنین تأکید کرد که به دلایل شخصی تمایلی به پیگیری بازگشت سنوات ترمهای محرومیت ندارد.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🤬41
انجمن فرهنگ و سیاست دانشگاه شیراز با انتشار بیانیهای در نخستین روز سال تحصیلی (۱ مهر ۱۴۰۴)، خبر داد سه تن از اعضای این انجمن به کمیته انضباطی احضار شدهاند؛ اقدامی که نشان میدهد ماشین سرکوب جمهوری اسلامی همچنان بیوقفه علیه دانشگاه و دانشجویان فعال است.
در این بیانیه آمده است، احضارها بخشی از روند سازمانیافته «پروندهسازی» است که توسط بازماندگان دولت پیشین و همپیمانانشان در دولت پزشکیان دنبال میشود؛ روندی که علیرغم صحبتهای دروغین وزیر علوم و شعار دولت وفاق درباره پایاندادن به فشارهای انضباطی، با شدت بیشتری ادامه دارد.
این انجمن تأکید کرده است فاصله میان شعار و عمل مسئولان جمهوری اسلامی آشکارتر از همیشه است. در متن بیانیه خواسته شده روشن شود که چرا پس از وقایع سال ۱۴۰۱ و تجربههایی که به گفتهٔ انجمن تنها یک مورد منتهی به حضور دانشجو در دادگاه کیفری شد، اکنون وضعیت به گونهای است که چهار دانشجو و یک استاد نیز موضوع احضار به دادگاه کیفری قرار گرفتهاند. انجمن این پروندهها را ادامهٔ تعقیبات گذشته توصیف کرده و آن را تلاشی برای ساکتکردن صدای دانشجویان دانسته است.
بیانیه با اشاره به ماهیت سرکوبگرانه این پروندهها اعلام میکند هدف اصلی آن، خاموشکردن صدای معترض و زدن ریشه آزادی در دانشگاه است. انجمن همچنین هشدار داده است که تمامی شکایتها و پروندههای ساختهشده علیه اعضای خود را علنی خواهد کرد تا دانشگاهیان بدانند پشت پرده چه فشارهایی بر دانشجویان اعمال میشود.
انجمن فرهنگ و سیاست در پایان خطاب به بدنه دانشگاه تأکید کرده است که در برابر این اقدامات «پرآسیب و آزادیستیز» سکوت نکنند. به گفته این انجمن، تبدیل دوباره دانشگاه به میدان تهدید و فشار، خیانتی آشکار به فضای علمی و آینده دانشجویان است و باید در برابر آن ایستاد.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🤬37
بامداد دوم مهرماه ۱۴۰۴ حوالی ساعت ۳:۳۰، خوابگاه حافظ دانشگاه تهران در مجاورت پارک دانشجو با حمله افراد ناشناس مواجه شد. دانشجویان ساکن این خوابگاه با صدای مهیب شکستهشدن شیشهها از خواب پریدند. بررسیها نشان میدهد پرتاب یک سنگ نیم کیلویی به سمت ساختمان موجب خسارت به یکی از اتاقها و ایجاد رعب و وحشت میان ساکنان شده است.
دانشجویان میگویند از ابتدای ترم جدید، محیط خوابگاه شبها با سر و صدای موتورسواران و تجمع افراد نابهنجار در مقابل ساختمان ناامن شده و پیشتر بارها نسبت به این وضعیت هشدار داده بودند. گزارشها حاکی است که این معضل سالهاست ادامه دارد و هر شب آرامش و امنیت دانشجویان را سلب کرده است.
مسئولان دانشگاه از مدتها قبل در جریان شرایط خطرناک اطراف خوابگاه قرار داشتهاند، اما تاکنون اقدام مؤثری برای حفاظت از جان و امنیت دانشجویان صورت نگرفته است. روابط عمومی شورای صنفی خوابگاهها اعلام کرده که موضوع به معاونت دانشجویی و حراست اطلاع داده شده، با این حال وضعیت همچنان ادامه دارد.
این حادثه بار دیگر نشان داد که در جمهوری اسلامی، امنیت و آسایش دانشجویان در پایینترین اولویت قرار دارد و تنها پس از وقوع فجایع است که مسئولان با فشار دانشجویان به واکنش واداشته میشوند.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🤬54