دلم می‌خواست یه نفر باشه...
حرف نزنم... بگه: میدونم چته!
بلند شو...!
بزن بریم بیرون...!
تو ذهنم بگم کجا؟! بگه: کجاش مهم نیست...!
میریم یه جا که دور باشیم از آدما...
تا خواستم بگم حوصله ندارم،
بگه: فقط، نمیام و حوصله ندارم و فلان و بهمان نداریما!
تا بغض کردم بگه:
مگه من مُردم که اینطوری بغض کردی...؟!
تا اومد اخمام بره تو هم،
بگه: میدونستی وقتی عصبی میشی،
بیشتر منو دیوونه خودت میکنی...؟!
زیر پوستی که خندم گرفت،
بگه: ولی خندت قشنگ‌تره...!
حقیقتا این روزا دلم یکی میخواد که منو بلد باشه...
یه آدم واقعی...
که همونی باشه که صبح ها به امید اون چشامو باز میکنم
و شب ها با رویاش چشامو میبندم...
من دلم یه آدم میخواد که منو از خودم بیشتر بلد باشه...

کاش من اون آینه ای بودم که خودت رو هرروز داخلش میدیدی و با خودت حرف میزدی، کاش من اون لباسی بودم که هرروز میپوشیدی، کاش من عطری بودم که به خودت میزدی، کاش من یجایی بودم توی مغزت، روحت، یجایی بودم که از همه بهت نزدیک تر بودم، حست میکردم، هرروز میدیدمت، کاش من اون رگ روی گردنت بودم، جایی بودم که حتی برای یک ثانیه دلتنگی رو حس نمی‌کردم، دلتنگی تو واقعا داره من رو از پا در میاره.

قرار نیست با جملات کلیشه‌ای و روانشناسی های زرد
خودتو گول بزنی و بگی:
من قوی‌ام، من میتونم و من شکست ناپذیرم...!
واسه یه بارم که شده قبول کن که خسته‌ای...
که برای یه مدت نمیکشی...
که دلت میخواد بشینی و بگی من کم آوردم...
قبول کردن شکست و ناتوانی
تو یه بُرهه‌ای از زندگی باعث قدرتت در آینده میشه...
مثلا من خودم، یه بار، از ته دل، واسه نداشتن کسی که یه روزی، ریز به ریز صورتشو از بَر بودم زار زدم و گریه کردم...
الان اگه ازم بپرسی چشماش چه رنگی بود یادم نمیاد که قهوه ای بود یا مشکی...؟!
یه موقع هایی کم آوردناتو به روت بیار تا دریچه‌ های قدرت به سمتت گشوده بشه...!
- حناشجاع.

ﺑﺎﯾﺪ ﯾﺎﺩ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﯿﺪ ﻣﺤﺒﻮﺏ ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺑﺎﺷﯿﺪ. ﺷﻤﺎ میتوﺍﻧﯿﺪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺁﻟﻮﯼ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﺎﺷﯿﺪ، ﺭﺳﯿﺪﻩ، ﺁﺑﺪﺍﺭ، ﺷﯿﺮﯾﻦ ﻭ ﺧﻮﺷﻤﺰﻩ. ﺍﻣﺎ ﯾﺎﺩﺗﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ، ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺁﺩﻣﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺁﻟﻮ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. 
ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻔﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻣﺮﻏﻮﺑﺘﺮﯾﻦ ﺁﻟﻮ ﻫﺴﺘﯿﺪ، ﺍﻣﺎ ﺩﻭﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﺁﻟﻮ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﯿﺪ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﻮﺯ ﺑﺸﻮﯾﺪ، ﺍﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ ﻣﻮﺯ ﺑﺸﻮﯾﺪ، ﻫﻤﯿﺸﻪ ﯾﮏ ﻣﻮﺯ ﺩﺭﺟﻪ ﺩﻭﻡ ﺧﻮﺍﻫﯿﺪ ﺑﻮﺩ، ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﯿﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺁﻟﻮﯼ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﺎﻗﯽ ﺑﻤﺎﻧﯿﺪ ..

#لئو_بوﺳﮑﺎﻟﯿﺎ
📚زندگی،عشق و دیگر هیچ

هیچ چیز واضح تر، محسوس  تر و ملموس تر از لحظهٔ حال نیست. با اینهمه، لحظهٔ حال کاملا فرار است. تمامی حزن و اندوه زندگی در همین است. تنها در ظرف یک ثانیه، حس بینایی ما، حس شنوایی ما و حس بویایی ما دانسته یا ندانسته انبوهی از رویدادها را ضبط می کنند و رشته ای از احساسها و افکار از مغز ما می گذرد. هر لحظه ای نماینگر جهانی کوچک است، که ناگزیر در لحظهٔ بعدی فراموش می شود.


