خسته‌ام،
از تمام چیزهایی که ظاهراً پایان یافته‌اند،
اما درونِ من ادامه دارند…

«امیدوار بودم؛
و آن‌هایی که امیدوارند، بیشتر رنج می‌کشند.»

دلم تنگه، پرتقالِ من؛ گلپرِ سبزه‌ی قلبِ زارِ من.
منو ببخش، از برای تو؛ هر چی که بخوای، می‌یارم.
اتل و متل، نازنینِ دل؛ زندگی خوب و مهربونه.
عطر و بوش همین، غم و شادیِ کوچیک و بزرگمونه.
@Duchar

تاسیان.

انگار تمام علاقه‌ام را خرج تو کرده‌ام؛
دیگر برای هیچ‌کسِ دیگری، هیچ احساسی ندارم.

عشق.

من آدمِ کم آوردن نبودم؛
اونی که دوستش داشتم، پشتم رو خالی کرد.

گِرِه.

من برای تمامِ آن‌چه هنوز با تو تجربه نکرده‌ام، دلتنگم…

پناه.

چگونه برگشتی
به روزهای پیش از بوسیده شدن؟
چگونه برگشتی…؟

رفتی لا‌به‌لای ترکای دلم
فکر کردم مثل خونه می‌شه بلاخره دلم
ﮔﻔﺘﻢ ﺑﻠﺎﺧﺮه ﺗﻤﻮم ﻣﻴﺸﻪ ﻏﻤﺎم
ﻧﮕﻮ اوﻣﺪی ﺳﺮی ﺑﺰﻧﻰ ﺑﺮی و ﺗﻤﺎم :)
@Duchar

هیچ چیز وحشتناک‌تر از زنده‌ماندن در دنیایی نیست که قلبت در آن مرده.

بوسه‌گاه.

«فکر نکنید که خودکشی من یک تصمیم ناگهانی بود.
من تمام درها را زدم. هیچ‌کس باز نکرد.»

من هیچ‌گاه به تو باز نخواهم گشت،
اما تا ابد دوست‌دار و دلتنگت خواهم ماند.

من برای تمامِ آن‌چه هنوز با تو تجربه نکرده‌ام، دلتنگم…
@Duchar

اشتیاق.

همه را بخشیدم، جز آن‌هایی که به اعتمادم خیانت کردند.

بوسه.

ـ اون برگشته، به نظرت می‌تونه مرهم زخم‌هام باشه؟
ـ آه ویلیام… قاتل همیشه به محل جرم برمی‌گرده،
تا اگه مقتول زنده مونده بود،
این‌بار کارو تموم کنه!