یک قاتل درپی کشتن من است، گاهی او را در آینه میبینم

تاالان خواسته‌های زیاد و نابه جایی داشتم، اما دست خودم نیست من فقط و فقط برای بار آخر دلتنگ بغل هاتم، دلتنگ عطر تنت که وقتی نزدیکت میشم به مشامم میخوره، دلتنگ حرف زدنت که با ذوق و شوق بی‌ارزش ترین چیز ها رو برام تعریف میکردی و من با تمام وجودم به پیشواز حرف‌های قشنگت میومدم، در واقع دلتنگ همه چیزت هستم و نمیتونم به زبون بیارم چون که در زود ترین حالت ممکن همه چی از هم پاچید و تبدیل به دیر ترین حالت ممکن شد ..
چی میشه برای بار آخر جوری بغلت کنم که تمام عضلات بدنم به درد بیاد؟
خواسته ی کمیه اما عمل کردنش راهی غیر ممکن به حساب میاد و من از پسش بر نمیام، درسته که سرنوشت همه ی آدم ها دست خودشونه اما من بی تو آینده ای ندارم و سرنوشتم با کوچک ترین خواسته و عمل روی سرم فرود اومد .

عشق میسوزونه، منجمد میکنه‌و دراخر یک پوچی به جا میزاره که هیچوقت درست نمیشه .

او که درد هایم را درآغوش گرفته بود بعدها، آغوشی پر از درد در من جا گذاشت.

دررویاهایم که هیچوقت قرار نیست به واقعیت بپيوندند وجودت راحس کردم .. رویاهایی که باردیگری برای دیدنشان وجود ندارد، رویاهایی که در خواب لبخند بر لبانم می‌گذارند و در بیداری با فکر کردن به آنها اشک هایم جاری می‌شود، رویاهایی که هر بارآرزو میکنم بار دیگری برای دیدنشان وجود داشته باشد .. زیرا تنها جایی که تو متعلق به من هستی و هیچکس نمی‌تواند تو را از من بگیرد در رویاهایم هست و خواهد بود .

فقط اون همه حرفامو میفهمه ،
پس حق بده بهش وابسته‌شم

‏هرکسی تا یه‌جایی بهت فرصت میده، ولی بالاخره خسته میشه، از حس اضافی بودن، از جنگیدن واسه موندن، از قهرو آشتی‌ مکرر، از توضیح‌ دادن خودش، از برطرف‌ کردن سوتفاهم‌ها، از درک نشدن،نرینید به رابطه‌هایی که طرف مقابل دوست داشتنش واقعیه، ممکنه دیگه هیچ آدمی، به این اندازه وصله‌ی‌ وجودتون نشه

فکرشو که میکنی میبینی ضربه‌های اصلی رو همیشه از اونایی خوردی که اصرار داشتن مواظب خودت باشیو به ظاهر نگران توو حالت بودن

حس میکنم این مدت با چیزی بیشتر از توانم درگیر بودم

ما ناگهانی مُردیم

بعضی شب ها با خودش زمزمه میکرد نباید فکرکنم
میتونم فکرنکنم کلی آدم هست که فکرنمیکنن
بعد هم تا صبح به فکر نکردن فکر میکرد

کاش مجبور نباشم از گذشته برای کسی توضیح بدم، آزارم میده این شرح دادن‌، عبور ازش اندازه عمری بود، گفتنش چنددقیقه است اما من همه اون تلخی رو باید لحظه لحظه توی اون چند دقیقه روایت کردنم دوباره باحافظه دقیق وتصویریم مرور کنم.

پرشدم از حرفایی که گفتنش چیزی‌رو عوض نمی‌کنه

من خیلی تلاش کردم مثل بقیه آدم خوبی براش باشم ولی مثل اینکه هرگزنتونستم .

تنها بود ، چنان که گاهی وقت‌ها حتی خود را هم نداشت .