دورنمای اقتصاد

🔵تغییرات اقلیمی در حال شتاب گرفتن است، اما طبیعت در حال کند شدن است
در حالی که اقلیم زمین گرم‌تر می‌شود، جابه‌جایی همیشگی حیات در طبیعت با توقفی نگران‌کننده روبه‌رو شده است.

🔸منبع: دانشگاه کویین مری لندن

✔️ ترجمه : دورنمای اقتصاد

با گرم‌تر شدن سیاره زمین، بسیاری انتظار داشتند که اکوسیستم‌ها با سرعت بیشتری تغییر کنند. اما یک مطالعه عظیم جهانی نشان می‌دهد که نرخ «جایگزینی گونه‌ها» از دهه ۱۹۷۰ تاکنون حدود یک‌سوم کاهش یافته است. به نظر می‌رسد جابه‌جایی مداوم حیات بیشتر تحت تأثیر پویایی‌های درونی بوم‌شناختی است تا صرفاً تغییرات اقلیمی. این کند شدن می‌تواند نشانه‌ای هشداردهنده باشد: اکوسیستم‌ها در حال از دست دادن تنوع زیستی لازم برای حفظ کارکرد خود هستند.

✔️ تنوع زیستی در حال از دست دادن شتاب خود است
با وجود شتاب گرفتن گرمایش جهانی، اکوسیستم‌ها سریع‌تر نمی‌شوند—بلکه کندتر می‌شوند. دانشمندان می‌گویند این کاهش سرعت غیرمنتظره می‌تواند هشداری باشد مبنی بر اینکه از دست رفتن تنوع زیستی، بی‌سروصدا سازوکار خودنوسازی طبیعت را متوقف می‌کند.

سال‌ها بسیاری از بوم‌شناسان استدلال می‌کردند که با تشدید گرمایش جهانی، طبیعت باید سریع‌تر تغییر کند. منطق این دیدگاه ساده به نظر می‌رسد: افزایش دما و جابه‌جایی مناطق اقلیمی، گونه‌ها را از برخی نواحی بیرون می‌راند و زیستگاه‌های جدیدی در جاهای دیگر ایجاد می‌کند؛ در نتیجه انقراض‌های محلی سریع‌تر و استقرار گونه‌های جدید بیشتر رخ می‌دهد. از نظر نظری، اکوسیستم‌ها باید با سرعتی فزاینده در حال بازآرایی باشند.

اما پژوهش جدیدی از دانشگاه کویین مری لندن که در مجله Nature Communications منتشر شده، این فرض را به چالش می‌کشد.
این تیم پس از بررسی یک پایگاه داده جهانی گسترده از پیمایش‌های تنوع زیستی در اکوسیستم‌های دریایی، آب‌های شیرین و خشکی طی یک قرن گذشته، به روندی معکوس رسید. نرخ جایگزینی گونه‌ها در زیستگاه‌های محلی—که «گردش گونه‌ای» (turnover) نامیده می‌شود—افزایش نیافته است؛ بلکه به‌طور قابل‌توجهی کاهش یافته است.

دکتر امانوئل نوانکوا، نویسنده اصلی مطالعه، این تغییر را چنین توصیف می‌کند:
«طبیعت مانند یک موتور خودترمیم‌کننده عمل می‌کند که مدام قطعات قدیمی را با قطعات جدید جایگزین می‌کند. اما ما دریافتیم که این موتور اکنون در حال از کار افتادن است.»

✔️گرمایش جهانی و کاهش جایگزینی گونه‌ها
پژوهشگران بر تغییرات از دهه ۱۹۷۰ تمرکز کردند؛ زمانی که دمای سطحی جهانی با سرعت بیشتری افزایش یافت و تغییرات محیطی محسوس‌تر شد. آن‌ها نرخ جایگزینی گونه‌ها—یعنی سرعتی که یک گونه جایگزین گونه دیگر می‌شود—را پیش و پس از این دوره گرمایش شتاب‌گرفته مقایسه کردند.

اگر تغییر اقلیم عامل اصلی بود، انتظار می‌رفت نرخ جایگزینی افزایش یابد. اما تحلیل‌ها نشان داد که در دوره‌های کوتاه‌مدت ۱ تا ۵ ساله، این نرخ عموماً کاهش یافته است. این الگو در طیف گسترده‌ای از اکوسیستم‌ها مشاهده شد؛ از جوامع پرندگان در خشکی گرفته تا موجودات کف اقیانوس.

پروفسور اکسل رُسبِرگ، یکی از نویسندگان همکار، گفت:
«ما از شدت این اثر شگفت‌زده شدیم. نرخ‌های جایگزینی معمولاً حدود یک‌سوم کاهش یافته‌اند.»

✔️نقش پویایی‌های درونی اکوسیستم‌ها
برای درک این نتیجه غیرمنتظره، تیم پژوهش فراتر از نیروهای اقلیمی بیرونی رفت و بررسی کرد که اکوسیستم‌ها چگونه به‌طور درونی سازمان می‌یابند. یافته‌ها نشان می‌دهد که جوامع بوم‌شناختی صرفاً به تغییرات دمایی واکنش نشان نمی‌دهند. بلکه اغلب در وضعیتی عمل می‌کنند که «فاز جاذب‌های چندگانه» نامیده می‌شود—مفهومی که در سال ۲۰۱۷ توسط فیزیکدان نظری گای بونین پیش‌بینی شده بود.
در این فاز، گونه‌ها به دلیل تعاملات زیستی درونی، حتی در شرایط محیطی پایدار نیز به‌طور مداوم جایگزین یکدیگر می‌شوند. این فرایند می‌تواند شبیه یک بازی بزرگ و دائمی «سنگ-کاغذ-قیچی» باشد که در آن هیچ گونه‌ای برای مدت طولانی غالب نمی‌ماند. پژوهش جدید شواهد تجربی قوی‌ای ارائه می‌دهد که نشان می‌دهد این فاز جاذب‌های چندگانه واقعاً وجود دارد و نقش محوری در شکل‌دهی اکوسیستم‌ها ایفا می‌کند.

✔️از دست رفتن تنوع زیستی و تخریب محیط‌زیست
اگر این پویایی‌های درونی معمولاً اکوسیستم‌ها را در حرکت نگه می‌دارند، چرا نرخ جایگزینی در حال کاهش است؟
پژوهشگران معتقدند تخریب محیط‌زیست و کوچک شدن «مخزن منطقه‌ای گونه‌ها» احتمالاً مسئول این وضعیت هستند. در یک اکوسیستم سالم در فاز جاذب‌های چندگانه، یک مخزن گسترده منطقه‌ای از گونه‌ها منبعی پیوسته از تازه‌واردهای بالقوه فراهم می‌کند و چرخه جایگزینی را فعال نگه می‌دارد.

ادامه 🔻🔻🔻🔻

❤10

1.4K views05:34