شاید به خاطر اینه که اصلا کاراکتر زشت نکشیدم؟

نه‌نه صرفا استایل تو رو نمی‌گم.
به طور کلی هنر رو می‌گم...

یه اسکچ رنگی پر ایراد از اون آدمی که توی داستانم خون اکسل رو کرده تو شیشه...
#wip

یه شهر رو رو انگشتش میچرخونه و هیچکس جرات نداره بهش چیزی بگه چون از پسراش میترسن
قیافه عادیش بیریخته بعد به پسر خوشگلم میگه عجیبِ زشت=-=💢

خودم ساختمش و خودم موقع نوشتن رفتارش مثل چی حرص میخورم...

دودکش هم تشریف داره واسه همین قیافش انقدر داغونه

حس سطل اشغال گوشه اتاق رو دارم

نپرسید چرا
(که نمی پرسید)

یه حسی بهم میگه همه چیو ول کنم
یه حس دیگه بهم میگه بیخیالش ارزش نداره ول کنی

توان تلاش کردن رو ندارم

ماهم سر ویلن هامون همینیم والا

منمممم

من نمیدونم دارم یا نه.... خسته هستم....

میدونم خیلی رقت انگیزم و دلم نمیخواد تلاش کنم بهتر بشم

منم یه زمانی یه سری آرزو داشتم ولی بیخود فقط دارم دنبالش می دوم

اینجوری درباره خودت حرف نزن...

تا خودت با خودت مهربون نباشی (که این یه تلقینه و عقب نگهت میداره) حرفات روی بقیه هم تاثیر میزاره و واقعا تبدیل میشی به همون چیزی که ازش حرف میزنی

خودمم همینم... ولی خب... مطمئنم زمان بهترش میکنه..

بهترش نمیکنه
اگه قرار بود بهتر بشه قبلا بهتر می شد

بازم حداقل تو ارزو داشتی... من حتی اونم ندار.... ولی میدونی به قول یه دوست... حداقل تلاشتو براش کردی قبل از اینکه جلو جلو جا بزنی... پس اگه نرفتی دنبالش برو... اگر رفتی براش تلاش کن و اگر بهش نرسیدی نا امید نشو حداقل امتحانش کردی

نه جایی که میدونم نمیتونم ادامه بدم

مهم نیست