واقعا نباید هرچیزی رو دیگه به هرکسی گفت

عزیزِمن؛
بگذار تورا ببینم و آنقدر محو زیبایی‌هایت شوم‌ که چشمانم‌ را مقابل زشتی‌ و بدی‌های اطرافم‌ کورکنم، من مدهوشم، مدهوش‌ عطر تن تو، من به آن رایحه‌ی عشقِ وجودت مدهوشم بیا در همسایگی تنم بنشین و بگذار تورا با خیال آسوده‌ نفس بکشم
مدهوش چشمانتم ، همان چشم‌هایی‌ که نمایانگر‌ درد های درونت است؛
همان چشمان بغض‌آلودت ، من به وجود آن گوارایی چشم‌هایی که همچو نورِ ماه بر وجودم پیاده می‌شود قسم میدهم که تو از نفس پاک مسیح پا به جهان گشوده‌ای !
تو همان به دل نشسته‌ی منی تا ابد.

و چقدر غم انگیز بود، من عاشق لبخندت بودم اما تو گریه هایم را ترجیح میدادی ‌.

مثل قبل بشیم؟ عزیزم تو مگه چیزی از من قبلی گذاشتی باقی بمونه که مثل قبل بشیم.

نفس هست،امید نه .

اورثینک خیلی کلمه‌ی ناچیزیه در برابر کاری که من با مغزم می‌کنم.

و تو دوام می‌آوری، بی‌آنکه کسی بفهمد در خاموشی‌ات، نبردی بی‌پایان میان رنج و بی‌اعتنایی جریان دارد.

آن‌ چنان جسم و روح‌اش خسته بود که از اعماق وجودش می‌خواست ناپدید شود ، فراموش شود یا نباشد . عمقی از نیستی و عدم وجود را تجربه کند که هرگز کسی به او دست نیابد . میل و عطش رفتن و نبودن همه‌ی وجودش  را گرفته بود .

نیاز دارم یکی اونقدر بهم اهمیت بده و لوسم کنه که زده‌شم اصلا

تو حالا هی صدتو بزار براش آب دادن به گل مصنوعی فایده نداره که .