ارائه روح‌الله دلپاک در ششمین رویداد حضوری نقطه

جمعه این هفته در تهران، در ششمین رویداد نقطه میزبان روح‌الله دلپاک خواهیم بود.

«بی‌گدار به آب نزنید؛ به AI هم همین‌طور!»

ساخت یک نمونه اولیه مبتنی بر LLM کار سختی نیست؛ اما وقتی همان اپلیکیشن قرار است وارد محیط عملیاتی شود، چالش‌های واقعی تازه آغاز می‌شوند.

کنترل هزینه‌ها، مدیریت مصرف، امنیت، پایداری سرویس، مسیریابی هوشمند درخواست‌ها، مدیریت نرخ درخواست‌ها (Rate Limiting)، ثبت و پایش درخواست‌ها، و امکان استفاده از چند ارائه‌دهنده مختلف، همگی نیازمند یک لایه میانی قابل‌اعتماد هستند.

در این ارائه با مفهوم LLM Gateway آشنا می‌شویم و بررسی می‌کنیم که این لایه چگونه به سازمان‌ها کمک می‌کند تا سامانه‌های مبتنی بر هوش مصنوعی را با کنترل بیشتر، امنیت بالاتر، انعطاف‌پذیری و مقیاس‌پذیری مناسب توسعه داده و در محیط عملیاتی مدیریت کنند.

ارائه‌دهنده: روح‌الله دلپاک
بنیان‌گذار گدارAI

🌐 https://godarai.ir
📅 جمعه ۹ اَمرداد ۱۴۰۵
📍 تهران

صفحه معرفی رویداد

ثبت‌نام از طریق ایوند

🍀👓اپیزود جدید پادکست نگاه دوم بر روی اسپاتیفای منتشر شد.

فصل زبان الگوها - اپیزود 2: از خانه‌های کاشان تا کتاب GoF

اپیزود اول را با کریستوفر الکساندر شروع کردیم؛ معمار و فیلسوفی که در سفر به ایران، توی حیاط‌های مرکزی خانه‌های کاشان چیزی را دید که تا قبل از آن در هیچ کتاب معماری ننوشته بودند.
او اسمش را گذاشت: نظم زنده. و الگو را نه یک راه‌حل آماده، که زبانی زنده برای خلق فضاهای انسانی تعریف کرد.

حالا در اپیزود دوم، مسیر این ایده را دنبال می‌کنیم.

چهار نفر نشستند پای میز و کتابی نوشتند که بعد از سی سال، هنوز هم جزو تأثیرگذارترین کتاب‌های مهندسی نرم‌افزار است. اسمشان را می‌دانید:GoF.

در این اپیزود، از میان این دو نگاه، به یک سوال می‌رسیم: الگوی واقعی با راه‌حل طلاییِ جعلی چه فرقی دارد؟

در مسیر، نشان می‌دهیم که چطور یک الگوی معماری می‌تواند در نرم‌افزار جان بگیرد:
حیاط مرکزی => Event Bus
اتاق ورودی => API Gateway
سلسله‌مراتب فضاها => Bounded Contexts

و یک هشدار:

الگوها ابزارند، نه هدف. اگر تحمیل شوند، از زبان زنده به راه‌حل طلایی تبدیل می‌شوند.

🎧 لینک وبسایت

🎧 گوش دادن در اسپاتیفای

Software Architecture is frozen LANGUAGE.

The biggest lie in software: We can rename it later.

YES, You can rename a class in minutes. But you cannot rename a concept that's been frozen into:
- Four services
- Three databases
- Two years of API contracts
- The minds of four different teams

The gap between what a word means to different people is what kills software.

Word => Thinking => Model => Architecture => Code

It's Not a metaphor. It's a real software engineering.


📕 Read the whole chapter 2 of my book Language-Driven Design - Architecture Is Frozen Language

https://masoudbahrami.com/ldd/book/ch02-architecture-is-frozen-language/


📰 Read the article on my LinkedIn Newsletter

https://www.linkedin.com/pulse/software-architecture-frozen-language-masoud-bahrami-4ypwe/

Creation from the Moment

Whenever I think about software, and about building it, with or without AI!, I hold one firm belief:

Development happens in the Moment.

