به تو برمی‌گردم بعد از مرگ در لباسی دیگر در جهانی دیگر،دوباره تو را خواهم بوسید .

گل رز زیبا امادور من. اکنون به تو مینگرم. تو برای من به زیبایی صدای ویگن، ظرافت بال پروانه‌ها، گلی خشک شده میان کتاب قدیمی میمانی. انگار که افتاب بوسه برصورتت زده و ماه تمام نورو زیبایی‌اش را به تو بخشیده. کاش من کتاب مورد علاقه‌‌ی تو بودم، گلی بودم که میبوییدی، شانه‌ای که به گیسوانت میزنی و قلمی که در دست میگیری. تو مسحور کننده‌تر از آنچه هستی که می‌پنداشتم.

‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌
‌ ‌روحم در جنگل خاطراتِ با تو پرسه میزند

.‌

در همین حوالی کمی دورتر از چتر خیال کنار گل شب بو ، روبروی گل یاس در هوای عط. باران خورده،ته دشت من عنوز عاشقم یک پرنده از کنار غنچه نشکفته یک گل رز شعر میخواند هنوز
‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ای روزگار..

یکی از واقعیت‌های زندگی این است که هیچ چیز باقی نمی‌ماند . هیچ چیز ابدی نیست ، نه لبخندهای از ته دل و نه غم‌های نفس گیر .
تمام میشود . هر احساس پایانی دارد .

مهم نیست چیه؛ من هرکاری کنم و هرجوری باشم ناراحت کننده‌و مشکل‌دار بنظر میرسه.

‌ ‌ ‌‌ریسمان سرخ سرنوشت ، شخص را به سرنوشت خود پیوند می‌زند . حتی برخی برای این باورند که این ریسمان شما را به کسی که قلبتان بیشتر از همه می‌خواهد ، پیوند می‌زند

زیر نگاهت جنازه‌ی یک غنچست که با گریه‌هم شکوفه نمیده

باران گفت: هرگز اشک‌هایم را ندیده‌ای .
نمی‌دانست سویی به چشم نیست. .
از کودکی گوش هایم را به ناودانی می‌چسباندم تا صدایش را بشنوم.

وسیع‌ترین شکل تنهایی،
دورماندن از کسی است که دوستش داری؛

‌
انگار آبستن خلا بود . هردقیقه هرساعت که می‌گذشت خلا درونش کمی بزرگ تر می‌شد . حتما روزی میزایید ؛ مجبور می شد با احساساتش رو دررو شود . اما نمی‌دانست در آن لحظه چه باید بکند .

هرچیزی میتواند در لحظه تغییر کند ؛
ناگهان و برای همیشه.

به عنوان کسی که چندین بار به آدما فرصت داده میخوام بگم که ‌ذات آدم‌ها تغییر نمیکنه .
اگرهم تغییر کرد ‌، منفعتش ایجاب کرده که موقت تغییر کنه .