اگه میخواستم یه نامه خودکشی بنویسم اینطوری می‌نوشتم:
من رفتم، دردامو همینجا رو همین تختی که جسدمو گذاشتم رها کردم و رفتم.
برای من اشک نریزید
از من برای شما کلی خاطره قشنگ و کلی کتاب و اهنگ باقی میمونه.
و از این دنیا برای من فقط درد…
از هیچکدومتون خدافظی نمیکنم
شاید جایی در دنیای بعد همدیگرو دیدیم
شاید تو دنیای بعد من دلیل محکمی داشتم برای زندگی کردن.
شاید تو دنیای بعد اتفاقای قشنگی افتاد
نمیدونم.
اما بالاخره من رفتم.

درد ما مردمیست که قبل از نگاه کردن به خود
میخواهند کشورشان را تغییر دهند، مردمی که همه مینالند ولی خودشان را نمی بینند.
درد ما مردم است، آدمهاست، همین خودمان ها.

- فريدون فرخزاد

گفتم : از کجا بفهمم روحم قشنگه؟
گفت : ببین چند نفر کنارِ تو نقاب به روحشون نمی‌زنن. چند نفر برات نقش بازی نمی‌کنن. چند نفر کنارِ تو خودشون رو زندگی می‌کنن.

"حسین حائریان"

حرف نزدن، دلهره‌ای بود
و حرف زدن و درست فهمیده نشدن،
دلهره‌ای دیگر...

- رومن رولان.

کی فکرشو میکرد یه روز اینجوری دل بدیم به هم؟
من برای یه عمر دیوونه بازی با تو نقشه ریختم!
حتی اگه غلط باشه شیرین ترین غلط عمرمه کی میتونه بگه چی درسته چی نیست؟
دنیای ما از دنیای همه ی ادما جداست چون خورشیدش لبخندای شماست و ماهش قرص صورت گل انداخته تو
تو حتی قهراتم قشنگه،حتی گلافگیات حتی اون غرغرایی ک فقط پیش من میاریشون وقتایی که حواست نیست و لحن یه سری کلماتو کشیده تر میگی من برای تک تک اون لحظات هزاربار توی دلم مردم کمی بیشتر نگاهم کن،گناهش بامن!

دلم نمیخواد وقتی تورو دوست دارم؛ با کسی دیگه‌ایی زندگی کنم! مگه میشه آدم رو یکی دیگه حساب باز کنه ولی هوای یکی دیگه رو داشته باشه؟ به فکر یکی باشه؛ بعد با یکی دیگه زیر یه سقف دیگه زندگی کنه؟ چرا حواسم پرت نمیشه ازت؟ چرا هنوز ته ذهنم به این که پیشمی فکر میکنم؟ میدونی، تو فقط انتخاب قلبم نبودی؛ مغزمم اسم تو رو می‌گفت و من، هنوز درگیر پرت نشدن از توام.

در زندگی من٬ حالا که به ناچار باید آن را چنین بنامیم٬ سه چیز بوده است:
ناتوانی از سخن گفتن٬
ناتوانی از خاموش ماندن٬
و تنهایی.

"ساموئل بکت"

یه قانونی هست که میگه:
گاهی هر چقدر برای چیزی بیشتر پافشاری کنید و بیشتر سمتش برید و درگیریش بشید اون بیشتر ازتون دور میشه.
پس رها کن بره شاید رسیدن در رها کردن باشه؛ به قول نادر ابراهیمی که میگه: "بگذار آنچه از دست رفتنی است، از دست بِرود.
وگرنه تو در قلب یک انتظار خواهی پوسید

اینجا خوب نیست .
زمیناش پر از رعد و برقه ،
مغزاش پر از خزه ،
اسموناشم پر از مین .
اینجا قفسه سینش برای دوست داشتنت کمه و کلمه هاش برا حرفای من .
دیواراش برای مشتای تو زیاده و قرصاش برا من.
چشمام برای دیدنت کمه و این دلتنگی برا این دل زیاد.
اینجا دستا برای آروم کردن
کمه
برا بغل کردنت
برا پاک کردن اشکات
برا نوازش شقیقه هات.
نمون.
ببین نمون.
ولی
نگران نباش.
همین رویای بودنت هم کافیه برای من ،
برای بقام.

کشورِ شما
زیباترین کشوری‌ است
که من دیده‌ام
پس چرا در کشورِ شما
هیچ آدمی نمی‌خندد؟

-نزار قبانی

اما همین کافی بود.
همین که می‌دانستم که تنم درد تنت را‌ دارد
نه میل تنت را.
که با تو انگار در چاه فرو می‌رفتم و به مرکز زمین می‌رسیدم.
همین که با تو انگار می‌مُردم و از شکل می‌افتادم.
همین برایم کافی بود.