📕 هنر رمان
👤 #میلان_کوندرا

هنگامی که آدمی پی به محال می‌برد درصدد نگارش آیین خوشبختی برمی‌آید. خواهند گفت: «عجب! از همین کوره‌راه‌ها می‌خواهید به سرزمین سعادت برسید؟» در پاسخ می‌گویم: ولی یک دنیا بیشتر وجود ندارد، بهروزی و محال دو فرزند همین خاکدانند. این دو را نمی‌توان از هم جدا ساخت. اگر بگوییم سعادت الزاماً مولود کشف محال است، اشتباه کرده‌ایم. چرا که گاهی احساس بیهودگی زاییده خوشبختی است. ادیپ می‌گوید: «من معتقدم که همه‌چیز خوب است.» چه سخن مقدسی! این سخن در جهان رموک و وحشی و محدودآمیزادگان طنین می‌افکند.

دلهره اصلی – آلبر کامو

ضعیف ترین آدما :
- آدمایی که وابستن.
- آدمایی که از تنهایی می‌ترسن.
-آدمایی که اعتماد به نفس ندارن.
-آدمایی که همش دنبال راضی کردن بقین. حرف مردم براشون مهمه.
-آدمایی که خودشون اولویت خودشون نیستن.
- آدمایی که تسلیم می‌شن.
- آدمایی که بی هدفن.
- آدمایی که یکسره درحال غر زدن و انرژی منفی دادنن.
- آدمای بدبین و همیشه نا امید.
-آدمایی که تقلید می‌کنن. خودشون نیستن.
- ضعف چیزی نیست که بپذیریش و دوسش داشته باشی. باید حلش کنی. وگرنه محو و نابود می‌شی.
-دیاکو.

سن ۱۸ تا ۲۵ سالگیه آسون نیست!
اشتباه میکنید،سقوط میکنید،
شکست میخورید،متوجه مسائل میشید،
دوستای واقعی رو میشناسید و
خیلی از دوستاتونو رو از دست میدید،
با واقعیت رو به رو میشید،
قلبتون بارها میشکنه،
خودتون رو از دست میدید
و قوی‌تر میشید و این بهترین
سال‌های زندگی شما هم هست؛
درست مثل الماسی که تراش داده میشه
ولی یادت باشه
الماس هیچوقت نمیشکنه

داشتن تو قشنگ‌ترین حسیِ که تونستم تجربه کنم،
بودنت کنار من اینجوریه که
تو وجودم کلی گل جوونه زده.
وقتی باتوام انگار که دیگه
تاریکی شب ناراحتم نمیکنه، عصبی نیستم،
ناامید نیستم، از هیچی نمیترسم،
غروب جمعه دلگیر نیست،
کسی نمیتونه زمینم بزنه، بی حوصله نیستم،
آسمون آبی‌تره، نور خورشید قشنگ‌تره،
بوی نم بارون لذت بخشه،
با تو همه چی قشنگ‌ترین ورژن خودشو داره.

سخت بودنی در کار نیست، آدم اگه بخواد میشه...!
قسمتی در کار نیست، آدم اگه بخواد میشه...!
تقدیری در کار نیست، آدم اگه بخواد میشه...!
تاکید میکنم آدم اگه بخواد همه چیز شدنیه...
نشد چون نخواستی...!
نشد چون تلاشی نکردی...!
نشد چون فکرت مملو از خرافاتی مثل قسمتو و تقدیر کردن... خودت خواستی که تخم جهلو تو مغزت رشد بدن...
عزیزِ من...!
اگه میخواستی و تلاش میکردی و روی هدفت تمرکز میکردی، میشد...!
دوباره میگم نشد چون نخواستی...!
همین...
- حناشجاع.

به هیچ‌کس از جانبِ من سلام نرسان. کسی را از جانب من نَبوس. این نامه فقط برای توست. کاش فقط می‌توانستی خودت را از جانبِ من ببوسی.

- احمد پوری/ پشت درخت توت

وقتی میبینی همه چی مثل زنجیر قفل شده توهم تا تورو از بخشی از وجودت دور کنه،
مثل این میمونه که کسی بزور پوست کف دستتو می‌کنه،
همونقدر دردناکه،تو میمونی و اشک پیله بسته کنج چشم و صدای موزون هق‌هق ها پشت لب و دهن بسته شده،
ولی تو ذهنت اینو تصور کن که بعدش یکی پماد آ د میاره و با نوک انگشتش خیلی آروم کف دستتو پماد میزنه،
به خیال خام خوش باش.
-سان.

