من آن شعرِ تلخم که کاش شروع نمی‌شد

ولی تو نمیدونی وقتی باهات حرف میزنم و وقت میگذرونم بهترین لحظات زندگیمه و باعث میشی تموم مشکلاتو دردامو فراموش کنم و خوشحال تراز هرموقعی باشم .

شاخه‌ای که شکسته شده ، شکوفه نخواهد داد .

همیشه لبخند میزد حتی وقتی حالش خوب نبود، درواقع خیلی وقت است حالش خوب نیست اما همیشه سعی میکرد بهترین خودش باشه برای دوستانش و معشوقه‌اش که از تمام دنیا بیشتر دوستش داشت و میپرستیدش ، اما معشوقه‌اش هیچگاه مانند او دوستش نداشت همیشه بخاطر کارهایش سرزنش می‌شد اما باز هم او سعی میکرد بهترین خودش برای معشوقه‌اش باشه اما انگار کم کم دیگر خسته شده بود کلافه شده بود از ناگفته‌ها هرگاه میخواست دربارش با معشوقه‌اش حرف بزند چیزی درونش میگفت بیا حرفی نزنیم درمورده مشکلاتمان درمورده دردهایمان ممکنه ناراحت شود پس سکوت رو به حرف زدن ترجیح داد اما روزی مانند روزهای دیگر که مشکلاتش را پشت سرگذاشت تا به دیدن معشوقه‌اش برود او مانند خورشید درخشان پیش معشوقه‌اش رفت ولی فقط با شنیدن چندین حرف تکراری و مضحک امیز مانند ابری بارانی و سیاه که جلو درخشش خورشید را میگیرد دلش را شکوند ‌فقط با چندین کلمه کوچک، میگن کلمات قدرتمند ترین سدها راهم میشکنند و این بار توانستند سد لبخند هایش را بشکنند،صبرش لبریز شد و داد کشید سرمعشوقش که مانند همیشه درحال غر زدن سرش بود "چرا یه بارم که شده درکم نمیکنی؟اصلا میدونی تو چه وضعیت مزخرفی گیر کردم؟من دارم غرق میشم تو دریای سیاه زندگی و افکارم و تو داری غر میزنی چرا اونجور که میخوای نیستم من دیگه خسته شدم"معشوقه‌اش شوکه شده بود تازه فهمید هیچگاه به او فکر نکرده و فقط به خودش گوش داد رفت سمت او تا در اغوشش بگیرد و بگوید معذرت میخوام اما دیگر دیر شده بود برای او معشوقه‌اش دیگر فقط یه ادم بود فقط یه ادم اشنا ، نفس عمیقی کشید سعی کرد اشک هایش را کنترل کند"من دوست داشتم ولی تو چی؟فقط خودتو میبینی"معشوقه‌اش بغلش کرد "معذرت میخوام من تورو باختم" حرفش را قطع کرد و هلش داد و نگاهش کرد در چشمانش فقط خون میشد دید او حتی صبر نکرد تا حرف های دیگر معشوقه اش را بشنود فقط رفت و خاطراتی که با او داشت را دفن کرد در قبرستون قلبش

تا کِی نشون ندم چقدر تنگه دلم واست

برام بگو
از روزت بگو
از کارایی که میکنی
غذایی که میخوری
اصلا چی خوشحالت میکنه
بگو ؛ هرچی به تو مربوطه‌رو دوست دارم .

چشمانی که همه نوع حرف درآن وجود داشت، ولی به زبان آوردنش دردناک‌ترین کار ممکن بود .

‌ ‌ ‌
‌ ‌تو خواب خوبی بودی که تعبیر شد

مشکلاتم مثل این میمونه که توی یه اقیانوس سردو تاریک درحال شنا کردنم ولی به کمک نیاز دارمو صدام به هیچکس نمیرسه .

ﭼﻪ ګسی ﺩﺍﺩﺍﺟﺎﺯﻩ ﮐﻪ ﮐﻨﯽ ﻣﺠﻨﻮﻧﻢ ؟
ﺑﻪ ﭼﻪ ﺣﻘﯽ ﻣﺜﻼ ﺷﻬﺮﺕ ﻟﯿﻼ ﺑﺒﺮی ؟ ‌

‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ 𖤐

‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ 𝟧𝟢𝟧 ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