-از میان نامه‌های فروغ فرخزاد به ابراهیم گلستان

من یکیو می‌خوام که آخر شبش واسه من باشه، اونقد حرف بزنیم که باهم گیج شیم و وسطش چرت بزنیم.
یکیو می‌خوام که حتی اگه از هم دلخور شدیم، شب بخیر و صبح بخیر گفتنشو یادش نره، وقتی دلش تنگ می‌شه زنگ بزنه و منتظر نباشه تا من بهش پیام بدم، یکیو می‌خوام که به مسخره‌ترین خواب‌هام هم نخنده. یکی که وقتی بدخلقی می‌کنم‌ نگه من میرم آروم شدی میام؛ به جاش خودش آرومم کنه. یکی که نگه زشته، حیفه، نکن، به جاش پایه همه‌ء دیوونه بازیام باشه، یکی که مثل خودم باشه.
-دیاکو

میگفت نباید توقع داشته باشی؛
نباید انتظار داشته باشی ازشون تا خودت اروم باشی؛
میگفت فرض کن تولدته و انتظار داری همه بهت تبریک بگن،ولی نمیگن؛
چرا ؟ "چون یادشون نیست".
اگه ازشون انتظار نداشته باشی،پس چه انجام بدن کاریو چه ندن مهم نیست برات!
پس انتظار نداشته باش تا اذیت نشی!

باقیمانده‌ی سرمای شب هنوز در تعداد زیادی از خیابان ها، بینِ ساختمان ‌های بلند فشرده شده و جا خوش کرده و بیشتر خاطراتِ شب گذشته دست نخورده هنوز باقیمانده است!

📘 بعد از تاریکی
👤 #هاروکی_موراکامی

بسیار سال‌ها گذشت تا بفهمم
آن که در خیابان می‌گرید از آن که در گورستان می‌گرید بسیار غمگین‌تر است؛
سال‌ها گذشت من از خیابان‌های بسیار و
گورستان‌های بسیاری گذشتم تا فهمیدم
آن که حتی در خلوت خانه خویش
نمی‌تواند بگرید
از همه اندوهناک‌تر است
‌
‌
"حسن آذری"

چیزی نیست که بشود با قرص و آمپول و نمی‌دانم قدم‌زدن کنار خیابان یا روشن کردن یکی دو سیگار کاریش کرد. این‌جا، باور کنید، من گاهی دیگر انگار نمی‌توانم نفس بکشم.

- هوشنگ گلشیری.

در زندگی، همیشه غمگین بودن، از شاد بودن آسان تر است، ولی من اصلا از آدم هایی خوشم نمی آید که آسانترین راه را انتخاب می کنند.
تو را به خدا شاد باش و برای آن که شاد شوی، هر کاری از دستت بر می آید، انجام بده.

"آنا گاوالدا - در ۳۵ کیلو امیدواری"

دلم میخواست باهات حرف بزنم، دلم میخواست بهت بگم انقدر که به تو فک میکنم، به یاد خودم نیستم، بهت بگم برای چند لحظه هم ک شده همه رو جز من از دنیات بزار کنار، بهت بگم یه جوری بغلم کن که انگار بار بعدی برات وجود نداره، یه جوری اسممو صدا کن که انگار برا آخرین بار میتونی صدام رو بشنوی، میخواستم بگم هنوزم صدای نفسهات منو به زندگی برمیگردونه، ولی نگفتم، من این روزا انقد بیقرار هستم که چشام درونمو زار میزنه اما وقتی تو ازم خبر نداری یعنی مدتهاست که منو ندیدی، ندیدی چون نخواستی، وقتی نخواستی یعنی حتی اگ بهت میگفتم هم فرقی نمیکرد :)

‏به نظرم شاد که نه، ولی با ذوق زندگی کردن یه هنره، زندگی پر از بالا پایینیه، پر از اتفاقات بد یهویی، پر از استرس و بیچارگی، ولی به کسایی که با وجود همه اینا آخر سر همچنان با ذوق زندگی میکنن، سر کار میرن، درس میخونن، غذای سالم میخورن و به علایقشون میرسن افتخار میکنم.
کار راحتی نیست.

اما همین کافی بود.
همین که می‌دانستم که تنم درد تنت را‌ دارد
نه میل تنت را.
که با تو انگار در چاه فرو می‌رفتم و به مرکز زمین می‌رسیدم.
همین که با تو انگار می‌مُردم و از شکل می‌افتادم.
همین برایم کافی بود.

-از میان نامه‌های فروغ فرخزاد به ابراهیم گلستان

ولي بین خودمون باشه ها تو که رفتي زندگیم قشنگتر شد دیگه کسي نبود اذیتم کنه و من سکوت کنم و هیچي بهش نگم، دیگه کسي نبود وقتي بفهمه دوسش دارم شروع کنه به شکوندن دلم، کسي نبود که بخوام بخاطرش غرورمو زیر پاهام له کنم و همه چیو نادیده بگیرم، بعد از تو من خودمو پیدا کردم انگار خیلي وقت بود که گم شده بودم، شاید بهترین و بدترین اتفاق زندگیم خلاصه میشه تو رفتنت رفتي برام سخت بود هضمش اما الان که بهش فکر میکنم میبینم کاشکي اصلا نمیومدي کاشکي‌ زودتر ازین میرفتي و من انقدر نابود نمی‌شدم.