بهای تسکین این زخمِ همه‌جانبه‌ی عمیق چقدر است؟ مرگ؟ می‌پردازمش. من آماده‌ی مُردنم اگر به راستی چاره‌ای بر دردهایم باشد. اما من فکر می‌کنم که مرگِ من، زخمی خواهد بود فزون برزخم‌های کسانی دیگر؛ دوست دارم که نباشم، لیکن هیچ تمایلی به وجود داشتن در اینجا، آن‌هم به شکل رنجشِ روح دیگران، ندارم. منظورم این نیست که انسان دوست‌داشتنی و به یاد‌ماندنی‌ای هستم، اتفاقا نه کسی آنچنان دوستم می‌دارد و نه مخاطب تمام گفته‌های مغموم کسی هستم. اما با این حال، همیشه کسانی هستند، باید باشند، کسانی که تا همیشه با یادما غمگین می‌شوند. ولی خب اصلِ مرگ خوب است، فکر می‌کنم بهتر از زندگی.
راستی امروز باران بارید، از پیاله‌های غم چه خبر؟ پُر نشدند؟ آری همین‌طور است، باران یا به قدر کفایت نمی‌بارد، یاآنچنان می‌بارد که هرکدام پر شده نیز از دوباره تهی گردد.
تنم بوی باران می‌دهد، در آغوشم نمی‌کشی؟ آه بله، یادم نبود، همه که باران دوست ندارند. همانطور که من را، هیچکس.
باری، آنچه میخواهم بگویم و هربار نمی‌توانم، این است که در من میلی شدید به رفتن و نبودن ریشه‌ی دیرینه دارد. نبودن، ووجود نداشتن حتی در یاد تاریکِ کسی.
نمی‌دانم. خسته‌ام. خستگی باید گناه خیلی بزرگی باشد که تاوان انجام دادنش، شعله‌ورتر شدن شرره‌ی ماهیتِ خودش دروجود ماست.
بی‌گمان، در نهایت همه‌ی ما می‌رویم، فقط زمان کمی فاصله می‌اندازد و ما در ژرفای نبودن، دستانِ یکدیگر را گم می‌کنیم.
می‌روم، و اگر نبودنم را حس کردید، در جای خالی‌ام‌ درخت بنشانید.

هیچکس متوجه ناراحتیت نمیشه تاوقتی که این ناراحتی به عصبانیت تبدیل بشه وتو بشی آدم بده...

▼⁩؛ Isfp میدونم میخوایی شجاع به نظر بیایی اما عیبی نداره یه وقتایی کنار بکشی و استراحت کنی.

بسه برگرد دوری از تو نمی‌سازه به من

همین که دیگه منتظر پیام کسی نیستم یعنی دارم راهودرست میرم .

هرچه دنیارا بیشتر می‌بینم بیشتر ناراضی می‌شوم . هر روز نظرم درمورد بی.ثباتی آدم‌ها بیشتر تایید می شود و اطمینان پیدا میکنم که نباید به ظاهر خوب ادم‌ها اطمینان کرد .
_ غرورو تعصب

اواحساسی درمن ایجاد کرد ، که هرگز هیچ انسانی نتوانست ذره‌ای مانند آن را در من ایجاد کند ‌.

ازدور تورا دوست دارم .
بی هیچ عطری ، آغوشی ، لمسی یا حتی بوسه‌ای ؛ تنها دوستت دارم از دور ..
_ جمال ثریا

تصور کن؛ همونقدری که تواونو دوست داری اون یکی دیگه‌رو دوست داره، به خودت بیا

join to join
ad to ad
TB: @sargolpr 🪽

- از یه جا به بعد دیگه دست ازتلاش برداشتم وفقط به از دست دادن خودم بلند میخندم

دست از جنگیدن باخودت بردار به اندازه کافی ظلم تو این دنیاهست اوضاع‌رو با قربانی کردن خودت از اینی‌ که هست، بدتر نکن .

انقد منو لبه‌ی پرتگاه بین مرز دوست داشتن و نگرانی از دست دادنت نگه داشتی که من ترجیح دادم خودمو فقط پرت کنم پایین، الان جز تومن خودموهم از دست دادم .

بعضی وقتا باید توزندگی رنج بکشی، نه بخاطر اینکه آدم بدی بودی ؛ بلکه بخاطر اینکه درک نکردی کجا باید دست از خوب بودن برداری .