تو از حاصل بوسه‌ی شکوفه‌های سفید‌ گیلاس روی گونه‌ی پری‌های جنگلی به وجود اومدی
یا احتمالا از غبارستاره های دور دست توسط شهاب سنگ‌های بنفش افتادی تو دل زمین
هرچی که هست تو اهل اینجا نیستی چون زیادی خوبی برای شبیه آدما بودن
‌

ای آینه ، به من بگو نامه نجات دهنده‌ام را کسی که من را از این سیاهی بیرون میکشد و به روشنایی دعوتم میکند

اندوه که از حد بگذرد جایش را می‌دهد به یک بی‌اعتنایی مزمن دیگر مهم نیست بودن با نبود دوست داشتن یا نداشتن ،آنچه اهمیت دارد یک کشتار رخوتناک حسی است که دیگر تورا به واکنش نمی‌کشاند در آن لحظه در سکوت فقط نگاه می کنی و نگاه می کنی.
-صادق هدایت

به تو برمی‌گردم بعد از مرگ در لباسی دیگر در جهانی دیگر،دوباره تو را خواهم بوسید .

گل رز زیبا امادور من. اکنون به تو مینگرم. تو برای من به زیبایی صدای ویگن، ظرافت بال پروانه‌ها، گلی خشک شده میان کتاب قدیمی میمانی. انگار که افتاب بوسه برصورتت زده و ماه تمام نورو زیبایی‌اش را به تو بخشیده. کاش من کتاب مورد علاقه‌‌ی تو بودم، گلی بودم که میبوییدی، شانه‌ای که به گیسوانت میزنی و قلمی که در دست میگیری. تو مسحور کننده‌تر از آنچه هستی که می‌پنداشتم.

‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌
‌ ‌روحم در جنگل خاطراتِ با تو پرسه میزند

.‌

در همین حوالی کمی دورتر از چتر خیال کنار گل شب بو ، روبروی گل یاس در هوای عط. باران خورده،ته دشت من عنوز عاشقم یک پرنده از کنار غنچه نشکفته یک گل رز شعر میخواند هنوز
‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ای روزگار..

یکی از واقعیت‌های زندگی این است که هیچ چیز باقی نمی‌ماند . هیچ چیز ابدی نیست ، نه لبخندهای از ته دل و نه غم‌های نفس گیر .
تمام میشود . هر احساس پایانی دارد .

مهم نیست چیه؛ من هرکاری کنم و هرجوری باشم ناراحت کننده‌و مشکل‌دار بنظر میرسه.

‌ ‌ ‌‌ریسمان سرخ سرنوشت ، شخص را به سرنوشت خود پیوند می‌زند . حتی برخی برای این باورند که این ریسمان شما را به کسی که قلبتان بیشتر از همه می‌خواهد ، پیوند می‌زند