مدت‌هاست به نبودن‌ها عادت کرده‌ام،
دیگر انتظارِ صدایی، پیامی، حضوری را نمی‌کشم.
یاد گرفته‌ام خودم پناهِ خودم باشم، در سکوتی که زمانی می‌ترساندم، حالا آرام می‌گیرم.
دیگر انتظارِ صدایی، پیامی، حضوری را نمی‌کشم.
یاد گرفته‌ام خودم پناهِ خودم باشم، در سکوتی که زمانی می‌ترساندم، حالا آرام می‌گیرم.
پرسید : از عشق چه بدست آوردی ؟
گفتم : حالا تمام شعر های غمگین جهان را میفهمم..
گفتم : حالا تمام شعر های غمگین جهان را میفهمم..