گاهی اوقات به عنوان يك فرد بالغ؛
بايد تصميم بگیری كه:
اين آخرين باريه كه اجازه دادم چنین حسى رو بهم بِدن.»
و روى حرفت وايسى،
چه خانواده باشه، چه رابطه يا دوستى .

من عشقی رو به آدما دادم که خودمم آرزوشو داشتم.

♡

                            دچار تو

این بار کارو تموم میکنه...

لوس بودن از احساس امنیت شدید میاد.

پرسید :
آدمی از کجا این را بداند که
چه کسی را در زندگی نباید از
دست بدهد.؟
گفتم :
همان را که بعد از هر آشوبی ،
باز هم در پناهش آرام می‌شوی.

دل به دلدار سپردن کار هر دلدار نیست
من به تو جان می‌سپارم دل که قابلدار نیست.

زندگی رو نذار براى وقتى كه همه چیز سرجاش قرار گرفت.
گاهی بايد با همين زندگی ناقص،
سفر كرد،
خنديد،
دوست داشت،
و زندگی كرد...

غم خودش ميداند به چه كسى پیله كند؛ با سنگ دلان كارى ندارد، ساده دلان را ويران ميكند.

کی دیده شب بمونه؟
ما عزیزم، ما دیدیم.
شب که مونده هیچ، هرچی هم می‌گذره داره تاریک تر می‌شه.

کنار آدم هایی که واسه یک ساعتم شده می‌تونن از تاریکی های دنیا نجاتت بدن
زندگی، زندگی تره.

عجب معمار هایی هستيم
بعد از ويران كردن یکدیگر
میگوییم ما براى یکدیگر ساخته نشديم...

‌‌حرف قشنگ بلد بودن خوبه اما شبيه همون حرفا بودن قشنگ تره!

ولی من هر بار هر جا کم آوردم، به تو فکر کردم.

♡

                            دچار تو

من هميشه خواستم نجات بدم. آدمها و روابطم رو. ولى هیچکس من رو نجات نداد. نه من رو نه رابطه‌ش با من رو.

و اما چشم‌ها، عمیق تر از دست‌ها لمس می‌کنند.

اگر می‌توانستم برای خودم انگشتری با نوشته‌ای بر روی آن سفارش دهم، احتمالا این عبارت را انتخاب می‌کردم"هیچ چیز نمی‌گذرد"

آنچه قسمت تو نیست ،
هزاران بار ناامیدت می‌کند
تا بالاخره بفهمی که باید رهایش کنی.

پرسيد:
آدم چه زمانى پخته مى‌شود؟
جواب دادم:
درست همان جايى
كه دیگر از كسى توقع ندارد.