من تلخ نبودم من فقط تلخیِ نادیده‌ گرفته شدن رو مزه‌ کردم

اینکه من از قبل می‌دونستم نتیجه‌اش چیه ولی بازم امیدوار موندم باورکن این بخشش واقعاً احمقانه‌ست اینکه آدم از قبل بدونه قراره له بشه ولی بازم وایسه تا لحظه‌ی برخورد یکم برای چندبار غیر قابل تحمله.

هیچ‌وقت حاضر نشدی حتی یه لحظه فکرکنی‌ شاید من‌هم ارزش اینو دارم که از چشمای تو دیده بشم

--

می‌گویند هرکس شبیه به جایی می‌شود که به آن تعلق دارد ، پس من شبیه وطنم شده‌ام ؛ غمناک ، خسته ، رنجیده ، زخمی و درعمق ناامیدی امیدوار .

...

‏هیچوقت فکر نمی‌کردم ظرفیت روانیم تحمل این همه خشم و غم رو داشته باشه.

همیشه همون کسی که میگفتی " فرق داره " ، بدترین ضربه رو بهت میزنه.