Each frame of that moment is a continuum that feeds the next frame. It’s never a one-shot action; it’s much closer to improvisation. And like any real improvisation, it draws on previous learning, actions, practice, and even mood. Building software is exactly the same.


For me, creation knows no boundaries. It doesn’t stay trapped in ones and zeros, nor in quantum states, nor in the notes of music. This amateur improvisation, much like a bright software idea, was born out of a spontaneous moment, a moment when I simply listened to my inner voice and let myself flow.

Software and music share the same language, the language of creating in the moment. It’s where countless quiet practices suddenly turn into something real, and every mistake becomes a step toward mastery.

This small piece is the result of a mix of amateur elements and an amateur setar performance, and the outcome is just as humble. But I hope it resonates with your heart.

خلق از دلِ لحظه

خلق کردن برای من، مرز نمی‌شناسد. نه در بند صفر و یک می‌ماند و نه در فاز کوانتوم و نه در نت‌های موسیقی. این بداهه‌نوازی آماتور، مانند یک ایده‌ی نرم‌افزاری درخشان، از دلِ یک آن بی‌برنامه متولد شد؛ لحظه‌ای که فقط به ندای درونم گوش دادم و گذاشتم جاری شوم.

نرم‌افزار و موسیقی، هر دو یک زبان واحد دارند: زبانِ خلق در لحظه. جایی که تمرین‌های پنهان، ناگهان به یک اثر تبدیل می‌شوند و هر اشتباه، پله‌ای برای رسیدن به کمال می‌شود. این قطعه‌ی کوچک، حاصل ترکیب یکسری عوامل آماتور با یک نوازش آماتور سه‌تار است، که برآیندش هم آماتور است. اما امیدوارم به دلِ شما بنشیند

ببینید و بشنوید👇🏻
https://youtu.be/LurNrEjGhsY

🟣نقطه دوباره در راه است.دوباره میخوایم یک نقطه جدید بگذاریم.

این بار می‌خواهیم درباره یک سؤال سخت حرف بزنیم:

آیا برای تغییر، اول باید چیزی را خراب کنیم؟

چرا با اینکه می‌دانیم یک روش دیگر جواب نمی‌دهد، باز هم ادامه‌اش می‌دهیم؟ اهرم واقعی تغییر کجاست؟ و چرا بعضی تغییرها، با بهترین نیت، دوباره ما را به نقطه اول برمی‌گردانند؟

در نقطه هفتم میزبان کیوان علی‌محمدی، Engineering Manager در Snappfood هستیم با موضوع:

اهرم تغییر کجاست؟

از نیت خوب تا تحول واقعی

بعد از ارائه، مثل همیشه سراغ حلقه‌های گفتگو می‌رویم؛ درباره تغییر در خودمان، تیم‌ها، فرآیندها، معماری و تصمیم‌های مهندسی.

نقطه کلاس نیست؛ کنفرانس هم نیست.

یک دورهمی کوچک برای آدم‌هایی که هنوز فکر می‌کنند یک گفت‌وگوی خوب می‌تواند چیزی را در نگاه آدم تغییر بدهد.

نقطه هفتم در راه است.

https://masoudbahrami.com/academy/event/noghteh-7/

سخنرانی کیوان علی‌محمدی در هفتمین رویداد «نقطه» 🎙️

کیوان در این رویداد درباره یکی از دشوارترین و در عین حال مهم‌ترین موضوعاتی که در زندگی حرفه‌ای با آن روبه‌رو می‌شویم صحبت خواهد کرد:
اهرم تغییر کجاست؟
از نیت خوب تا تحول واقعی


چرا تغییر این‌قدر سخت است؟ کیوان از تجربه‌اش در تیم‌های نرم‌افزاری می‌گوید و نشان می‌دهد چه نیروهایی مانع تغییر می‌شوند و چطور می‌توان مسیر پایدارتری ساخت.

بعد از سخنرانی، گفتگو ادامه دارد...
در حلقه‌های «نقطه» درباره تغییر، مقاومت و تجربه‌های خودمان می‌اندیشیم.

⬤ هفتمین نقطه در راه است.
اطلاعات بیشتر در مورد رویداد

ثبت‌نام از طریق ایوند