کی فکرشو میکرد یه روز اینجوری دل بدیم به هم؟
من برای یه عمر دیوونه بازی با تو نقشه ریختم!
حتی اگه غلط باشه شیرین ترین غلط عمرمه کی میتونه بگه چی درسته چی نیست؟
دنیای ما از دنیای همه ی ادما جداست چون خورشیدش لبخندای شماست و ماهش قرص صورت گل انداخته تو
تو حتی قهراتم قشنگه،حتی گلافگیات حتی اون غرغرایی ک فقط پیش من میاریشون وقتایی که حواست نیست و لحن یه سری کلماتو کشیده تر میگی من برای تک تک اون لحظات هزاربار توی دلم مردم کمی بیشتر نگاهم کن،گناهش بامن!

من نمیتونم بهت اهمیت ندم، من نمیتونم وقتی نیستی نگرانت نشم، من نمیتونم وقتی حالت خوب نیست پاپیچت نشم که حالت رو خوب کنم، من نمیتونم صداتو نشنوم، من نمیتونم نبینمت، من نمیتونم وانمود کنم که دوست ندارو و بهت توجه نکنم، من نمیتونم تورو فقط دوست خودم بدونم، من نمیتونم باهات حرف نزنم، من نمیتونم احساساتم رو بروز ندم و بگم که هیچ حسی ندارم، من نمیتونم مثله به رفیق باهات رفتار کنم، من نمیتونم بشنوم که بهم بگی فقط دوست توام، من نمیتونم دلتنگیم رو پنهون کنم، من نمیتونم به بقیه چون کنارتن حسودی نکنم، من نمیتونم ببینم با یه نفر بیشتر از من صمیمی رفتار میکنی، من نمیتونم دوستت نداشته باشم، من نمیتونم بدون تو زندگی کنم؛

شاید یه جایی همین نزدیکیاس‌، اون راهی که واسه نجات دنبالش می‌گردیم ، شاید تو یه رها کردنه یا یه گذشت یا یکم تلاش کردن یا حتی یه بلند شدن کوچیک ، فقط باید درست تر نگاه کنیم ، همین اطرافه ، ذهنتو از گره ها خلاص کن چشماتو رو تاریکی ببند و رو به روشنی و چیزای خوب باز کن ، پیداش می‌شه ،می‌بینیش.

ادامه بده. حتی اگه هیچ کس حواسش به زانوهای خسته و زخمی تو نبود. حتی اگه هیچکس نفهمید چقد کم آوردی و داری لابلای خنده هات چه اندوه عظیمی رو حمل می‌کنی. حتی اگه خودت رو تنها و آسیب پذیر حس می‌کردی. ادامه بده حتی اگه کسی دستتو نگرفت و بهت کمک نکرد. حتی اگه بقیه فقط بهت نگاه می‌کردن. ادامه بده چون این زندگی تو و مسیر توئه. مطمن باش تسلیم نشی می‌رسی و بقیه فقط نگاه می‌کنن.
دیاکو

دلم میخواست برات از دوست داشتنم بنویسم.
از اینکه تو منو نجات دادی،زخم بال هامو بستی
بهم گفتی: عیبی نداره اعتمادت از بین رفته، من کنارت میمونم و میشم چسب زخم رو زخمات.
من دلم میخواست راجب همه‌ی قشنگی های تو وجودت بنویسم.
اما منو ببخش، ناتوانم.
نمیدونم چرا، دیگه نمیخوام بنویسم.
من یکبار نوشتم و از اون دوست داشتن فقط نوشته ها باقی موند.
اینبار نمینویسم،نشونت میدم.
شاید به اندازه چیزی که باید نشونت ندم.
اما نشونت میدم چقدر برام قشنگی و آره.