خسته و تنها نشست ، خودش را از بقیه جدا کرده و دور افتاده بود.
هیچ کسی دور و برش نبود سرش را به طرف پایین گرفت و به پاهایش نگاه کرد ؛
همه رفته بودند.


-ساموئل بکت

دوست داشتن یعنی:
یکی نگرانت باشه!
بترسه از اینکه یه روز از دستت بده!
سعی کنه ناراحتت نکنه!
وقتی ازش جدا میشی؛ Sms بده بگه عزیزِدلم رسید؟
یهو بغلت کنه!
تو جمع در گوشت بگه دوست دارم!
بگه که حواسم بهت هست!
ازت حمایت کنه وقتی حق با تو نیست!
و تو رو به خاطر هیچ چیز ولت نکنه!

رسیدن قشنگه ولی رسیدن به تو قشنگ‌تره ، خاطره سازی قشنگه ولی ساختن خاطره با تو خیلی قشنگ‌تره تجربه کردن عشق قشنگه ولی در کنار تو عاشق شدن یجور دیگه قشنگه زیر بارون قدم زدن قشنگه ولی زیر بارون با تو قدم زدن یه حال و هوای دیگه ای داره اره ، تو که باشی تموم قشنگیای دنیارو قشنگ‌تر میکنی برام دلبر :)

اونجایی که بعد از اتمام یک رابطه به صورت «افراطی و وسواسی» دنبال عیب و نقص توی خودت میگردی تا بفهمی چرا رابطه تموم شد و حتما مشکل از من بوده یه چیزیم هست، همونجا داری
تیشه به ریشه اعتماد به نفس و عزت نفسِ خودت میزنی...

شاید اگر تو اینجا بودی
اشک‌هایی را که حالا توی چشم‌هایم
با زحمت نگه  می‌دارم روی دست‌هایت می‌ریختم.


“فروغ فرخزاد”

آدما بعضی وقتا نیاز دارن که از همه چیز و همه کس فاصله بگیرن؛ دور بشن از مشغله‌ها و دردسرهای روزانه؛ برن یه جایی که کسی پیگیرشون نباشه؛ منتظرشون نباشه.
جایی که لازم نباشه دلیل حال بدشون رو واسه کسی توضیح بدن؛
هیچ کس و هیچ چیز هم نمیتونه حالشون رو خوب کنه جز تنهایی!
یه وقتایی همه چیز گره میخوره به هم و حل شدنی نیست؛ آدم غرق میشه تو فکر و خیال؛ من میگم باید چند وقت از همه چیز دور شد و بعد پر انرژی و پر قدرت برگشت و تک تک گره‌ها رو باز کرد؛
به خلوت آدما احترام بذارید؛
بذارید یه مدت فاصله بگیرن و پناه ببرن به تنهایی و نیروشونو دوباره به دست بیارن؛
تنهایی کارشو خیلی خوب بلده!

تو زیباترین و بالا‌بلندترین خواهی بود.
دور از من، اما حتی در اتاقی تنها، بزرگ‌ترین خوشی، توانایی ستایش کسی‌ست که دوستش داریم.
امشب فقط به تو فکر خواهم کرد، عشق من. به موفقیت تو.
به تو گوش می‌دهم:
از دو، و از تو ممنونم، برای همه چیز.

"آلبر کامو به ماریا کاسارس"

دوست داشتن یک نفر، مثل نقل مکان کردن به یه خونه ست.  اولش عاشق همه ی چیزهایی میشی که برات تازگی دارن. هر روز صبح از اینکه می بینی این همه چیز بهت تعلق داره حیرانی. بعد به مرور زمان دیوارها فرسوده می شن. چوب ها از بعضی قسمت ها پوسیده می شن و می فهمی که عشقت به اون خونه به خاطر کمالش نیست؛ بلکه به خاطر عیب و نقص هاشه. تمام سوراخ سنبه هاش رو یاد می گیری. یاد می گیری چطور کاری کنی که وقتی هوا سرده، کلید توی قفل گیر نکنه، یا در کمد رو چطور باز کنی که جیرجیر نکنه. اینا رازهای کوچیکی هستن که خونه رو مال آدم می کنن.


مردی به نام اوه
#فردریک_بکمن

گفتم نرو ، ما یه تیکه از همیم هیچکس نمیتونه‌ این‌ تیکه‌ی خالیو پر کنه‌!
گفتی میدونم ، هیچکس نمیتونه خلأ درونمون رو پر کنه.
میدونستی و الان به این روز افتادی؟ هرروز یکیو میاری ولی اونی که میخای نیستن ، اونی که قلبت میخواد نیستن! تو عادت کردی اون تیکه‌ی خالیو هربار با یکی پر کنی ولی نمیشه ؛ هیچوقت نمیشه...