من از تمام دنیا، شبی بریدم… تو را که دیدم :)
@Duchar

حریم دست‌ها.

نداشتنت غم‌انگیزه،
اما داشتنت هم دیگه شادی نمی‌آره!

روزهای جالبی نیست، اما صبر می‌کنم.

توجه.

چه شب قشنگی!
نمی‌دانم چای بنوشم یا خودم را دار بزنم.

«بی‌شک، اگر دوستت داشت، این‌گونه آشفته‌حال نبودی. بخواب، آدمِ ساده.»
@Duchar

نزدیک.

مسئله اعتماد نیست، من دیگه جایی برای زخم تازه ندارم.

حس می‌کنم یه گوشه از وجودم همیشه بوی غروب جمعه می‌ده؛ همون‌قدر دلتنگ، همون‌قدر بی‌دلیل…

وصل.

تو برای من مقدر شده بودی؛ شاید حتی به‌عنوان یک مجازات…

تو ثابت کردی که بختم هنوزم رنگ چشماته
تحمل کن کمی شاید از اون بالاترم باشه :)
@Duchar

لمس.

«بگذار دوام آوردن، هنر تو باشد…»

آرام‌جان.

من به پایانِ خوشِ این‌همه صبر، باور دارم.

بوسه.

روزی می‌رسه که به «نکرده‌هات» افتخار می‌کنی؛
همه‌چیز، ارزش تجربه کردن نداره.

امیدوارم کسی را داشته باشی که نخواهد مدام تفسیرت کند، و بفهمد گاهی فقط یک نوازش ساده در سکوت، تمام نیاز یک انسان است.

نزدیک.