‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌سآرگلِ مَن 💕

می‌توانی به من تکیه کنی اگر چه شکاف های عریضی روی زندگی ام دارم اما تو می‌توانی در این حالت رو به احتضار در این شیب مایل به سقوطِ روزها، به من تکیه کنی که من برای تو به رفعت می‌رسم و تو را روی چشمانم می‌گذارم.

اون روز خیلی ناراحت کننده بود ، همه‌ی وجودم درد داشت و هیچکس متوجه نشد

خیلی طول کشید تا به این جمله برسم ؛
« افرادی رو انتخاب کن ، که انتخابشون تویی حتی در بدترین شرایط » ، چقدر دوستی های یطرفه ، روابط کاری یطرفه ، پیگیری های یطرفه با همین قانون ساده از زندگیم کنار رفت .

ناراحت نشدم فقط بهم ثابت شد اونقدر که روت حساب باز کرده بودم نبودی .

2:31

خیانت ؟ من به نبودن اونی که نیست هم وفادارم .

me and him 💞

بعضی وقتا آدما یه کارایی میکنن که نه ناراحت میشی نه متنفر میشی ازشون فقط با خودت میگی '' چرا تا الان فکر میکردم این با همه آدما فرق داره '' واقعا چرا ؟

از یجایی به بعد یجوری نسبت به همه سرد و بی‌تفاوت میشی که خودتم کلافه میکنی ، این سردی نتیجه همه گرم بودن هایی بود که نادیده گرفته شد .

واقعا از ته دلم عاشق آدمایی‌ام که میشه باهاشون با خیال راحت حرف زد ، بحث کرد ، دعوا کرد و هیچ چیز بینتون تغییر نکنه ، به نظرم آدمایی که موقع جر و بحث حواسشون هست چی بگن و حرمت رابطه و اعتماد رو نگه میدارن ، خیلی لولشون بالاست و خاصن .

همیشه به این فکرمی‌کنم که بعضی وقتا با خودمون میگیم کاش یک چیز همیشه ادامه داشت. یا کاش بیشتر ازش بود. مثلا وقتی یه خاطره‌ی خوب رو تجربه میکنیم میگیم کاش زمانش بیشتر بود یا وقتی یه خوراکی خوشمزه میخوریم میگیم کاش بیشتر ازش داشتیم
ولی احساس میکنم بعضی شیرینی ها به کم بودنشونه. بعضی حس‌های خوب فقط در صورتی زیر زبون آدم میمونن و خوش طعم ماندگار میشن که ازشون کم باشه.

و درمورد بعضی از افراد زندگی هم این موضوع صدق میکنه. اینکه خیلی گذرا توی زندگیمون بودن و خیلی زود از پیشمون رفتن. شاید یک شیرینیِ کوتاه مدت در حضورشون بوده که باعث شده یه سری از خاطراتشون انقدر برای ما عزیز باشن