گاهی اوقات دلم میخواد یک سرطان ترجیحا کم درد داشته باشم.
و ی تایم محدود برای زندگی.
قطعا تو اون تایم دنبال درمان نمی‌رفتم.
ب جاش میرفتم و هرکار انجام نداده ای رو تجربه میکردم. تمام کارهای معقول و غیر معقولی ک تو سرم لیستشون کردم.
ک ترجیحم معمولا نامعقولات از نظر دیگران و معقول از نظر خودمه.
و از تایم کوتاهی ک در اختیارمه نهایت استفاده رو میبردم.
و بعدش تو یکی از همون روزا وقتی درد شروع ب ازدیاد کرد؛ درانک میکردم و ی عالمه قرص میخوردم و ی قایق میگرفتم و می‌رفتم وسط دریا و موزیکای مورد علاقمو پلی میکردم تا زمانی ک چشمام خواستار بسته شدن بشن و بعد خودمو تو دریا برای همیشه گم و گور میکردم‌.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
میشه از چک لیستت برام بگی؟

نه. شخصیه.

تو « نمیدونم دارم با زندگیم و خودم و سلامت روحیم (البته اگه چیزی ازش باقی مونده باشه.) چیکار میکنم » ترین حالت ممکن قرار دارم.

کاش خودمو بگیرم و فرار کنم.

هانیبال واقعا سریال تمیزیه.

جوری ک اون میل زیاد ب کشتن و خشونت و وحشی گری و دریدن و خون و گوشت ... با هنر و ظرافت و زیبایی کاور میشه. :)

مثلا چی زیبا تر از این ک از روده ی انسان برای درست کردن تار ویولون استفاده کرده؟!
مگه یک انسان کجا و کِی می‌تونه مفید تر و یوزفول تر از این باشه؟!

U spend a lot of time building your walls Hannibal ; It's natural to want to see someone whose clever enough to climb over them. :)