میفتم. :|🤝

منو فاطمه امروز بعد از این ک از جلسه امتحان اومدیم اینطوری بودیم ک :

آره دقیقا همین

با ی عینک آفتابی خیالی

و سیس این ک کل شهر زیر پامونه.🚽🪠

زندگی کردن
تو این بدن
و با این مغز
قطعا بدترین مجازاتی بود ک برام تعیین شده.

مغزمو با یک کلمه توصیف میکنم:
جنون.

کاش میتونستم انقدر سرمو بکوبم ب دیوار و جمجممو متلاشی کنم و مغزمو از کاسه شکسته سرم درارم و تو دستام بگیرم و جوری فشارش بدم و با دندونام پارش کنم و زیر دستو پام لهش کنم ک مطمئن شم چیزی ازش باقی نمونده حتی ی نورون عصبی فاکی!

جوری ک موزیکای بی‌کلام گادن »»»

گاهی اوقات دلم میخواد یک سرطان ترجیحا کم درد داشته باشم.
و ی تایم محدود برای زندگی.
قطعا تو اون تایم دنبال درمان نمی‌رفتم.
ب جاش میرفتم و هرکار انجام نداده ای رو تجربه میکردم. تمام کارهای معقول و غیر معقولی ک تو سرم لیستشون کردم.
ک ترجیحم معمولا نامعقولات از نظر دیگران و معقول از نظر خودمه.
و از تایم کوتاهی ک در اختیارمه نهایت استفاده رو میبردم.
و بعدش تو یکی از همون روزا وقتی درد شروع ب ازدیاد کرد؛ درانک میکردم و ی عالمه قرص میخوردم و ی قایق میگرفتم و می‌رفتم وسط دریا و موزیکای مورد علاقمو پلی میکردم تا زمانی ک چشمام خواستار بسته شدن بشن و بعد خودمو تو دریا برای همیشه گم و گور میکردم‌.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
میشه از چک لیستت برام بگی؟

نه. شخصیه.