اگر ندانیم که می‌میریم طعم زنده بودن را نمی‌توانیم بچشیم و بدون دریافت شگفتی شگرف زندگی، تصور مرگ نیز ناممکن است.
روزی که پزشک به مادربزرگش خبر داد که بیماری‌اش لاعلاج است چیزی بدین مضمون بر زبان آورد‌‌: «تا این لحظه نفهمیده بودم زندگی چه زیباست.»
تاثرآور نیست که آدم باید بیمار شود تا بفهمد زنده بودن چه نعمتی است؟

دنیای سوفی – یوستین گردر

وقتی کسی رو که خیلی وقته داره شمارو اذیت می‌کنه ترک می‌کنید؛ اسمش رها کردن و بی‌معرفتی نیست، محافظت کردن از خوده!شما مجبور نیستید بخاطر عشق یا وفاداری و معرفت زیر بار هر رفتاری و هر توهینی و هر آسیبی برید.آدم تا یه جایی و یه نقطه‌ای باید تلاش کنه که رابطه رو درست کنه و با خودش و طرف مقابلش بجنگه!اما از یه جایی به بعد شما فقط خودتون دشمن خودتون میشید...

حین دویدن به خود می‌گویم: به رودخانه فکر کن، به ابرها.
ولی واقعیت آن است که به هیچ‌چیز فکر نمی‌کنم.
تنها کاری که می‌کنم، دویدن در آن خلأ مطبوع و ساخته‌ی خود، با آن سکوت اندوهگنانه است. چه باشکوه است آن.
دیگران هر چه می‌خواهند، بگویند، چه اهمیتی دارد.

"هاروکی موراکامی - از دو حرف میزنم از چه حرف میزنم"

خودت باش خود واقعیت!
اونطوری که واقعا هستی!
نیاز نیست برای اینکه دیگران تورو بپذیرن و دوستت داشته باشن براشون نقش بازی کنی!
بذار اگه قراره بهت دل ببندن اگر حتی قراره عاشقت بشن
عاشق همین سادگی و معمولی بودنت بشن!
مطمن باش اون کسی که میون هزاران ستاره چشمک زن بزرگ چشمش ستاره کوچیک کم نوری رو میگیره لیاقت یک عمر کنارت بودنو داره!
و گرنه عاشق ستاره بزرگ چشمک زن شدن که کار سختی نیست!
ولی تو خودت باش همینطور که هستی!

اگر می‌توانستم
از آسمان و سقفِ اتاقم عذرخواهی می‌کردم
بابت همه‌ی شب‌هایی که به آن‌ها خیره شدم
و چیزهایی را به یاد آوردم که باید فراموش می‌کردم ...!

- ماکسول دیاوه

- به حدی به سیگار وابسته شدم که حتی وقتی می خواستم بخوابم یه دونش رو می ذاشتم رو لبام، دوتا پک ازش می گرفتم بعد یه چرتی می زدم. سیگاره هنوز روشن بود. می سوخت و می سوخت تا آتیشش دستام رو لمس کنه، یه شوک بهم وارد می شد و سیگار بعدی رو می ذاشتم تو دستم
+پس چرا الان ترکش کردی؟
- دیگه کسی نبود برام روشنش کنه!

کتاب نوه ی جناب سرهنگ
| #سجاد_صابر

وقتی کسی رو که خیلی وقته داره شمارو اذیت می‌کنه ترک می‌کنید؛ اسمش رها کردن و بی‌معرفتی نیست، محافظت کردن از خوده!شما مجبور نیستید بخاطر عشق یا وفاداری و معرفت زیر بار هر رفتاری و هر توهینی و هر آسیبی برید.آدم تا یه جایی و یه نقطه‌ای باید تلاش کنه که رابطه رو درست کنه و با خودش و طرف مقابلش بجنگه!اما از یه جایی به بعد شما فقط خودتون دشمن خودتون میشید...

حین دویدن به خود می‌گویم: به رودخانه فکر کن، به ابرها.
ولی واقعیت آن است که به هیچ‌چیز فکر نمی‌کنم.
تنها کاری که می‌کنم، دویدن در آن خلأ مطبوع و ساخته‌ی خود، با آن سکوت اندوهگنانه است. چه باشکوه است آن.
دیگران هر چه می‌خواهند، بگویند، چه اهمیتی دارد.

"هاروکی موراکامی - از دو حرف میزنم از چه حرف میزنم"

مانع از رفتن آن که میرود نشو،
زیرا هرگز نخواهی توانست آن را که می‌آید ملاقات کنی.‌

- کارل گوستاو یونگ.

بهترین روش برای نیک آغازیدن
یک روز این است:
به هنگام بیدار شدن،
بیندیشیم که امروز چگونه می‌توانیم
دست کم یک نفر را شاد کنیم.

📙 انسانی بسیار انسانی
✍🏼 #فریدریش_نیچه

من همان هستم که بودم ، شاید او
چون مرا دیوانه ی خود دیده است

بیوفایی می کند بلکه من
دور از دیدار او عاقل شوم !

او نمی داند که من ، دوست می دارم جنون عشق را
من نمی خواهم که حتی لحظه ای
لحظه ای از یاد او غافل شوم...!

نیاز داریم به یک نفر که بپرسد: «بهتری؟»
و بی‌تعارف بگوییم: «نه! راستش اصلا خوب نیستم.»
نیاز داریم به کسی که از بد بودن حال ما، به نبودن پناه نبرد، که بشود بگویی خوب نیستم و او بماند و بسازد و با حرف‌هایش، امید و انگیزه و لبخند بیاورد. که برایش خودت باشی و برای نگه داشتن و ماندنش نقاب «من خوبم و همه چیز رو به راه است» نزنی.
نیاز داریم به یک نفر که رفیق باشد، نه دوست! که«دوست» یار شادی و آسانی‌ست و  «رفیق» شریک غم‌ها و بانی لبخندها...
که فرق است میان رفیق و دوست و ما این‌روزها دلمان رفیق می‌خواهد، نه دوست!

نیاز داریم به یک نفر که بپرسد: «بهتری؟»
و بی‌تعارف بگوییم: «نه! راستش اصلا خوب نیستم.»
نیاز داریم به کسی که از بد بودن حال ما، به نبودن پناه نبرد، که بشود بگویی خوب نیستم و او بماند و بسازد و با حرف‌هایش، امید و انگیزه و لبخند بیاورد. که برایش خودت باشی و برای نگه داشتن و ماندنش نقاب «من خوبم و همه چیز رو به راه است» نزنی.
نیاز داریم به یک نفر که رفیق باشد، نه دوست! که«دوست» یار شادی و آسانی‌ست و  «رفیق» شریک غم‌ها و بانی لبخندها...
که فرق است میان رفیق و دوست و ما این‌روزها دلمان رفیق می‌خواهد، نه دوست!

منّی رسالة حب
ومنك رسالة حب
ویتشکّل الربیع.
پیغام عاشقانه‌ی من
پیغام عاشقانه‌ی تو
بهار می‌شود.

"نزار قبانی"

راستش چیزی نمیدونم
هیچی
فقط میدونم خستم و کلی حرف تو مغزمه که نمیتونم بگم
حرف میزنما ولی اون حرف اصلیا نه
اون کلمه ها میرن تو مغزم قایم میشن و من نمیتونم پیداشون کنم
پس اگه پرسیدی چیشده؟ فقط میتونم بگم خستم،همین.

وقتی وارد رابطه ای میشید سعی کنید مثل روز اول بمونید، یادتون نره چقدر برای رسیدن به هم دیگه تلاش کردین، یادتون نره فاصله گرفتن شما ممکنه خیلیارو شاد کنه، موقع بحث کردن یادتون نره اینی که باهاش دعوا میکنین دشمنتون نیس بلکه نیمی ازجان شماست، یادتون نره روز اول چقد ذوق داشتین برا تک به تک کاراش، حرفاش،  حسودی کردناش، قهراش و حتی غرغر کردناش! یادتون نره که وقتی تلخ شد، غم داشت و عصبی شد شما باید بیشتر از روز اول دوستش داشته باشید، نه اینکه رهاش کنین با غمش، نباید یادتون بره که روزی ممکنه به بدترین شکل ممکن دلتون براش تنگ بشه ولی دیگه کنارتون نباشه♥️.